تحقق وعده «افزایش یارانه‌ ها» با حذف ۴ دهک

به نظر می‌رسد آنچه این روزها بیشتر از قبل مورد توجه اصولگرایان قرار گرفته، بحث رقابت درون جناحی با یکدیگر است، زیرا هر سه کاندیدای اصولگرا اعلام کرده‌اند که تا آخر در عرصه انتخابات حضور دارند و کنار نخواهند کشید.

روزنامه آرمان- سعید‌گیتی‌آرا: به نظر می‌رسد آنچه این روزها بیشتر از قبل مورد توجه اصولگرایان قرار گرفته، بحث رقابت درون جناحی با یکدیگر است، زیرا هر سه کاندیدای اصولگرا اعلام کرده‌اند که تا آخر در عرصه انتخابات حضور دارند و کنار نخواهند کشید.

این ماندگاری در عرصه انتخابات به احتمال بسیار زیاد تجربه شکست اصولگرایان را تکرار می‌کند و موجب می‌شود تا بسیاری از چهره‌های شاخص اصولگرا به این موضوع واکنش نشان دهند. در همین رابطه «آرمان» سراغ یکی از فعالان سیاسی اصولگرا رفته تا نظر وی را در این رابطه جویا شود. متن کامل گفت‌وگوی ناصر ایمانی را در ادامه می‌خوانید.

با توجه به تعدد کاندیداهای اصولگرا در این انتخابات، تا چه اندازه احتمال کناره‌گیری آنها به نفع کاندیدای واحد وجود دارد؟

من تصور می‌کنم هر سه کاندیدای اصولگرا تا آخر در عرصه باقی بمانند. این مشکل بیشتر در اردوگاه اصلاح‌طلبان مطرح است که از میان دو نفر کاندیدای مطرحی که دارند هنوز در بلاتکلیفی به‌سر می‌برند. از آنجا که نفر سوم این جریان نیز احتمال رای آوری ندارد، اگر یکی از دو کاندیدای مطرح اصلاح‌طلبان از عرصه خارج شود، آرای آقای روحانی ریزش می‌کند و اگر هر دو آنان قصد ماندن داشته باشند، آرای اصلاح‌طلبان شکسته خواهد شد. باید گفت که هیچ نگرانی در جریان اصولگرایی وجود ندارد، زیرا هر سه نامزد موجود در این انتخابات قصد ماندن دارند و مشکلی هم از این حیث وجود ندارد.

با در نظر گرفتن شرایط این امکان وجود دارد که انتخابات به مرحله دوم کشیده شود؟

اگر هر سه کاندیدای اصولگرا در عرصه بمانند، امکان اینکه انتخابات به دور دوم کشیده شود، بیشتر خواهد بود. در آن صورت اگر در دور دوم آقای روحانی یکی از کاندیداها باشد که به همراه یکی از اصولگراها وارد انتخابات شده است، امکان شکست آقای روحانی بیشتر می‌شود. در جناح اصلاح‌طلب نیز قرار بود آقای جهانگیری بیاید و از عملکرد آقای روحانی دفاع کند، اما پس از برگزاری مناظره اول کار برای اصلاح‌طلبان سخت‌تر شد، بدین معنا که اگر آقای جهانگیری تا روز انتخابات در عرصه بماند، در این صورت آرای آقای روحانی شکسته می‌شود، زیرا بخشی از رای‌دهندگان به آقای جهانگیری رای خواهند داد و بخشی هم به آقای روحانی، که در این حالت آقای روحانی قطعا نمی‌تواند در دور اول رای بیاورد. اما اگر آقای جهانگیری تا روز انتخابات انصراف دهد و به نفع آقای روحانی کنار برود، طبیعتا با آنکه عمده آرای وی به نفع آقای روحانی ریخته می‌شود، اما بخشی از آرا همچنان باقی می‌ماند و این استراتژی مشکلی را برای آقای روحانی حل نخواهد کرد. هر مقدار هم که آقای جهانگیری در مناظرات بهتر ظاهر شود، آرای آقای روحانی کمتر خواهد شد. حتی این امکان وجود دارد که آرای آقای جهانگیری رشد چشمگیری نسبت به آقای روحانی پیدا کند. در نتیجه آن کسی که می‌بایست کناره‌گیری کند، آقای روحانی است. اما اصولگرایان مشکلی ندارند. هر سه نامزدشان شانس خود را در این انتخابات امتحان می‌کنند تا یکی از آنان در دور دوم با آقای روحانی رقابت کند.

