در انتظار خروج ناهمسوها از قطار دولت

در سال ۹۲ به دلیل وجود مجلسی تقریبا تماما اصول‌گرا، حسن روحانی مجبور بود کابینه‌ای را معرفی کند که بتواند از مجلس نهم رای اعتماد بگیرد. روحانی در آن زمان هم خود در میانه اصول‌گرایی و اصلاح طلبی ایستاده بود.

عدم رای اعتماد نمایندگان مجلس نهم به «محمد علی نجفی، جعفر میلی منفرد و مسعود سلطانی فر» وزرای پیشنهادی روحانی برای وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، علوم و ورزش به خوبی حکایت از سختی کار روحانی در آغاز دولت یازدهم دارد.

مردم در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶، با وجود حضور تمام قد اصول‌گرا بازهم به حسن روحانی و تفکر او اعتماد کردند. تفکر حسن روحانی در انتخابات دوازدهم اصلاح طلبانه بود و با توجه به عملکرد او در دولت یازدهم مردم در برابر ابراهیم رییسی بازهم به روحانی رای دادند.

مردمی که به روحانی رای دادند دوست دارند اعضای کابینه هم تفکر روحانی باشند. دیگر برای مردم قابل پذیرش نیست که اعضای دولت به ویژه استانداران از نظر تفکر به رقبای روحانی نزدیک باشند.

رییس جمهور روحانی خود نیز به عدم این همراهی اعتراف کرده است. « «همه هم يك جور نبودند، مختلف بودند. بعضي‌ها با همه توان آمدند. ما روستايي هستيم، به قولي بعضي‌ها گيوه را بر كشيدند و به ميدان آمدند، آستين‌ها را بالا زدند و به ميدان آمدند. اما بعضي‌ها پاشنه گيوه‌شان خوابيده بود و بر نكشيدند. لخ لخ كردند. يك مقدار راه آمدند و مسير را آمدند و زحمت كشيدند. سعي آنان مشكور»

حالا که روحانی خود می‌داند برخی اعضای دولت و مدیران استانی با او همراه نبود. حالا که مجلس در اختیار حامیان رییس جمهور است. می‌شود انتظار داشت رییس جمهور روحانی دولتی را معرفی کند که از نظر فکری هماهنگی کامل با شخص رییس دولت داشته باشد.

روحانی برای اجرای برنامه‌های تازه و باقی مانده از دولت یازدهم به افرادی احتیاج دارد که پا به پای او حرکت کند. دولتی که بتواند تمام برنامه‌های دولت به ویژه در زمان پسابرجام اجرا کند.

در همین ارتباط محمد علی نجفی مشاور رییس جمهور می‌گوید: « پیش‌بینی من این است که ۵۰ درصد کابینه فعلی تغییر خواهد کرد.»

باید دید در زمان باقی مانده تا مراسم تحلیف و تنفیذ حسن روحانی، او چه افرادی را برای دولت دوازدهم معرفی می‌کند.