چرا رمز عملیات اخیر دلواپسان، «مرجوعی» است؟

«عصر ایران» نوشت: آخرین‌باری که ایران توانست در یک بازار عادی، هواپیمای نو بخرد، حدود ۴۰ سال پیش بود. بعد از آن هرچه خریدیم، هواپیماهای فرسوده‌ای بودند که هر از گاهی هم سقوط می‌کردند و مردم ایران را به کشتن می‌دادند.

اینک دولت یازدهم برای اولین‌بار بعد از انقلاب، توانسته است از دو شرکت اصلی هواپیماسازی دنیا در اروپا و آمریکا (ایرباس و بوئینگ) مستقیماً هواپیمای نو بخرد.

فارغ از اینکه این مهم توسط کدام دولت انجام شده، باید گفت که این یک رویداد ملی است، چراکه در این چند دهه، هواپیمایی ملی ایران که روزگاری جزو سرآمدان دنیا بود، روز به روز رو به افول گذاشت و عرصه را به رقبایی واگذار کرد که پیش از این، در برابر همای ایران، حرفی برای گفتن نداشتند یا اساساً وجود خارجی نداشتند.

چنین شد که بازار بزرگ و پر رونق حمل و نقل هوایی ایران به دست امارات و قطر و ترکیه افتاد، به طوری که هم‌اکنون ایرانی‌ها سالانه ۴ میلیارد دلار برای خرید بلیت به شرکت‌های هواپیمایی خارجی می‌دهند؛ پول کلانی که می‌توانست در ایران بماند ولی اینک نصیب شرکت‌های عربی، ترکی، اروپایی و حتی مالزیایی می‌شود.

اینک با شکست طلسم تحریم‌های هوایی، هواپیماهای نو، یکی پس از دیگری از راه می‌رسند و حتی بوئینگ آمریکا نیز که تا قبل از این، حتی یک پیچ نیز به ایران نمی‌فروخت، قرارداد ده‌ها فروند هواپیما با ایران منعقد کرده و قرار است اولین هواپیمای آن در یکی دو ماه آینده تحویل ایران شود.

در چنین شرایطی برخی جریان‌های دلواپس به جای آن‌که از نوسازی ناوگان هوایی کشورمان خوشحال شوند، شروع به تخریب کرده‌اند و رمز عملیاتشان نیز کلمه ساختگی «مرجوعی» است.

آنها با وجود اینکه می‌دانند ماجرا چیست، با بی‌تقوایی و نانجیبی تمام می‌گویند که فلان هواپیما که ایران خریده یا قرار است وارد ایران شود، «مرجوعی» است و تا کنون بر روی یک ایرباس که تحویل شده و اولین بوئینگی که قرار است تحویل ایران شود برچسب «مرجوعی» زده‌اند.

از آنجا که طبیعتاً اکثر مردم با جزئیات قراردادهای هوایی آشنا نیستند، دلواپسان کلمه «مرجوعی» را ساخته‌اند تا به مردم چنین القا کنند که ایران هواپیمای نو نمی‌خرد بلکه هواپیماهایی می‌خرد که لابد اشکالاتی داشته‌اند و شرکت‌های هواپیمایی آنها را به ایرباس و بوئینگ پس داده و مرجوع کرده‌اند و حالا ایران این هواپیماهای مشکل‌دار را می‌خرد.

اما واقعیت چیست؟ یک مثال می‌زنیم: یک شرکت خودروسازی - فرض کنید ایران‌خودرو - ۱۰۰۰ خودرو از یک مدل را پیش‌فروش می‌کند تا در شش ماه آینده تحویل دهد. همیشه این امکان وجود دارد که از ۱۰۰۰ خریدار خودرو، مثلاً ۱۰ نفرشان قبل از این‌که خودرو را تحویل بگیرند به نمایندگی ایران‌خودرو بروند و با پس گرفتن پولشان، قرارداد فی‌مابین را لغو و از خرید خودرو انصراف دهند. طبیعی است که ایران‌خودرو این خودروها را به دیگران می‌فروشد و نام این خودروها مرجوعی نیست و کهنه و دست دوم هم نیستند.

همین موضوع در شرکت‌های تولیدکننده هواپیما هم صدق می‌کند. این شرکت‌ها، ابتدا سفارش و پیش‌پرداخت می‌گیرند و برای ایرلاین‌ها تولید هواپیما می‌کنند که معمولاً تحویل، از چند ماه تا چند سال - بسته به شرایط - طول می‌کشد.

ایرلاینی که سفارش هواپیما داده، با سفارش خود می‌تواند سه کار کند:

۱ - هواپیما را در موعد مقرر تحویل بگیرد

۲ - با توجه به نیاز شرکت‌های دیگر، با آنها وارد مذاکره شود و با گرفتن امتیازی از آنها، نوبت خود را واگذار کند

۳ - به شرکت تولیدکننده اعلام کند که به دلایلی - مانند تغییر سیاست‌های پروازی، مشکلات مالی و ... - طبق فلان بند قرارداد همه یا بخشی از هواپیماها را نمی‌خواهد.

در حالت سوم، شرکت تولیدکننده هواپیما اعلام می‌کند که در فلان تاریخ، فلان هواپیما آماده تحویل است و پول هر کس آماده است، می‌تواند بیاید و آن هواپیما را بخرد.

دلواپسان با وجود اینکه دقیقاً می‌دانند ماجرا همین است که گفته شد، با بی‌تقوایی تمام، نام «مرجوعی» را برای این هواپیما گذاشته‌اند و رسماً و علناً در حال مردم‌فریبی هستند حال آن که این هواپیماها نیز دقیقا مانند سایر هواپیماهای تولیدی ایرباس و بوئینگ، نو و صفر کیلومتر هستند و خود کارخانه آن را مستقیماً از خط مونتاژ بیرون می‌آورد و تحویل خریدار می‌دهد.

جالب اینجاست که یکی از خبرگزاری‌هایی که مأموریت تخریب دولت را دارد، در خبری، توضیحات یکی از مسئولان صنعت هواپیمایی کشور را منتشر کرده که آن مسئول همه این‌ها را توضیح می‌دهد و تصریح می‌کند که کلمه مرجوعی درست نیست ولی آن خبرگزاری، برای همین توضیحات تیتر می‌زند: «چرا ایرباس وارد شده به ایران مرجوعی است؟» تا استانداردهای صداقت در اطلاع‌رسانی را چند کیلومتر جابجا کند!

البته کاملاً مشخص است که علت سوز و گداز اینان چیست. آنها ترجیح می‌دهند مردم ایران هواپیماهای فرسوده سوار شوند، سقوط کنند و بمیرند ولی دولتی که موافق طبعشان نیست، نتواند ناوگان هواپیمایی ملی ایران را نوسازی کند. گو این‌که برای آنان گواراتر است که آن ۴ میلیارد دلار نصیب شرکت‌های عربی و ترکیه‌ای شود ولی آب خوش از گلوی مردم ایران پایین نرود و مبادا ایرانی‌ها هم کمی خوشحال شوند. به همین خاطر است که برای اولین و آخرین بار در تاریخ صنعت هوانوردی جهان، کلمه مضحک و انحرافی «مرجوعی» را برای فریفتن مردم در اتاق‌های تخریبشان درست کرده‌اند که خودشان هم می‌دانند دروغی است با درجه وقیحانه.

... و هزاران افسوس که قبح دروغ، سال‌هاست که در این کشور شکسته شده است.