طی‌الارض کاندیدا از عرش به فرش و بالعکس!

خبرگزاری ایسنا: تخریب یا تعریف می‌کنند؛ می‌کوبند و بالا می‌برند. در روزهای گذشته نامزدهای انتخاباتی روی دکه‌های روزنامه‌فروشی یا از فرش به عرش رفتند یا از عرش با کله زمین خوردند.

روزهای باقی‌مانده به انتخابات از کنار دکه‌های روزنامه‌فروشی که می‌گذشتیم با دیدن صفحه‌های نخست روزنامه‌ها تکلیف مشخص بود؛ یا از تعریف‌ها ذوق‌مرگ می‌شدیم یا از تخریب‌ها منفجر (اغراق شده)!

برخی می‌گویند طبیعی است که هر رسانه‌ای باید از کاندیدا و جناح مورد نظر خودش حمایت کند. برخی می‌گویند تخریب نامزدهای جناح مخالف در رسانه‌ها، به ویژه در ایام انتخابات امری کاملاً طبیعی و اجتناب‌ناپذیر است. در این میان برخی هم می‌گویند پس تکلیف رسانه‌های مستقل جناحی چه می‌شود؟

با برخی از همکاران رسانه‌ای اطرافم این موضوع را مطرح می‌کنم؛ واکنش‌ها متفاوت است. برخی می‌گویند «این ماهیت رسانه‌ است؛ وقتی ما می‌دانیم آمدن فلان نامزد لازم و به نفع جامعه و کشور است. چرا حمایت نکنیم؟ ما به عنوان اهالی رسانه مسئولیم». برخی می‌گویند «همیشه ضربه تخریب‌ها ماندگارتر از نوازش تشویق‌ها است. رسانه‌ باید در قبال موضوعات مهم مملکت سهیم و موضع مشخصی داشته باشد».

***

در همین راستا علی گرانمایه‌پور، استاد ارتباطات در گفت‌وگویی با ایسنا اظهار کرد:‌ در کشور ما برداشت اشتباهی از کارکرد روزنامه‌ها وجود دارد مبنی بر اینکه رسانه‌ها باید در ایام انتخابات عملکرد کاملاً مستقلی داشته باشند. در همه کشورها وضعیت رسانه‌ها تقریباً به همین گونه است؛ به عنوان مثال در انتخابات ریاست حمهوری آمریکا و رقابتی که میان خانم کلینتون و آقای ترامپ وجود داشت، رسانه‌های طرفدار هر کاندیدا اخبار را با رویکرد خودشان منعکس می‌کردند؛ البته رسانه‌هایی وجود داشتند که مستقل‌تر بودند.

او ادامه داد: در کشور ما به این دلیل که احزاب آن طور که باید شکل نگرفته‌اند و فعالیت‌های حزبی وجود ندارد، ناچار این بار بر روی دوش رسانه‌ها افتاده است. در واقع رسانه‌های ما به دلیل عدم فعالیت درست احزاب، عملکردی جناحی دارند.

این استاد ارتباطات همچنین درباره‌ی عملکرد رسانه‌ها در مدت ۲۰ روز تبلیغات انتخاباتی نامزدهای ریاست جمهوری، خاظرنشان کرد: به نظرم در حال حاضر فعالیت اصلی رسانه‌ای در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی صورت می‌گیرد. در این مدت تمام رسانه‌ها فعالیت انتخاباتی داشتند و تلاش می‌کردند که در جهت منافع نامزد انتخاباتی مورد نظر خودشان فعالیت کنند، اما واقعیت این است که جریان‌سازی اصلی در شبکه‌های اجتماعی صورت گرفت. بر همین اساس معتقدم که اگر هر یک از کاندیدها در روزهیا آخر می‌خواستند رأی‌های خاموش را پای صندوق‌های رأی بیاورد، باید از طریق همین شبکه‌های اجتماعی اقدام می‌کردند.