یک هیات رئیسه و هزار سودا

خبرگزاری ایسنا: هر سال اوایل خرداد ماه زمان قانونی برای تغییر در هیات رییسه مجلس است؛ هرچند طبیعتا انتخابات هیات رییسه در سال اول هر دوره مجلس از اهمیت بیشتری برخوردار است؛ انتخابات هیات رییسه مجلس دهم در سال دوم فعالیت آن اما از این حیث یک استثناست. به نظر می‌رسد حجم فعالیت جریانات مختلف سیاسی داخل و بیرون از مجلس برای این انتخابات حتی با کنش‌های سیاسیون برای انتخاب رییس و هیات رییسه مجلس در سال اول فعالیت مجلس دهم برابری می‌کند.

هنوز مدت زمان زیادی از انتخابات ریاست جمهوری و شوراها در ۲۹ اردیبهشت نگذشته که نمایندگان مجلس دهم وارد کارزار رقابت برای انتخابات هیات رییسه مجلس شدند؛ انتخاباتی که پیش از این تصور نمی‌شد از این میزان حساسیت برخوردار شود.

اما آنچه اهمیت این انتخابات را بیش از هر چیز نشان می‌دهد، طرح روایت‌های متعدد و بعضا متناقض از فعالیت جریانات مختلف سیاسی درون و بیرون از مجلس برای انتخابات هیات رییسه است؛ روایاتی که فاصله زیادی را بین خواست افراد مختلف در این انتخابات و به ویژه سه فراکسیون امید، ولایی و مستقلین نشان می‌دهد.

در روزهای گذشته اخباری از سوی برخی نمایندگان مبنی بر تلاش برای حذف علی مطهری از نایب رییسی مجلس منتشر شد، تلاشی که گفته شد به بهانه حضور علی مطهری در دیدار جمعی از نمایندگان با رییس دولت اصلاحات و از سوی نمایندگان عضو جبهه پایداری دنبال می‌شود؛ اگرچه این موضوع واکنش‌های زیادی را در بین نمایندگان از فراکسیون مستقلین گرفته تا اعضای فراکسیون امید به دنبال داشت. برخی اعضای فراکسیون مستقلین آن را تقبیح کردند، برخی دیگر آن را کذب و صرفا یک فضاسازی رسانه‌ای دانستند و اعضای فراکسیون امید هم مصمم‌تر شدند که مطهری و پزشکیان را خط قرمز خود عنوان کنند.

حالا به نظر می رسد همگرایی سه فراکسیون سیاسی مجلس در انتخابات هیات رییسه پیش رو که در فضایی آرامتر انتظار می‌رفت محقق شود شکل دیگری به خود گرفته و گویی بنای تحقق ندارد و شاید حداکثر بتواند بین دو فراکسیون مستقلین و ولایی صورت گیرد؛ چه اینکه گفته می شود این دو فراکسیون با توافق بر سر حفظ کرسی ریاست مجلس برای علی لاریجانی به دنبال تقسیم کرسی‌های هیات رییسه مجلس به نسبت ۶ به ۶ هستند؛ توافقی که خبری از فراکسیون امید در آن نیست.

این توافق در حالی است که پیروزی مجدد حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم و همچنین پیروزی لیست امید در انتخابات شوراهای شهر در کلانشهرها باعث شده توقعات عمومی به سمت پررنگ‌تر شدن فعالیت نمایندگان امیدی آن‌ها در مجلس و نقش بیشتر آنها در کرسی‌های هیات رییسه سوق پیدا کند؛ موضوعی که با شایعات منتشره مبنی بر ورود و دخالت برخی دولتی‌ها در انتخابات هیات رییسه و حمایت از ائتلاف علی لاریجانی با اصولگرایان همخوانی ندارد.

در چنین شرایطی فراکسیون امید مجلس هم اعلام کرده اگر کف خواسته آن که حفظ وضع موجود و کرسی‌های موجود این فراکسیون برای انتخابات هیات رییسه است تحقق پیدا نکند، مسعود پزشکیان را به عنوان کاندیدای ریاست مجلس در مقابل علی لاریجانی قرار خواهد داد و برای سایر ارکان هیات رییسه مجلس نیز کاندیدای مستقل ارائه خواهد کرد.

حالا باید منتظر ماند و دید تا روز چهارشنبه چه تحولی به نفع کدامیک از جریانات سیاسی داخل مجلس رقم می‌خورد و بازیگران اصلی انتخابات هیات رییسه مجلس از هر سه فراکسیون فضا را به چه سمت هدایت خواهند کرد؟ آیا تقابل آشکاری بین فراکسیون های مجلس با یکدیگر به خصوص مستقلین با امیدی ها رخ می‌دهد یا راه حل میانه‌ای می‌تواند هر سه طیف را در یک نقطه مرضی الطرفین به توافق برساند؟