رخوت سیاسی در انتظار ايران!

بشيراسماعيلي در قانون نوشت: دربيشتر کشورها با مبنای حزبی و پارلمانی، دولت ائتلافی در اثر پیروزی یک حزب با اکثریت ناچیز در آرا و در پی رقابت تنگاتنگ با احزاب رقیب تشکیل می شوند. در واقع آن‌ها می‌کوشند تا گرایش رای‌دهندگان مغلوب در انتخابات را در ازای اعطای پست های وزارت در کابینه پاسخ گویند.

هر چند ائتلاف به نحوی که همه جریانات سیاسی را راضی نگه دارد در عمل ناممکن است اما به هر روی، نفس اهتمام به جلب رضایت سیاسی سایرین تا حد امکان، به استقرار ثبات سیاسی کمک می‌کند.

در وضعیت کنونی، کابینه آقای روحانی می‌تواند نمونه ای از یک کابینه ائتلافی را ارائه دهد. بر اساس قاعده، میزان رای بالایی که جناح مقابل در انتخابات اخیر به‌دست آورد، طلب می‌کند که سهم قانع کننده ای از کابینه آینده به این جناح تعلق گیرد. گذشته از این، اصلاح طلبان نيز به عنوان جریانی که آراي آن‌ها به سبد روحانی ریخته شده است، تقاضا برای سهم بیشتری از کابینه را ابراز کرده اند.

در عین حال زنان که در دهه‌های اخیر خود را به عنوان نیروی تاثیرگذار و غیر قابل انکاری در معادلات انتخاباتی قلمداد می‌کنند، مایل هستند که حتی به صورت نمادین از زنان در کابینه دولت آينده بهره گرفته شود.

اما آیا در حال حاضر، دغدغه اصلی روحانی تشکیل یک دولت ائتلافی است؟ هر چند اهمیت امر ائتلاف در سامان سیاسی را نمی توان منکر بود، اما در این برهه از تصمیم گیری درباره کابینه، به نظر مساله اساسی تعیین اولویت بوده نه قاعده های مرسومي كه وجود دارد.

به بیان دیگر در حال حاضر جامعه به رکود سیاسی پس از مشارکت گسترده رسیده است. این رکود هميشه منفی نیست، در عوض از التهابات سیاسی در راستای بهبود کیفی اعمال سیاست های کلان می‌کاهد.

اما به هر روی این رکود برای همیشه مفید نخواهد بود و تنها در حالتی که دولت بتواند با تغییرات موثر و مشهود، شوک مثبتی به کابینه وارد کند، رکود به نشاط سیاسی بدل خواهد شد. در غیر این‌ صورت، جامعه از رکود به سمت رخوت سیاسی خواهد رفت و در این نقطه است که سلامت سیاسی کشور تهدید خواهد شد.

وظيفه اصلي روحاني

دولت روحانی بايد بتواند در دو زمینه اقتصاد و سیاست خارجی، گزینه‌هایی را انتخاب کند که تقاضای ارتقایافته جامعه، اغنا شود.

در بعد سیاست خارجی، به نظر می رسد ادامه رویه گذشته با مراعات بعضی از نکات و تغییرات می تواند رضایت بخش باشد. اما آنچه وظیفه اصلی روحانی در چینش کابینه آینده به حساب مي‌‌آيد، تحول مدیریت اقتصادی کابینه است.

در حقیقت مساله زنان، سهم خواهی اصولگرایان و اصلاح‌طلبان و برقراری تعادل سیاسی همه از وظایف مهم رییس‌جمهور در تشکیل دولت آینده است اما اولویت اصلی،ایجاد شوک اقتصادی در کابینه محسوب مي‌شود که با جوان گرایی، شاداب سازی و فساد و اختلاس‌زدایی در این زمینه ممکن خواهد بود.

قصورهاي تكراري

اگر قصور دولت دوم اصلاحات در وارد کردن شوک فرهنگی و اجتماعی به کابینه، موجبات سرخوردگی طبقه متوسط و انفعال سیاسی آن‌ها را فراهم کرد، غفلت روحانی در ایفای این مهم در امر اقتصاد و رفاه عمومی، پایان چهار ساله دوم وی را آبستن نابسامانی‌های سیاسی و از دست رفتن آرامش رکود مثبت فعلی خواهد كرد.

خواسته‌هاي خاص

در خلال حمایت های انتخاباتی از روحانی، اقشاری بودند که رسیدگی به وضعیت آزادی های سیاسی و اجتماعی را در صدر مطالبات خود از دولت آینده معرفی می کردند. اما با این حال، آنچه برآیند تقاضا‌های تجمیع شده بدنه اجتماعی است، بهبود وضعیت کسب و کار و بالابردن استاندارد های زندگی است. موضوعي که البته با سیاست خارجی در پیوند مستقیم بوده و تمرکز دولت بر این دو مقوله را بیش از سایر مسائل طلب می کند.