مخاطرات مُخدر «تَتَلیسم» برای اصولگرایی

در سوی دیگر این جریان اما تندروها این روزها تندتر از همیشه دانسته یا ندانسته با هر تیشه، ریشه بر مبانی فکری و اعتقادی جریان اصولگرا وارد می کنند.

در کنار معضل بحران هویت، این جریان طی یک دهه گذشته با فقدان رهبر در راس هرم خود نیز مواجه بوده است؛ رهبری که برای تندروترین تا معتدل ترین این جریان مورد پذیرش باشد و بتواند راهکارهایی برای برونرفت از شرایط ارایه دهد. غیبت چنین چهره ای سردرگمی این جریان را در پی داشته و به عنوان یکی از مهم ترین دلایل بروز رفتارهای تکانشی و هیجانی در میان گروهی از اصولگرایان مطرح شده است.

جدایی و انشقاق فزون تر در اردوگاه اصولگرایی و بی توجهی به ضرورت های هویت سازی، اصولگرایان را با افول تاثیرگذاری در طولانی مدت روبرو می کند. خالی شدن عرصه سیاست ایران از رقبای تاثیر گذار و تک صدایی حاصل از آن آسیب درازمدت بحران هویت در طیف اصولگرا است که بنیان های مردم سالاری را تضعیف خواهد کرد.

آنچه این روزها می تواند به عنوان نوشدارویی برای گفتمان اصولگرایی مورد توجه بزرگان و دلسوزان این طیف قرار گیرد؛ بازتعریف بنیادهای فکری، سیاسی، اجتماعی و حتی اقتصادی این جناح، به دور از هیاهو و جنجال آفرینی رسانه ای و تصمیم های شتاب زده است.