تاج‌زاده: جای روحانی بودم، فضا را شفاف‌ می‌کردم

البته در تحلیل سیاسی دست‌ها باز است که بگویند سیاست‌های شما باعث ایجاد فلان مشکل در جامعه شده است. به هر حال به نظر من اصل مناظره‌ها خوب است و فعلا هم هیچ راهی به جز زنده برگزار کردن آنها نداریم اما در تنظیم وقت و مجری و نقشی که دارد و در اوقاتی که برای نامزدها تعیین می‌شود باید تجدید نظر اساسی صورت بگیرد.

بعد از او هر کسی که روش غلطی را در مناظره اتخاذ کند، همه به یاد احمدی‌نژاد می‌افتند و در سوی مقابل هر کسی که آن رفتار غلط را افشا کند و به مردم هشدار دهد اکثریت قاطع جامعه نظرش به سوی رقیب او معطوف خواهد شد. شاید امروز بهتر از ٨ سال پیش بتوان گفت که ادب مرد به ز دولت او است. امروز راحت‌تر می‌توانیم بگوییم پیامد‌های بلندمدت یک مناظره بسیار ارزشمند‌تر از آرایی است که نامزدی بتواند در کوتاه‌مدت نصیب خود کند. بر این اساس به نظر من بازنده اصلی مناظره صرف نظر از نتیجه انتخابات، آقای قالیباف بود.

انتظار من از آقای روحانی در آن مناظره بیشتر بود. البته محدودیت‌ها و معذوریت‌ها و ملاحظات وی را درک می‌کنم اما در برابر رقیب باید صراحت بیشتری به خرج داد. باید معلوم شود در این کشور که اگر تحلیل قالیباف درست است و ما بعد از چهل سال از انقلاب به تقسیم‌بندی ٩٦ درصد محرومین و ٤ درصد زالو صفتی رسیده‌ایم که مشغول مکیدن آنها هستند، اما حتی اگر بپذیریم، باید معلوم شود که هر کسی جایگاهش در این تقسیم‌بندی کجاست و به خصوص مدعی این سخن. آیا آقای قالیباف، نماینده و سخنگوی ٩٦ درصد است یا اگر این تقسیم‌بندی درست باشد جایگاه او در آن ٤ درصد است؟

من با این سوال موافق نیستم علتش آن است که در هر انتخاباتی فرض بر این است اغلب کسانی که کاندیدا می‌شوند سابقه در حد ریاست‌جمهوری ندارند. خود آقای روحانی هم ٤ سال پیش همین وضعیت را داشت بنابراین از این نکته نمی‌توان مثبت یا منفی به نفع یا به ضررش استفاده کرد که او ٤ سال سابقه کشور داری دارد. بلکه از این منظر می‌توان مطرح کرد چون ٤ سال سابقه کشورداری دارد راحت‌تر و دقیق‌تر می‌توان درباره مدعیاتش قضاوت کرد چون عملکردش پیش چشم ملت است و هر سخنی بگوید مردم با توجه به آن عملکرد داوری می‌کنند که چه میزان حق با گوینده است.

دلار در هر یک از این سه مقطع چگونه بود. طلا و نرخ بیکاری و رشد ملی و میزان صادرات و واردات و دیگر آمارها را ارایه دهد. تا معلوم شود دولت چه چیزی تحویل گرفته و امروز در چه نقطه‌ای هستیم که اگر چه مردم هنوز نارضایتی‌های جدی دارند و بحق است اما معلوم شود که عمده این اعتراضات به کسانی بر می‌گردد که متهم اصلی هستند و امروز تلاش می‌کنند خود را در جایگاه دادستان یا شاکی قرار دهند. اگر جای آقای روحانی بودم این عرصه را شفاف می‌کردم تا هر کس بر اساس جایگاه واقعی خود از مردم رای بگیرد.

اگر جای آقای روحانی و جهانگیری بودم، می‌گفتم به فرض که گفته باشم یا نگفته باشم، بفرمایید امروز در پیشگاه ملت شما چگونه می‌توانید که در آمد ملی میهن را ظرف ٤ سال دو نیم و برابر کنید. کاری که اقتصادهای در حال رشد جهان چین و هند نیز از انجام آن قاصر بوده‌اند. آنهم توسط شهرداری که اکنون که در حال ترک شهرداری است مانند احمدی‌نژاد مجموعه‌ای پر از بدهی را از خود به یادگار گذاشته است.

نکته مهم آن است که در این جامعه هر کس اصلاح‌طلبانه‌تر سخن بگوید از اقبال بیشتر مردم بهره مند خواهد شد. شاید به همین دلیل است که آقایان قالیباف و رییسی حاضرند به دولت حمله کنند اما به هیچ‌وجه حاضر نیستند به اصلاحات و اصلاح‌طلبان بتازند و از این جهت پایگاه خود را در بین مردم تضعیف کنند.

آقای میرسلیم اگرچه بدون برنامه بود اما از نظر اخلاقی متین عمل کرد و نمره قابل‌قبولی گرفت. این روش به خصوص برای حزبی که متهم به بداخلاقی‌های زیادی در جامعه ما است - یعنی موتلفه- می‌تواند سرمایه خوبی برای آینده‌اش باشد. به ویژه اگر با چنین روشی در آینده خود را تطبیق دهد. در غیر این صورت اگر قرار باشد بعد از مناظره‌ها تریبون موتلفه در اختیار آقایان حبیبی و ترقی باشد، باز هم به همان وضعیت سابق باز خواهند گشت و این سرمایه حداکثر برای شخص آقای میرسلیم به یادگار خواهد ماند و حزب موتلفه نمی‌تواند از آن بهره وافی ببرد.

باز هم چون جبهه پایداری می‌خواهند منادی بگیر و ببند‌های بیشتر باشند یا با این روش‌ها مخالف هستند؟ اگر تکلیف خود را روشن کنند، چه در این انتخابات ببرند و چه ببازند، می‌توانند پیروز میدان باشند. در غیر این صورت در هر دو حالت بازنده هستند.

این سوال بیش از اینکه متوجه کلیت جناح راست باشد عمدتا متوجه قالیباف است که چون فکر می‌کند این آخرین باری است که می‌تواند خود در معرض رای مردم قرار دهد، تصور می‌کند با انتحاری رفتار کردن، خود را به خطر زدن و روی مین رفتن بتواند این مسیر پر سنگلاخ را طی کند که البته اشتباه بسیار بزرگی است و شاید بزرگ‌ترین اشتباه زندگی‌اش را مرتکب شده است که صرف نظر از نتیجه انتخابات که از نظر من بازنده آقای قالیباف خواهد بود حتی اگر می‌بُرد، باخته بود چون نمی‌توانست وعده‌های خود را محقق کند و به لحاظ اخلاقی هم چنان مورد خشم افکار عمومی قرار گرفت که کافی است سری به فضای مجازی ببینید که در آن عرصه چه رخ داد.

آشکار یا پنهان در جهت تایید آن سخن گفته‌اند و می‌گویند اما در مقابل راست قانون ستیز، چنان باید افشای‌شان کرد که روز به روز پایگاه مردمی‌شان تضعیف شود؛ مادام که بر روش‌های غیرقانونی پا می‌فشارند. آنها نیز به محض اینکه به قانون و حاکمیت قانون تن دهند باید به تعامل با آنها پرداخت و اجازه داد که مردم و جامعه در فضای آرام از بین برنامه‌های مختلف یکی را برگزینند و اجازه خدمتگزاری به میهن و مردم را به منتخبانش بدهند.