با نظر به اینکه جمنا تصمیم گرفته بود نامزدی واحد در این انتخابات معرفی کند ، چرا چنین اتفاقی نیفتاد؟

اصلا این طور نیست. دو نامزدی که از سوی جبهه نیروهای مردمی انقلاب اسلامی معرفی شدند، نامزدهای نهایی این جبهه هستند و هیچ مشکلی هم در این رابطه وجود ندارد. جمنا در ابتدا نظر به معرفی یک نامزد واحد داشت، اما به تدریج نظر خود را تغییر داد و تصمیم گرفت از آقایان سیدابراهیم رئیسی و محمدباقر قالیباف بخواهد که در عرصه بمانند. ما باید در نظر بگیریم که انتخابات دو مرحله‌ای است و باید تلاش شود رئیس جمهور مستقر که در طی این سی و چند سال اخیر همیشه در مرحله نخست پیروز می‌شده، در این دوره نتواند در دور نخست پیروز شود. این مهم نیست که حامیان اصولگرایان در مرحله اول به کدامیک از دو نامزد اصولگرایان رای می‌دهند، بلکه مهم این است که در مرحله اول هیچ‌کس پیروز انتخابات نشود. درست است که آقایان قالیباف و رئیسی در سیاست‌های تبلیغاتی با یکدیگر تفاوت دارند، اما به هیچ وجه بحث رقابت درون جناحی میان آنها مطرح نیست.

برخی از کاندیداها در این انتخابات وعده‌هایی اجرا نشدنی دادند. این وعده‌ها تا چه حد قابل تحقق هستند؟

این وعده‌ها در انتخابات‌های قبلی نیز داده می‌شد. نمونه بارز آن هم وعده‌های آقای روحانی در انتخابات ۹۲ بود. آقای رئیسی و قالیباف هیچ‌گاه نگفتند به تمامی اقشار یارانه ۲۰۰ هزار تومانی پرداخت می‌کنند. تنها اعلام کردند که یارانه سه دهک پایین جامعه را سه برابر خواهند کرد. آقای قالیباف هم طرحی را برای جوانان بیکار در نظر گرفته است که به نوعی بیمه بیکاری است. امروز هم کسانی که بیکار می‌شوند، از سازمان تامین اجتماعی حقوق دریافت می‌کنند. چه جوان باشند و چه پیر، این مزایا را پس از بیکاری دریافت می‌کنند. باید جزئیات این وعده‌ها را از کاندیداها پرسید. کاندیداها باید اعلام کنند که چنین پرداختی قرار است از چه محلی پرداخت شود. متاسفانه این کاندیداها هنوز جزئیاتی از چگونگی انجام این کار ارائه نداد‌ه‌اند. مسلما شما اگر برخی از دهک‌های یارانه بگیر را حذف کنید، می‌توانید یارانه بیشتری به دهک‌های پایین بدهید. پس این وعده‌ای نشدنی نیست. اگر یارانه ۴ دهک بالا حذف شود می‌توان یارانه سه دهک پایین را افزایش داد.

در حالی که رئیس جمهور از برنامه دولت دوازدهم رونمایی کرده، علت عدم داشتن برنامه از سوی کاندیداهای اصولگرا چیست؟

اینکه گفته می‌شود آقای روحانی دارای برنامه است، صحت ندارد. گفته می‌شود که برنامه‌اش آماده شده اما هنوز از ارائه آن خبری نیست. برنامه را باید مردم ببینند؛ کسی تا به حال برنامه‌ای ندیده است! به نظر می‌رسد که خود آقای روحانی نیز بی‌برنامه باشد. وی حتی در سال ۹۲ نیز تنها با وعده و وعید آمد و برنامه‌ای نداشت. ما متاسفانه دارای مشکلی عمومی هستیم، زیرا در همه انتخابات‌ها کمتر دیده‌ایم که کاندیدایی برنامه ارائه دهد. هیچ کدام از کاندیداها نه در جریان اصولگرا و نه در جریان اصلاح‌طلب برنامه‌ای ارائه نمی‌دهند. این امر مطلوبی نیست، اما همگانی شده است.

گفته می‌شود رقابت‌ها در این انتخابات بیشتر جریانی است. تا چه اندازه جریان‌ها رعایت آداب و شئونات و همچنین عقلانیت سیاسی را به کاندیدایشان توصیه می‌کنند؟

متاسفانه این مشکلی عمومی است و انتخابات در این دوره نیز همانند سایر انتخابات‌های اخیر برگزار می‌شود. ایراداتی که همه جریان‌های سیاسی در کشور نسبت به انتخابات مطرح می‌کنند، در این انتخابات نیز مطرح است. کاندیداهایی که می‌بایست برنامه‌های خود را مطرح کنند، کابینه خود را معرفی کنند و راجع به سیاست‌های کلان خود حرف بزنند، تنها به انتقاد از عملکرد یکدیگر و دادن وعده کفایت می‌کنند که این ایراد هم درون اصولگرایان وجود دارد، هم در اصلاح‌طلبان دیده می‌شود.