تروريسم، ابزار استفاده براي اعمال نفوذ

عاشق حسين طوري مدير راديو پشتو در النهار نوشت: سرتيپ کليفلند، سخنگوي نيروهاي خارجي در افغانستان درباره حملات تروريستي چهارشنبه هفته گذشته در کابل، از راه تلفن به خبرنگاران در بروکسل گفته است: اين حملات قابل توجيه نيست و منتظر تحقيقات هستند که بعد از تحقيقات مي‌تواند به جزئيات اين حملات پاسخ دهد.

او افزوده است: «در اين حملات، تلفاتي متوجه تعداد زيادي از غير‌نظاميان شده است.» در حملات دسته‌جمعي طالبان که روز چهارشنبه هفته گذشته عليه يک حوزه پليس و يک مرکز امنيت ملي در کابل صورت گرفت، ۲۲ نفر کشته و ۱۰۷ نفر ديگر زخمي شدند. اين درحالي است که آمريکا به بهانه کمک به نيروهاي افغان باز هم قرار است نيروي جديد به افغانستان اعزام کند. اينکه طالبان در زمستان امسال ضربات سنگيني به دولت و نيروهاي دولت افغانستان نسبت به سال‌هاي گذشته وارد کرده و با آغاز فصل بهار، وضعيت چگونه خواهد بود، پرسش قابل‌توجهي است. نجيب منلي، نويسنده و کارشناس‌ارشد امور سياسي افغانستان گفته است: «حملات تروريستي روز چهارشنبه کابل، خيلي زود بعد از حملات تروريستي اخير در پاکستان صورت گرفت.» به نظر مي‌رسد اين اقدام ازسوي سازمان امنيتي پاکستان I.S.I بوده زيرا اين سازمان اعلام کرده بود انتقام حملات اخير در پاکستان را خيلي زود خواهد گرفت. به گفته نجيب منلي، به همين منظور، اين حادثه تلخ عليه غيرنظاميان در کابل رخ داد که در نهايت، حدود ۱۳۰ نفر کشته و زخمي بر جا گذاشت؛ طالبان نيز طبق معمول مسئوليت هر جنايتي را که ازسوي I.S.I سر مي‌زند، به عهده مي‌گيرد. به نظر مي‌رسد با آغاز فصل بهار، جنگ تشديد خواهد شد و متأسفانه قرباني آن باز هم مردم مظلوم و بيچاره افغانستان خواهند بود.

پرسش ديگر آن است که اگر دخالت پاکستان در افغانستان آشکار بوده، چرا نيروهاي خارجي به‌ويژه آمريکا که با افغانستان پيمان امنيتي امضا کرده است، در قبال پاکستان عکس‌العمل نشان نمي‌دهند؟ در پاسخ به آن بايد گفت، گرچه طبق پيمان امنيتي، دولت افغانستان از نيروهاي آمريکايي براي توقف دخالت پاکستان کمک نخواسته ولي نرمش آمريکا در قبال پاکستان، اين اجازه را به اين کشور داده تا به سياست‌هاي جنگي خود در افغانستان ادامه دهد. با توجه به شرايط حاکم در افغانستان و اظهارات آقاي نجيب منلي به نظر مي‌رسد سال ۲۰۱۷ نسبت به سال‌هاي گذشته، خونين‌تر خواهد بود؛ به‌ويژه که پاکستان اين سال را خيلي سرنوشت‌ساز مي‌داند و قصد دارد سري اقدامات و اصلاحات در مناطق قبایلي خود که با افغانستان هم‌مرز هستند، انجام دهد. حکومت مرکزي پاکستان بر‌اساس تصميم اخير خود، يکسري اصلاحات را براي مناطق قبايلي اعلام کرد که طي آن، به مدت پنج سال آينده، مناطق قبايلي ايالت خيبر پختونخوا ادغام خواهند شد. سيستم قضايي وارد مناطق قبايلي و قوانين رايج از زمان انگليس ديگر پايان خواهد يافت.

