کابینه پیر یا جوان مساله این است؟!

قاسم تقی‌زاده‌ خامسی- معاون شهردار پیشین تهران در روزنامه شرق نوشت: انتخابات با همه فراز و فرودهايش پایان یافت و طبیعی است که لابی‌گری برای انتخاب کابینه دولت دوازدهم شروع شده باشد.

عرف بر این است که گروه‌ها، احزاب، مجلس و تیم‌های سیاسی، نیروهای موردنظر خود را خارج از هر مصداقی به رئیس‌جمهور معرفی کنند و تاکنون تنها مؤلفه‌ای که در رسانه‌ها به آن اشاره شده است، تشکیل دولت با ترکیبی جوان‌تر است.

درصورتی‌که همین رسانه‌ها در یک پارادوکس، جهانگیری ٦٠ساله، زنگنه ٦٥ساله و ظریف ٥٩ساله را موفق ارزیابی می‌کنند و از طرفی حاصل کار وزیران جوان‌تری در دولت یازدهم را سرازیرشدن چند‌ میلیون رأی شهروندان کم‌درآمد به صندوق رقیب می‌دانند.

در انتخابات اخیر چه آنهایی که می‌خواستند تحریم کنند ولی رأیشان را به نفع روحانی به صندوق ریختند و چه آنان که به رأی‌دادن علاقه داشتند ولی تا آخرین لحظه در تردید خاکستری باقی ماندند، همگی در این نقطه مشترک هستند که دولت باید با شکوفایی در اقتصاد، کار ایجاد کند، فساد را کاهش دهد و در سیاست خارجی اعتدال و عزت را رعایت کند. دکتر روحانی همان‌طور که در جریان انتخابات، هوشمندانه تشخیص داد که اگر از ظرفیت‌های شخصی که حتی برای نزدیکانش نیز پنهان بود، بهره نگیرد و آرایش انتخاباتی رقیب را با سخنوری در هم نریزد، ممکن است نتواند پیروز میدان باشد.

رئیس‌جمهور در انتصاب هیئت دولت نیز به خوبی می‌داند که در عرصه داخل و خارج به افرادی نیاز دارد که مانند او قدرت تشخیص زمان و مکان را داشته باشند و ملاک این انتخاب سن و سال نیست بلکه عملکرد گذشته و توانایی فردی آنها در کارزار سختی‌هاست تا بتوانند به دور از هیجان‌های موسمی، قدرت خود را در ساماندهی، مدیریت و دفاع از دولت که خانه آنان شده است، نشان دهند؛ ضعفی که متأسفانه در دولت یازدهم رأی روحانی را حداقل ٢٠ درصد کاهش داد.

سخنان اخیر رئیس‌جمهور در جمع اعضای دولت و خانواده‌های آنان نشان داد دولت دوازدهم دوره سختی پیش‌رو دارد. اگر نتواند شور و هیجان طرفدارانش را با انتخاب مدیران مطلوب حفظ و آنها را راهی خانه کند، باید در انتظار مشکل‌تراشی بیشتر مخالفان داخلی باشد که ١٥‌ میلیون رأی را در سبد خود می‌بینند. مخالفانی که حاضر نیستند این آرا را با تحلیل، از یکدیگر تفکیک کنند بلکه تلاش دارند همه را در یک اردوگاه جمع و ساز مخالف کوک کنند.

شرایط جهانی و مخالفان بیرونی هم بعید است در شرایط بهتری از وضعیت فعلی قرار گیرد. دکتر روحانی اگر آزمون هوش، صداقت و شجاعت همکاران آینده خود را به افرادی بسپارد که خود دارای چنین خصلتی نباشند، ممکن است از درون گردونه شماره‌هایی بیرون‌ بياید که در بزنگاه، ایوان رقیب را به خانه خودی ترجیح دهند و مطالبات مشترک موافقان و آنهایی که باید با عملکرد دولت دوازدهم از سبد رقیب خارج شوند، زمین بماند. نباید از این رخداد احتمالی، غفلت ورزید.