روسیه، درخشان‌ترین ستاره در آسمان را می‌سازد

وب سایت گجت نیوز - آرش صابری: یک تیم روسی با ساخت ماهواره مایاک ، درخشان‌ترین ستاره در آسمان را ایجاد می‌کند! مایاک، یک تاسواره مصنوعی است که در آسمان شب همچون یک ستاره رخ‌نمایی می‌کند.

تماشای آسمان شب، از گذشته‌ای دور تاکنون طرفداران بسیار داشته و افراد زیادی در سراسر جهان، علاقمند به تماشای ستاره‌های کهکشان در تاریکی شب هستند. اگر در تاریکی شب و هوای صاف به آسمان خیره شوید، میلیون‌ها ستاره به شما رخ‌نمایی خواهند کرد؛ ستاره‌هایی که هریک از آنان به یک صورت فلکی منحصر به فرد تعلق دارند. روشنایی بسیار زیاد این ستاره‌ها، ساکنین زمین را قادر می‌سازد به خوبی آنان را از یکدیگر تشخیص داده و از تماشای آنان لذت ببرند.

از طرفی، یار دیرینه زمین یعنی کره ماه نیز به علت نزدیک بودن به سیاره ما، نمایی فوق‌العاده از خود را به نمایش می‌گذارد. با نگاهی دقیق‌تر، شما می‌توانید مریخ، زهره، ستاره سیروس و یا حتی ایستگاه فضایی بین المللی را نیز مشاهده کنید. اما قرار گرفتن یک جسم کاملا جدید و ساخته‌ی دست بشر، به زودی بر همه آنان حکم‌رانی خواهد کرد! ماهواره مایاک (Mayak) به عنوان یک تاسواره ۳ کیلوگرمی، قرار است در اواسط ماه جولای در مدار زمین قرار گیرد و به علت ویژگی‌های ظاهری خود، همچون یک ستاره درخشان در آسمان رخ‌نمایی خواهد کرد.

ستاره‌شناسان با استفاده از مقیاس قدر ظاهری (Apparent Magnitude)، میزان روشنایی ستاره‌ها را از دیدگاه ناظر زمینی مورد سنجش قرار می‌دهند. هرچه مقدار قدر ظاهری برای یک جرم آسمانی کمتر باشد، نور آن بیشتر است. برای مثال، خورشید به عنوان روشن‌ترین جرم آسمانی، قدر ظاهری برابر با منفی ۲۷ داشته و این مقدار برای کره ماه منفی ۱۳ است. ایستگاه فضایی بین المللی به عنوان درخشان‌ترین سازه‌ی ساخت بشر دارای قدر ظاهری منفی ۶ و سیاره زهره دارای مقدار منفی ۵ است.

با راه‌اندازی ماموریت ارسال ماهواره مایاک ، درخشان‌ترین سازه مصنوعی بشر در آسمان شب قابل مشاهده خواهد بود. این ماهواره دارای قدر ظاهری منفی 10 است و بعد از کره ماه، همانند ستاره‌ای درخشان در آسمان رخ‌نمایی خواهد کرد. جالب است بدانید که مایاک در زبان روسی به معنای «فانوس دریایی» است.


ماهواره مایاک ، توسط دانش‌آموزان پلی‌تکنیک مسکو طراحی و ساخته شده و یک تاسواره از نوع ۳U است. کیوبست (CubeSat) یا تاسواره، در واقع به ماهواره‌هایی کوچک گفته می‌شود که از واحد‌های مکعب‌شکل در ابعاد ۱۰۰x۱۰۰x۱۰۰ میلی‌متر تشکیل گردیده‌اند. هریک از واحد‌های مکعبی (Uها) در قالب یک پکیج قرار گرفته و ضمن یکپارچه‌سازی با پرتابگر، به فضا ارسال می‌شوند. ماهواره مایاک ابعادی ۳۴۰.۵x۱۰x۱۰ میلی‌متری داشته و در حدود ۳.۶ کیلوگرم وزن دارد. این پکیج کوچک دارای یک منبع تغذیه، سیستم کنترل و از همه مهم‌تر مجموعه‌ای از منعکس‌کننده‌های خورشیدی است که با قرار گرفتن در فضا، همانند یک ستاره درخشان رخ‌نمایی خواهد کرد.

سازندگان این ماهواره روسی چندین هدف را در سر می‌پرورانند. یکی از اصلی‌ترین مزیت‌های ماهواره مذکور این است که نشان دهد فضا برای تیم‌های علمی کوچک نیز قابل دسترسی است و همچون تاسواره‌های دیگر، حتی دانش‌آموزان نیز می‌توانند پروژه‌های خود را به صورت عملی اجرا نمایند. با راه‌آندازی ماهواره مایاک ، دانشمندان قادر خواهند بود تا بهترین روش برای محاسبه قدر ظاهری اجرام کوچک را نیز به دست آورند. در پایان این پروژه، ترمز آیرودینامیکی این ماهواره عمل کرده و آن را در مدار خود متوقف می‌سازد.