از ميراث شوم تا وعده‌های توخالی و مخرب نامزدها

روزنامه قانون: وقتي تمام استدلال‌هاي رقباي پرهياهو و با پشتوانه‌هاي قوي روحاني را مورد ارزيابي قرار مي دهيم، تاحدودي هيچ استنباط و راهكار مستقل، جايگزين وكارآمدي از سوي آنان ارائه نمي شود. براي اثبات اين ادعا، در اين مطلب به بيان مسائلي در چند حوزه معروف مي پردازيم.

براي مثال در حوزه اشتغال كه رقباي روحاني بسيار روي آن مانور مي‌دهند، مي توان موضوع را مورد واكاوي قرار داد. طبق سياست‌هاي كلي نظام كه در مجمع‌تشخيص‌مصلحت به تصويب رسيد، دولت موظف است با يك روند تدريجي كوچك‌تر شده و به‌مرور، وظايف خود را به بخش خصوصي واگذاركند.

بنابراين در بهترين حالت، دولت مجاز خواهد بود در مقابل خروجي نيروي انساني خود استخدام داشته باشد. بنابراين بخش اعظم اشتغال بايد در فضاي كسب و كار خصوصي محقق شود. حال براي بهبود وضعيت اشتغال بخش خصوصي، قرار نيست دولت شغل ايجاد كند بلكه دولت بايد زمينه‌هاي بهبود و توسعه روزافزون فضاي كسب و كار خصوصي را فراهم سازد.

وعده‌هاي توخالي و مخرب

حال با مرور تك تك سخنان كليه نامزدها، در حد ادعا نيز مي بينيم كه بيش از همه، تيم روحاني و اصلاح طلبان در اين زمينه راهكار ارائه داده‌اند. راهكارهايي از قبيل تعامل سازنده با دنيا و بازارهاي جهاني، افزايش شفافيت قوانين و ضابطه‌مندكردن روندهاي اقتصادي و اداري، تقويت بخش خصوصي نوپا و پرهيز از واگذاري رانت‌ها به نهادهاي خصولتي و پرنفوذ و ... در صورتي‌كه مواضع رقباي اصلي روحاني يعني قاليباف و رئيسي فقط محدود به شعارهاي پوپوليستي چون احقاق حقوق ضعفا و توجه به قشر ضعيف جامعه بوده و همچنين منادي بدبين‌كردن جامعه به همه زمينه هاي مثبتي كه دولت يازدهم در اين چهارسال فراهم كرده، شده اند. درواقع آن‌ها در اين زمينه جز تخريب روحاني و تهييج مقطعي احساسات مردم هيچ حرفي براي گفتن نداشته‌اند.

ميراث شوم

اما يكي ديگر از ادعاهاي رقبا در جبهه مقابل روحاني، تجديدنظر اساسي در زمينه سياست خارجي كشور است. در واقع آن‌ها در بهترين شرايط همان راه‌هاي شكست خورده دوره محمود احمدي نژاد را دنبال مي كنند و شايد جدي‌ترين موضع آن‌ها در اين زمينه، متعلق به سعيد‌جليلي از جبهه رئيسي باشد كه در كارنامه‌اش جز به يادگار گذاشتن قطعنامه‌هاي فصل هفتي شوراي امنيت سازمان ملل، هيچ عايدي ديگري براي كشور نداشته است.

دولت روحاني در اين چهارسال، ميراث‌دار خرابه‌هايي در زمينه سياست خارجي بود كه بهبود و احياي آن بسيار پيچيده و زمانبر است. هيچ توجيه علمي و مدل مدوني از سوي رقباي روحاني براي بهبود و ارتقاي روابط خارجي ايران با كشورهاي مختلف جهان ارائه نشده است و در بهترين شرايط، طبق شواهد مي‌تواند به ارتباط با چند كشور محدود چون روسيه، عراق، سوريه و كره شمالي محدود مي شود. در حالي‌كه در دنياي امروز، كشوري از نظر سياست‌خارجي موفق است كه بازه روابط بين‌المللي‌اش وسيع بوده و رابطه تنگاتنگي با امنيت و اقتصادش داشته باشد.

حربه قاچاق

طبيبان ناوارد

دست‌خالي رقبا

بنابراين با يادآوري چند مورد كلي از استدلالات و نتيجه‌گيري‌هاي رقيبان روحاني مي بينيم كه هيچ بيانيه مدون و ساختارمندي در جهت ضديت‌شان با روحاني وجود ندارد و هرآنچه هست عبارتست از تخطئه روحاني و مجموعه اي از شعارهاي عامه‌پسند كه فقط براي يك‌دوره رقابت سياسي كوتاه مدت تعريف شده و هيچ پشتوانه عملياتي و علمي معتبري در پس هياهوها و سنگ ملت به سينه زدن هاي‌شان وجود ندارد.