چرا تلویزیون مردم را نمی‌خنداند؟
مصطفی داننده در عصر ایران نوشت: دیروز با بهتر بگویم دیشب گشت ارشاد ۲ را دیدم. البته در خانه نه در سینما. فیلمی ضعیف با چاشنی شوخی‌های رکیک و البته کمی سیاسی. این فیلم ضعیف با چاشنی شوخی‌های رکیک و البته کمی سیاسی تبدیل به پرفروش ترین فیلم تاریخ سینمای ایران شده است. آخرین ساخته سعید سهیلی طبق آخرین آمار ۱۹ میلیارد و ۷۶۵ میلیون تومان فروخته است.
قبل از این هم فیلمهای خیلی ضعیف «اخراجیهای ۲» و « من سالوادور نیستم» در صدر پرفروش‌ترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران بودند. رقبای این فیلمهای نیز اکثرا فیلمهای طنزی است که نمی‌شود به آنها نمره قبولی داد.
سوالی که در این میان مطرح میشود این معناست که چرا مردم از این فیلم‌ها استقبال می‌کنند؟ چرا فیلمهای مثل گشت ۲ اینچنین با استقبال مردم روبرو میشود؟
پاسخ این سوال واضح است. مردم دوست دارند برای حداقل دو ساعت مشکلات خود را فراموش کنند و به یک فیلم و دیالوگهایش بخندند. حمید فرخ نژاد با دیالوگهایش می‌تواند حداقل باعث شود برای لحظاتی مرد خانواده فراموش کند که فردا با قسط‌های عقب افتاده را پرداخت کند.
آمار فروش فیلم‌ها در ایران نشان می‌دهد مردم از فیلمهای طنز حتی از نوع سخیفش استقبال می‌کنند. در زمانی نه چندان دور این صداوسیما بود که بار شاد کردن مردم را به دوش می‌کشید. سریال‌های طنز نود قسمتی با مناسبتی باعث می‌شد مردم حتی برای دقایقی کوتاه لحظات شادی را تجربه کنند. سریال‌های مهران مدیری و رضا عطاران از جمله این برنامه‌ها بودند.
در ایام ماه رمضان سریال‌های طنز طرفداران فراوانی داشت. سریال‌هایی که حتی باعث می‌شد سفره های افطار تا پایان سریال از زمین جمع نشود.
چند صباحی است اما گویی صداوسیما با ساختن سریال‌های طنز قهر کرده است. نمونه این قهر را میشود در ماه رمضان امسال مشاهده کرد. دو فیلم ایرانی غم زده و دو سریال خارجی.
در این میان تنها دو برنامه «دورهمی» مهران مدیری و « خندوانه» رامبد جوان، آنهم بنا بر استعداد این دو نفر نه چیز دیگری گاهی خنده را بر لب مخاطبان تلویزیون می‌نشانند.
مشخص نیست چرا تلویزیون از ساخت سریال‌های طنز و شاد فاصله گرفته است و دوست دارد غم را به جامعه تزریق کند. این روزها هیچ امیدی از سوی رسانه ملی به مردم تزریق نمی‌شود. مردم مجبور هستند برای کمی خندیدن به سینما بروند و کاری کنند فیلمهای ضعیف و سخیف تبدیل به پرفروش‌ترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران شوند یا به ماهواره پناه می‌برند و خود را درگیر سریال‌های ۱۰۰ یا ۲۰۰ قسمت ترکی می‌کنند.
هنوز وقتی شبکه «آی فیلم» ساخته‌های عطاران و مهران مدیری را بازپخش می‌کند، مردم با لذت آنها را تماشا می‌کنند و حسرت می‌خورند چرا دیگر چنین فیلمهایی ساخته نمی‌شود.
اگر رضا عطاران، برادران قاسم خانی، جواد رضویان و .... در هر تلویزیون دیگری در دنیا کار می کردند قطعا آنها را حلوا، حلوا می‌کردند و اجازه نمی‌دادند آنها به غیر فیلم ساختن، بازیگری و نویسندگی کار دیگری انجام دهند.
نظر کاربران
امیدورام این مدیران صدا و سیما که غم رو به خونه های مردم و سر سفره اوردن و مانع خنده و شادی مردم می شن خودشون به چنان بلایی دچار بشن که روزی صد بار گریه کنند . مردم که هزار و یک مشکل دارن تلویزیون هم که باز می کنند افسردگی می گیرن . همه دارن ماهواره می بینن . و این مسئولین مثل کبک سرشون کردن تو برف
اخ اخ دقیقا حرف دل همه مردمو زدی
واقعا. هیچ شبکه ای برنامه خوبی وحتی آموزنده نداره،میزنیم شبکه اخبار که اونم پناه برخدا همش غیبت کشورای دیگه(مگه دراسلام نمیگیم غیبت حرامه).چرا صدا وسیما خوشحال میشه ازافسرده کردن بیننده هاش،؟تابرنامه ی شادی هم باشه صدای بعضی ها درمیاد..چرا؟؟
عبوس و خشن بودن به یک ارزش تبدیل شده است که تلویزیون هم نمیتواند از این قاعده مستثنی باشد
دوستان کلا با هر نوع شادی مردم مشکل دارن و همش دوس دارن به جامعه غم و عزا و ماتم تزریق کنن. آمار بالای افسردگی و سایر بیماری های روانی مردم هم میشه نتیجه این اعمال عامدانه. کشورهای دیگه رو میبینی واقعا حسرت میخوری که چرا ما باید در این کشور متولد میشدیم
بسیار مطلب دقیق و سنجیده ای بود که اتفاقا درد دل اون قشری از جامعه است که فرق بین طنز واقعی و جفنگیات را میفهمند. از هر سی فیلم طنز تولید داخلی فقط و شاید یکی ارزش دیدن داشته باشد. فیلمهایی مثل گشت ۲ که ارزش فکر کردن هم ندارد. اما از بخت بد سلیقه ها بحدی تنزل پیدا کرده فیلمهای حجوی مثل این پر فروش میشود. یا خواننده هایی مثل قارچ سر از خاک در میاورند که جز سردرد و تهوع چیزی بهمراه ندارد.
متاسفانه ما شهرستانی ها هیچ گونه تفریح و سرگرمی هم نداریم جوانها مجبورن برن این فیلم های بی محتوا رو ببینن و تلویزیون هم که جز سخنرانی و غم و غصه هیچ سرگرمی نداره . فقط امام زمان ظهور کنه از دست این همه ظلم و بی عدالتی .