«روحانی» ارجاع به احمدی نژاد را کنار بگذارد

امید پور عزیز در قانون نوشت: اين پيروزي بزرگ آن‌قدر براي ملت نجيب و آزادي‌خواه ايران دلنشين است كه شايد به اين زودي سخن ليست مطالبات‌شان از روحاني را به ميان نكشند. ولي نبايد از ياد ببريم كه راي ٩٦ يكي از پرمسئوليت‌ترين و مطالبه محورترين راي ها در طول تاريخ جمهوري اسلامي است.

البته به‌طورحتم مردم حق دارند كه از خوشحالي ناشي از اين انسجام و عقلانيت ملي در پوست خود نگنجند و جشن و پايكوبي به‌راه بيندازند ولي اين حس و حال خوب نبايد سنگيني اين مسئوليت محول شده را به حاشيه ببرد.

روحاني در اين دوره، آراي ارزشمند قابل توجه و بيشتري را نسبت به دوره پيش به‌دست آورد، ولي به همان نسبت نيز مسئوليت و راه دشوارتري را پيش رو خواهد داشت.

شايد روحاني نسبت به رقيبش، هشت ميليون راي بيشتري داشته باشد ولي بايد در نظر داشته باشيم كه او در نهادهاي حاكميتي غيرانتخابي، دست بالا را ندارد. او هرچه دورخيز بيشتري براي اثرگذاري در امور مملكت داشته باشد، حساسيت ها و مقاومت‌ها نيز در برابرش بيشتر خواهد شد. ازاين‌رو تدوين يك استراتژي كارآمد و نتيجه‌محور بسيار حايز اهميت است.

مطالبات ملت ايران اكنون ديگر نجات از باتلاق احمدي نژاد نيست، و از امروز روحاني بايد ارجاع مشكلات به دوران احمدي نژاد را حتي به‌حق،كناري بگذارد. اين ملت به‌جد و بي تعارف در پي پيشرفت و رفاه در خور شأن خودش و در قياس درست با ساير كشورهاي در حال توسعه است. مردم ايران حاضر نيستند خودشان را با مردم عراق، افغانستان و پاكستان مقايسه كنند. مردم ايران خودشان را با تركيه، برزيل، مالزي و حتي با كره جنوبي قياس مي كنند.

مردم ايران ازحجم فزاينده اختلاس ها و سوء استفاده هاي مالي ، فساد سازمان يافته و رانت‌خواري‌هاي قومي و قبيله اي خسته شده اند. مردم ايران از دست اندازي هاي بي حساب و كتاب بر منافع عمومي درمانده شده اند. مردم ايران ديگر طاقت اختيارات فراقانوني را ندارند. مردم ايران از تبعيض‌هاي مواجهه قانوني و نورچشمي هاي مصون بالفطره به تنگ آمده اند.

آقاي روحاني! شك نكنيد كه ليست مطالبات و تقاضاهاي مردم از شما در اين دوره، طويل تر و البته پيچيده تر نيز شده است و بدون ترديد، مسئوليت پذيري مضاعفي را از جانب رييس جمهور محترم كشور طلب مي كند. اما چند نكته كه در اين زمينه مي تواند حايز اهميت باشد را متذكر مي شوم:

- اولين گام در راستاي اداي مسئوليت به‌نحو احسن، شفاف سازي و برقراري ارتباط دوجانبه و بدون واسطه با مردم است. در اين زمينه هرچقدر مصلحت انديشي‌ها و توجيه‌ها كمتر شوند، ميزان رضايت بيشتري حاصل خواهد شد.

- مردم انتظار دارند در جريان كاميابي و يا حتي ناكامي‌ها در عرصه برآورده كردن مسئوليت هاي محوله‌شان به رييس دولت، قرار گرفته و تاحدامكان در جريان دلايل و موانع موارد مورد انتظارشان نيز واقع شوند.

- اولويت بندي و در عين حال ايجاد توازن و همسويي در پيشبرد مطالبات، امري بسيار خطير و در عين حال داراي جزييات و ريزه‌كاري هاي متعددي است كه بايد تيم هاي كارآمدي در عرصه هاي مختلف سياسي، اقتصادي و اجتماعي تشكيل و مورد حمايت همه جانبه قرار گيرند.

- ايجاد و توسعه فضاي نقد و حتي فضاي اعتراض، يك اصل جدايي ناپذير در اين مسير است، كه با آزادي هرچه بيشتر رسانه‌ها و فضاي مجازي محقق مي شود. دولت در عين حال كه بايست از سعه صدر برخوردار باشد، همچنين بايد بيش از پيش زمينه هاي چنين فضاهايي را فراهم و نهادينه كند.

- دولت بايد به اندازه كافي از تكثر و چندصدايي در سيستم هاي دروني خويش بهره گرفته و به نيروها و جريان‌هاي دموكراتيك و غيردولتي، نقش بيشتري براي مشارك سازنده و تعامل با دولت براي نقش‌آفريني در جامعه و بهبود امور واگذار كند.

با تمام توصيفات فوق بايد در نظر داشته باشيم كه مطالبه گري از رييس جمهور يك شعار و يا تعارف سياسي نيست، بلكه يك واقعيت انكارناپذير و تضمين كننده دموكراسي در جهت اصلاح امور محسوب مي‌شود. ولي نحوه برخورد با آن و گزارشگري اين مسئوليت خطير، بدون شك بيشترين نقش را در قضاوت مردم نسبت به عملكرد رييس‌جمهور و انتخاب افراد جايگزين او براي اين سمت در آينده خواهد داشت.