نصرآبادي: نمي‌خواهيم ۸۴ ديگري را لمس كنيم

مسعود نصر آبادي در روزنامه قانون نوشت: اظهارنظر درباره خط مشي دولت دوازدهم تا انتخاب كابينه حسن روحاني توسط بسياري از اقشار با احتياط صورت مي‌گرفت. با مشخص شدن تركيب پيشنهادي وزيران ،تاحدودي بسياري از شايعات هفته هاي قبل مبني بر حضور افراد جهت‌دار با مطالبات مردم در دولت، رنگ واقعيت به خود گرفت .

خبري از حضور زنان در كابينه نبود و اسامي بسياري از افراد ضعيف دولت قبل نيز دوشادوش افراد مثبت دولت در ليست به چشم مي خورد . قبل از انتخاب وزرا ، برخي انتقادات نسبت به شايعات حضور گزينه ها غيرهمسو با مردم مطرح شد اما عده اي آن را به پاي سهم خواهي نوشتند و با حملات تند خود افكار عمومي را از اتفاقات آينده منحرف كردند.البته به نظر مي‌آيد عده اي به دنبال اين هستند كه صداي منتقدان دلسوز به گوش رييس‌جمهور نرسد.

انتقاد با احترام

با احترام به حق رييس‌جمهور براي انتخاب كابينه، لازم است مواردي را از گذشته كشور براي ايشان خاطر نشان كنيم تا دود اشتباهات گذشته به چشم مردم نرود. ترس از اينكه همچون دهه هشتاد كه سبب اختلاف درون اصلاحات شد، مجدد اتفاقاتي رخ دهد و مردم اميدوار و با نشاط ايران را به حاشيه براند، بيش از پيش احساس مي شود.

نبايد همچون گذشته اميد ميليون‌ها نفر را با انتخاب‌هاي اشتباه و همچنين نقدهاي بي‌جا از دولت تبديل به يأس كنيم . حال كه اصلاحات به بلوغ سياسي خود رسيده و نتايج اين بلوغ را نيز در دو انتخابات گذشته ديديم ، بهتر است در جهت همين وحدت رويه پيش برويم و احترام به نظرات 24 ميليون نفري كه 29 ارديبهشت به پاي صندوق هاي راي آمدند و با انتخاب خود موجب پيروزي تفكر اصلاح طلبي و اعتدالي شدند را سرلوحه تصميم‌گيري‌هاي خود قرار دهيم .

تجربيات و عبرت

امروز بيش از هر زمان ديگر مرور اتفاقات تلخ عمر بيست ساله اصلاحات، لازم به نظر مي رسد. عبرت از انتخابات ۸۴ بود كه در اين دوره ، طيف اصلاحات را به اجماع بر سر حسن روحاني رساند. بايد اين نكته را ضروري بدانيم كه همه چيز براي اصلاحات با پايان انتخابات به اتمام نرسيده و نياز به وحدت درروزهاي پيش روي دولت دوازدهم حتي بيشتر از قبل از انتخابات احساس مي شود .

استمرار اين وحدت تنها متوجه حاميان دولت نيست بلكه حاميان او را نيز شامل مي شود .اين عهد و پيمان نه از جنس اخوت است كه هميشه باقي بماند نه از جنس آن عهدهايي است كه با بي‌انصافي رو به زوال برود. مهم‌ترين ضلع در تداوم اين اتحاد را روحاني و كابينه او تشكيل مي‌دهند.

سرمستي خطرناك

شخص رييس جمهور بايد در انتخاب وزرا و مهم‌تر از آن گام‌برداشتن در جهت تحقق وعده‌هاي انتخاباتي ، وفاداري خود به عهدي كه با مردم بسته است را نشان دهد. نگاهي به گذشته اصلاحات و صحبت از انتخابات نهم رياست‌جمهوري، خود مي‌تواند الگوي خوبي براي اهميت تداوم وحدت و اجماع باشد چرا كه دوري از آن در گذشته نه چندان دور، صدمات سنگيني به كشور و آينده آن زد.

در دولت دوم اصلاحات جناح‌هاي حامي دولت سرمست از راي بيست ميليوني خود در سال 80 بودند . آن روزها كسي خطر شكست در انتخابات پيش رو را جدي نمي‌گرفت و بيشتر كارشناسان معتقد بودند كه تمايل مردم همچنان به حضور هم فكران دولت اصلاحات است . همين محاسبات اشتباه بود كه كشور را متوجه نتايج جبران ناپذير انتخابات 84 كرد. آن ها با تعدد كانديدا كه از اختلافات مدت ها پيش اردوگاه اصلاحات منتج مي‌شد، موجبات شكست خود را فراهم كردند .

درسي براي روحاني

اگر دولت نيز به انتقادات اهميت ندهد ، احتمال رخ دادن مجدد چنين رويدادهايي وجود دارد . حسن روحاني بايد عملكرد خود را جدي بگيرد چرا كه توسط خودي و غيرخودي عملكرد او زير ذره بين است .

اگر احترام به آراي مردم در تمام مراحل، چه انتخاب وزرا و چه سياست‌هاي پيش روي دولت صورت نگيرد و اگر از سوي ديگر، عده اي از حاميان به خاطر نظرات جناحي و به دور از انصاف، اقدام به تخريب دولت كنند، تبعات جبران ناپذيري مي تواند در انتظار حاميان تفكر اعتدال و اصلاحات در دو انتخابات پيش روي مجلس و رياست‌جمهوري 1400 باشد.

پس لازم است روحاني و تمامي طيف هاي حامي او با احترام متقابل در جهت تحقق وعده‌هاي اكثريت ملت گام بردارند و همان همكاري زبانزدي را كه در روزهاي منتهي به انتخابات در جريان بود، تداوم بخشند و خطراتي كه در گذشته دامن اصلاحات را گرفت، جدي بگيرند و اميد ملت را نااميد نكنند .