آقاي عارف! درباره ليست اميد،شفاف‌ سازي كنيد

امید فراغت؛ کارشناس ارشد علوم سیاسی در روزنامه قانون نوشت: بهترین سیاست، صداقت بوده و سیاست نيز تلفیقی از ادبیات، هنر و فلسفه است.

این درست که نظریه سیاست ماکیاولی را در بسياري از جوامع مشاهده می‌کنیم ولي نظریه ماکیاولی در شرایط كنوني جامعه جهانی که شبکه های مجازی در قالب رسانه های کاربردی به صورت همزمانی، ابعاد پیدا و پنهان وقایع را به تصویر می کشد آنچنان کاربرد ندارد که اگر نيز داشته باشد در یک بازه زمانی بسیار کوتاه است. اگر می خواهیم تصمیم سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها عمق داشته باشد، با توجه به موجودیت شبکه های مجازی باید شفافیت تصمیم‌سازی ها و تصمیم گیری ها بر همگان واضح و آشكار باشد.

این روزها در خصوص ارائه لیست امید شوراي شهر تهران ابهاماتی وجود دارد که این ابهامات نیز توسط برخی بازیگران همان عرصه نشر داده شده است و به عبارتی، هاله ای از ابهامات، حاشیه و متن عملکرد بعضی از بازیگران شوراي‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح طلبان را زیر سوال برده که آنان می‌توانند با شفافیت و صداقت، آنچه در فرآیند تصمیم سازی و تصمیم گیری بوده است را بیان کنند و اجازه ندهند این چالش، عمق بیشتری پیدا کند. متاسفانه گاهي مشاهده شده است که منافع فردی و جریانی، تصمیم های جمعی را تحت الشعاع قرار می‌دهد که یکی از دلایل آن ، ندانستن ادبیات کارتیمی و حرکت آینده جامعه است.

اين موضوع متاسفانه آفتی شده است که در بيشتر کلانشهرها آن را مشاهده می کنیم اما به دلیل سرخوردگی‌هايي که در این چند سال تجربه کرده ایم عبور از این وضعیت را با هر ادبیات و عملکردی، فرصت می دانیم! گاهی پشت واژه گردش نخبگان پنهان می شویم و واژه گردش نخبگان را سپر بلا می کنیم.

اینکه فقط دلخوش به تغییرات شکلی باشیم اشتباهی فاحش به حساب مي‌آيد که ممکن است پاسخ این تغییرات شکلی، هماني که مد نظر جامعه رو به رشد است، نباشد. به دنبال متهم ساختن نیستيم اما شرایط جامعه با توجه به درهم ریختگی معنی و مفهوم سیاست در این چند سال، به گونه ای شده است که مردم به این جمله « تا نباشد چیزکی، مردم نگویند چیزها» وفاق جمعی پیدا کرده اند و اکنون شک و شبهه هایی که به ارائه لیست امید شوراي شهر تهران و برخی کلانشهرها هست را باور کرده اند. بر همین اساس بر عارف و عارف ها فرض است که بسيار شفاف و صریح بیایند حرف بزنند و اگر هم اشتباهی رخ داده، آن را بیان و در غیر این صورت، از موجودیت لیست دفاع کنند.

سیاست در تکرار یک شخصیت و پیگیری یک نقش، معنی و مفهوم نمی یابد که اگر این‌‌گونه باشد ابعاد پیدا و پنهان چنین سیاست‌مداری برای دیگر بازیگران مشخص می شود و به آسانی از این تکرار، بهره برداری و سوء استفاده می‌کنند! شخصیت‌هایی مانند عارف و عارف‌ها، پیشرو و آوانگارد نیستند و به همین دلیل در بطن شوراي‌عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان، کنش تبديل به واکنش بازیگرانی شده که در بطن بازی بوده‌اند و عارف ها از راه دور، فقط سوت پایان بازی را زده اند و تازه بعداز ایامی، متوجه شده اند که ابعاد بازی بین خودی و ناخودی امتداد داشته است و نتیجه این شده که باید پاسخی مردم پسند برای ابهامات داشته باشند.