رؤیای مشروطه را فراموش نکرده‌ایم

از زاویه‌ای ما هنوز در گیرودار رؤیایی هستیم که به مشروطه منجر می‌شود. در طول ١٢٠ سال اخیر، جامعه ایرانی همواره در پی آن بوده که پوست بیندازد و وارد دنیای جدیدی شود که زاینده است و بالنده.

سیدمحمد بهشتی در شرق نوشت: از زاویه‌ای ما هنوز در گیرودار رؤیایی هستیم که به مشروطه منجر می‌شود. در طول ١٢٠ سال اخیر، جامعه ایرانی همواره در پی آن بوده که پوست بیندازد و وارد دنیای جدیدی شود که زاینده است و بالنده.

در طول تاریخ معاصر، تا به امروز ما در تکاپو بوده‌ایم؛ تکاپویی که گاه با درد همراه بوده و گاه شیرینی به کام ما آورده است. نمی‌توان گفت که در این حرکتِ قدم‌به‌قدم، زمانی به عقب بازگشته‌ایم. ما در طول این سال‌ها، رؤیای خود را فراموش نکرده‌ایم و با همه سختی‌ها، تلخی‌ها و شیرینی‌ها، در جست‌وجوی آن بوده‌ایم.

شاید اگر به مناسبت روز تحلیف دوازدهمین دوره ریاست‌جمهوری کشور، یادی از روز امضای فرمان مشروطه و تقارن مبارک این دو روز با یکدیگر می‌کنیم، به‌همین‌خاطر است که ما -برخلاف آنچه بسیاری می‌گویند- حافظه تاریخی خود را محفوظ نگه داشته‌ و هیچ‌گاه از حرکت‌کردن به سوی آنچه در جست‌وجویش بوده‌ایم دست برنداشته‌ایم.

امروز که در این تقارن تاریخی، می‌خواهیم میوه تلاشمان در بیست‌ونهم اردیبهشت‌ماه را بچینیم و شیرینی‌اش را بچشیم، نباید از یاد ببریم رؤیایی که مشروطه را پدید می‌آورد، یک رؤیای مدنی است و نه‌تنها متوقف‌شدنی نیست، بلکه می‌تواند در سیر تاریخی خود، تغییراتی مهم را به‌همراه داشته باشد.

اولین‌بار، رؤیای مشروطه، زمانی سراغ ما آمد که جامعه شهری ایران، بخش کوچکی از جمعیت کشور را شامل می‌شد و کمیتش برای فراهم‌آوردن یک کیفیت مدنی، کفایت نمی‌کرد. حال جامعه شهری ما بیش از قبل است و مدنیت، شاهد رشدی فزاینده در بستر جامعه بوده. این‌چنین است که اگر در چهار سال پیش‌رو، حوادثی خلاف تصور ما رخ بدهد، باز هم چندان در مسیر حرکت ما مشکل ایجاد نمی‌کند.

بسیاری از سرخوردگی‌های دور دوم دولت اصلاحات، در چهارسال پیش‌رو، اتفاق نخواهند افتاد، چراکه مردم دیگر مردم آن سال‌ها نیستند و تغییر کرده‌اند. اگر آن زمان در جست‌وجوی رؤیای مدنی خود، بازیگران صحنه سیاست را بازیگران اصلی می‌پنداشتیم، اکنون خود را - به‌مثابه مردم یک جامعه- بازیگران اصلی این رؤیا می‌دانیم.

هرچه در طول این سال‌ها، مدنیت رشد پیدا کرده، مردم بیش از قبل، بازیگران اصلی این صحنه شده‌اند و اکنون زمان آن رسیده که حتی بازیگران صحنه سیاسی کشور هم سازشان را با نوای مردم کوک کنند تا جامعه باثبات‌تر از قبل، چهار سال دیگر در مسیر رؤیای مشروطه‌اش گام بردارد و قدم‌به‌قدم به آن نزدیک‌تر شود.