فناوری جدید الهام گرفته شده از بال های کفشدوزک

وب سایت کلیک: محققان در یکی از نمونه مطالعات و بررسی‌های فیزیولوژیکی و زیست‌شناسی از بال‌های کفشدوزک به این نتیجه رسیدند که مکانیزم بال‌های این حشره می‌تواند در خلق یک فناوری جدید قابل انعطاف مانند تولید دستگاه‌های الکترونیکی قابل انعطاف تاثیر به‌سزایی داشته باشد.

هر چقدر از ساختار و مکانیزم کفشدوزک‌ها بدانیم بازهم فاقد برخی اطلاعات در مورد این حشره هستیم. سوسک‌های پرنده نشان می‌دهند که توانایی خاصی برای جمع کردن بال‌های خود پس از فرود آمدن دارند. این توانایی به کفشدوزک‌ها کمک می‌کند تا از لایه‌های ظریف قرمز و سیاه موجود در بال‌هایشان محافظت کنند.

برای درک بیشتر این موضوع، دانشمندان یکی از گونه‌های کفشدوزک به نام Coccinella septempunctata مورد بررسی قرار دادند. کفشدوزک هفت‌خال یا سی سون (نام علمی: Coccinella septempunctata) گونه‌ای از کفشدوزک‌های کوسینلا است. این گونه در اروپا به نسبت مابقی گونه‌ها معروف تر می‌باشد. بر روی هر بال‌پوش کفشدوزک هفت‌خال که قرمز رنگ هستند، به تعداد ۳ عدد خال موجود است که به همراه یک خال که بر روی محل اتصال دو بال قرار دارد، جمعاً" هفت عدد می‌گردند.

کفشدوزک‌های هفت‌خال و همچنین لارو آنها بسیار پرخور هستند و برای شتهها نوعی درنده (شکارچی) به شمار می‌روند. کفشدوزک هفت‌خال نوعی کنترل زیستی آفت محسوب می‌شود.کفشدوزک هفت نقطه ای، یکی از گونه های مهم شکارگر می باشد که در کنترل بیولوژیک آفات مختلف نقش موثری دارد. از کفشدوزک هفت نقطه ای به عنوان یک عامل کنترل بیولوژیک در شرایط گلخانه و مزرعه که دارای شرایط اقلیمی متنوع است استفاده می شود.

فعالیت این شکارگر تابع دمای محیط است. به همین لحاظ در تحقیق حاضر اثر درجه حرارت ثابت روی دموگرافی این شکارگر در تغذیه از شته رز مورد مطالعه قرار گرفت. پارامترهای جدول زندگی کفشدوزک هفت نقطه ای با تغذیه از شته گل سرخ Macrosiphum rosae (L.) (Hem :Aphididae) تحت شرایط آزمایشگاهی و در دماهای ثابت (۱۴، ۲۵ و ۳۱) درجه سلسیوس، رطوبت نسبی ۵±۶۰ درصد و دوره نوری ۱۶ ساعت روشنایی و ۸ ساعت تاریکی به طور هم زمان و در ۱۰۰ تکرار مورد بررسی قرار گرفت.

یک گروه تحقیقاتی از دانشگاه توکیو، بخشی از لایه مابین بال‌های کفشدوزک را با یک قطعه شفاف رزین جایگزین کردند. هدف از این کار دید واضحتری از مکانیزم تاشو شدن بال‌های کفشدوزک بود. این مطالعه نشان داد که چگونه کفشدوزک به طور موفقیت‌آمیزی با تغییر شکل‌پذیری (بی ثباتی) مورد نیاز برای کشش بال و قدرت (ثبات) مورد نیاز برای پرواز سازگاری پیدا می‌کند. نگرش اصلی حاکی از این بود که شکل رگ‌های بال اجازه می‌دهد کفشدوزک مانند نوار فلزی انعطاف‌پذیر عمل کند و بال‌ها را سخت اما قابل انعطاف آماده کند.

محققان امیدوارند شناخت و بررسی این الگو‌ها و مکانیزم‌های بال‌های کفشدوزک به خلق طرحی نوآورانه برای محصولات تولیدی انسان‌ها کمک خواهند کرد. به خصوص در طراحی و ساخت دستگاه‌های الکترونیکی انعطاف‌پذیر و تاشو تاثیر به سزایی خواهند داشت. این تحقیق در نشریه مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده است. عنوان این مقاله منتشر شده: «بررسی بال‌های تاشوی کفشدوزک از طریق پیوند الیترون مصنوعی و توموگرافی میکرومکانیکی» است.