پیام‌های تغییر راهبرد جدید روسیه در سوریه
صلاح الدین هرسنی در روزنامه ابتکار نوشت: تا قبل از دیدار ولادیمیر پوتین و دونالد ترامپ در حاشیه نشست گروه ۲۰ در هامبورگ آلمان، روسیه مواضع مستقل و اساساً ناهمسویی را با آمریکا در قبال بحران سوریه داشت.
صلاح الدین هرسنی در روزنامه ابتکار نوشت: تا قبل از دیدار ولادیمیر پوتین و دونالد ترامپ در حاشیه نشست گروه ۲۰ در هامبورگ آلمان، روسیه مواضع مستقل و اساساً ناهمسویی را با آمریکا در قبال بحران سوریه داشت.
حال و در شرایطی که موقعیت‌های میدانی نبرد در سوریه به نفع ارتش این کشور در حال رقم خوردن است، روسیه اعلام کرده است که همگرایی پیشنهادی آمریکا را به منظور بر خورد جدی با داعش و تحمیل آخرین شکست بر این گروه تروریستی می‌پذیرد.
بدون تردید تصمیم غیرمنتظره روسیه در پذیرش پیشنهاد آمریکا به معنای تغییر راهبرد روسیه و همچنین شکاف تدریجی در جبهه روسی-سوری است و مهمترین پیام آن این است که روسیه اعتقادی به تعریف و ثبات دوست یا دشمن دائمی در سیاست خارجی خود ندارد. از طرف دیگر این تصمیم روسیه نشان می‌دهد که هدف اصلی حضور این کشور در سوریه آن گونه که به کرات اعلام کرده است، کمک به حل بحران این کشور و ابقای بشار اسد در نظام سیاسی سوریه نیست، بلکه این کشور تلاش دارد که همچون آمریکا و بیشتر در راستای رستاخیز و باز احیای امپراتوری روسیه و همچنین تمایلات گسترش یابنده عصر پوتینیسم خواهان ایفای نقش فعال و بیشتر در مناسبات منطقه باشد.
همانگونه که سوابق الگوها و کنش‌های رفتاری مقامات کرملین نشان می‌دهد، اتخاذ این راهبرد جدید و تغییر غیرمنتظره همگرایی با آمریکا به معنای آن است که روسیه در سایه نظم آنارشیک و رویکرد واقع‌گرایانه حاکم در ساختار نظام بین‌الملل در صدد کسب بیشترین مزیت‌ها و امتیازها برای منافع ملی است. لذا همواره تلاش دارد که در سایه نگاه‌ها و رویکردهای ابزارگرایانه خود یا از دایره ائتلاف‌ها خارج شود و یا آن که به ائتلاف‌های جدید بپیوندد و اساساً برای آن اهمیتی ندارد که چه بازیگری قربانی سیاست‌های ابزارگرایانه، فرصت‌طلبانه و منفعت‌طلبانه سیاست‌ورزان آن می‌شود.
واقعیت آن است که در این بازی جدید روسیه، سوریه و حتی ایران قربانی مطامع ابزارگرایانه روسیه شده است. لذا غیرمنتظره نیست که با پیوستن به ائتلاف جدیدی، آمریکا هدف بعدی روسیه لااقل در ماجرای شائبه دخالت و مهندسی کردن این کشور در پیروزی ترامپ باشد. مسلما امتیاز گرفتن و کاهش فشارهای غرب و همچنین لغو تحریم‌های سازمان‌یافته غرب بر سر بحران اوکراین و ماجراهای کریمه یک علت و هدف اصلی نزدیکی روسیه به آمریکا و ایجاد همگرایی در بحران سوریه است. آن گونه که سوابق ائتلاف‌های نیم‌بند روسیه و آمریکا لااقل در بحران سوریه نشان داده است، این ائتلاف و همگرایی نیز همچون گذشته متضمن هیچ فرصتی برای حل بحران سوریه نخواهد بود.
بلکه بر عکس این ائتلاف و همگرایی راهبردی به جهت دیوار بی‌اعتمادی و همچنین تضاد منافع این دو کشور فاز جدیدی از بحران را در سوریه ایجاد می‌کند. لذا فرصت‌سوزی برای ایجاد صلح و امید به ثبات، تداوم تنش و حمام خون و فرسایشی شدن بحران سوریه و همچنین رخنه داعش و سر بر آوردن آن در خلاءها و حفره‌های امنیتی در برخی از کانون‌های بحرانی سوریه از نتایج بدیهی تغییر راهبردی روسیه و همگرایی آن با آمریکاست.
نظر کاربران
کاملا تفسیر غلط و غیر کارشناسانه ای است ، روسیه برای پایان دادن به بحران سوریه از هر کنشگر بین المللی دیگری بیشتر عجله دارد ، زخم کهنه و استخوان لای زخم برای هیچ بازیگر عرصه بین المللی امتیاز نیست و در راستای منافع ملی هیچ کشوری نیست و فرصتهای توسعه هر کشوری را از او میگیرد...
روسها مکار هر جایی به نفعشون باشه به اون سمت میرن. این روسها بودند که آذربایجان. ترکمنستان رو از خاک عزیز ایران جدا کردند