اگرچه استقرار مدنيت در اين مناطق و پايان‌يافتن استحصال حقوق شهروندان، گام خوبي به‌سوي پيشرفت است ولي به شرط اينکه حقوق شهروندي به‌طور کامل از نظر سياسي، اقتصادي و فرهنگي و از همه مهم‌تر از نظر امنيتي به مردم قبايل داده شود و صرفا براي قبضه‌کردن مناطق قبايلي و سلب آزادي مردم قبايل نباشد. اگر قرار باشد از يک‌سو آزادي عمل از قبايل به‌ويژه در دفاع از خاک گرفته شود و از‌سوي‌ديگر، گروه‌هاي تکفيري و تروريستي همچنان به کشتار مردم ادامه دهند، به‌ويژه داعشيان که از سوريه به پاکستان و به مناطق قبايلي در حال بازگشتند، سلب آزادي قبايل در دفاع از خاک به‌ آن معناست که مردم دست بسته به جنايتکاران داعش هديه داده شوند.

پوتين هر روز به حال آمريکا مي‌خندد

راجح الخوري: ولاديمير پوتين، رئيس‌جمهوري روسيه هر روز از خواب برمي‌خيزد و معاونانش را فرامي‌خواند و قبل از آنکه صبحانه‌اش را بخورد، مي‌پرسد: نکته امروز آمريکا چيست؟ چيز کمي نيست که روسيه با تماس‌هاي مسئولانش با مقام‌هاي آمريکايي به يک گره بارز در اين کشور تبديل شده است. خيلي دور از ذهن نيست اگر هر روز پوتين به پشت بيفتد و بخندد وقتي که اخبار برکناري يک به يک مسئولان دولت جديد آمريکا را بشنود، فقط براي اينکه يکي از آنها با مقام‌هاي روس ديدار کرده يا اصلا هواي روسيه را استشمام کرده است. وقتي که هيچ‌کدام از اين مقام‌ها حاضر به اعتراف به اين ارتباط‌ها يا نفي آن نيستند، اين نشان مي‌دهد که «عقده روسيه» نزد آمريکايي‌ها که از زمان تبليغات انتخاباتي اخير آمريکا به‌وجود آمده تا چه اندازه بالاست.

دقيقا از همان زماني که هيلاري کلينتون بر روابط دونالد ترامپ با مسکو، تمرکز و تلاش کرد که اين موضوع را به يک مسئله چالشي در جريان تبليغات انتخاباتي‌ آمريکا تبديل کند، مسئله ارتباط با روسيه به يک مسئله چالش‌برانگيز تبديل شد؛ به‌ويژه در سايه اظهارات مکرر دموکرات‌ها مبني‌بر اينکه سازمان امنيت روسيه در انتخابات اخير به سود ترامپ دخالت کرده و خود ترامپ شخصا زمينه نفوذ روسيه را فراهم آورده است. او زماني شبهات را نسبت به خود افزايش داد که به ستايش از پوتين در چارچوب انتقاد از ضعف سلف خود، باراک اوباما پرداخت. کلينتون هر روز مي‌گفت که ترامپ، نامزد ولاديمير پوتين در انتخابات رياست‌جمهوري آمريکاست.

روسيه به‌عنوان گره دولت ترامپ باقي مانده، حتي اگر سفير روسيه در واشنگتن، سرگئي کيسلياک، صرفا بخواهد در مراسمي، چيزي را به رئيس‌جمهوري آمريکا يا اعضاي دولت او بگويد، همين حساسيت‌برانگيز مي‌شود. عدم اعتراف به اين ديدار يا نفي آن نيز مزيد بر علت شده و به‌مثابه دروغي به حساب مي‌آيد که مستوجب مجازات است؛ به‌اين‌ترتيب، دموکرات‌ها در حال زدودن غبار روسي از اطراف رئيس‌جمهوري آمريکا هستند، آن هم بعد از آنکه دولت اوباما در روزهاي آخر دولت خود به اين غبار دميد و فرصتي طلايي براي روزنامه‌ها و رسانه‌هاي آمريکايي به وجود آورد تا بدون واهمه به ترامپ حمله کرده و او را به فعاليت عليه مصالح ملت آمريکا متهم کنند.

ترامپ بعد از آنکه کار براي تشکيل دولت و انتخاب مسئولانش را آغاز کرد، هرگونه تماسي ازسوي يکي از مسئولانش با طرف روسي، عيبي برايش محسوب شد، اين اتفاق زماني بدتر شد که آنها ديدارهايشان با مقامات روسي را تکذيب مي‌کردند يا منکر انجام آنها مي‌شدند. حتي ديداري گذرا با سفير روسيه يا جلسه‌اي، در حاشيه نشستي که نتوان به انجام آن اعتراف کرد يا در زمان قسم در کنگره، اشاره به آن فراموش شده باشد، عيبي بزرگ شد که مي‌توانست براي هر مقامي دردسرساز شود.