پول می تواند شادی بیاورد؟

اقتصاد ایران آنلاین: پارادوکس استرلین که از روی نام ریچارد استرلین برداشته شده است، به این اشاره دارد که درآمد بیشتر،لزوما مردم را خوشحالتر نمی کند.

از زمانی که آقای استرلین اولین بار این فرضیه را در سال ۱۹۷۴ بیان کرد، روش تفکر اقتصاددان‌ها را بهبود بخشیده است: پول مهم است، اما تا اندازه ای. دیگر نمی‌توان گفت به اندازه کافی پولدار بودن و درآمدهای سنگین ختم به خوشحالی می شوند.

با این حال تحقیقی از جانب دفتر ملی تحقیقات اقتصادی آمریکا توسط بتسی استیونسون و جاستین وولفرس از دانشگاه میشیگان، بر صحت این قضیه سایه ای از شک انداخت. آنها برای این تحقیق از گنجینه اطلاعات موجود در گالوپ، یک شرکت آمارگیری زیرمجموعه آمار جهانی استفاده کردند.

گالوپ از تحقیق شوندگان سراسر دنیا درخواست کرد که یک «نردبان رضایت از زندگی» را تصور کنند که در آن بالاترین پله برایشان نشان دهنده بهترین شرایط موجود در زندگیشان باشد.

از پرسش شوندگان نظرسنجی کرده‌اند که آنها در کدام پله از این نردبان ایستاده اند (بین حداقل صفر تا حداکثر ۱۰)، و میزان درآمدشان را نیز پرسیده اند. اگرچه بعضی کشورها به نظر از دیگر کشورها شادتر به نظر می رسند، همه جا کسانی که پولدارتر بودند از زندگیشان رضایت بیشتری داشتند.

از آن هم عجیب تر این که افزایش درآمد به صورتی تنگاتنگ با افزایش شادی در ارتباط است و هرچه کسی ثروتمندتر باشد، میزان رضایتش از زندگی بیشتر بوده و هرچه فقیرتر باشد، میزان رضایتش کمتر است. گویی مردم هرگز از به دست آوردن پول خسته نمی شوند.