فکر می‌کردیم آقای ‌بیطرف رای می‌آورد

هفته نامه مثلث: مهدی شیخ، عضو فراکسیون امید می‌گوید: «‌بیطرف با یک عزت نفس بالایی برخورد کرد و خیلی برایش مساله نبود که به هر قیمتی رای جمع کند. خواست با همان سلیقه مدیریتی که دارد نظر مجلس را درباره خودش بگیرد.

جلسه رای اعتماد به وزرای پیشنهادی برگزار شد، بفرمایید شما فضای جلسه بررسی برنامه‌ها و صلاحیت وزرای پیشنهادی را چه طور دیدید؟

فضای خوبی بود، وزرای پیشنهادی به همه کمیسیون‌های تخصصی مجلس رفتند. نمایندگان در کمیسیون‌ها و فراکسیون‌ها اگر ابهامی ‌داشتند، مطرح می‌کردند وزرای پیشنهادی به آنها پاسخ گفتند. نگاه نمایندگان هم بود که دولت جدید بر سرکار آمده و باید به این دولت کمک کرد، بر همین اساس وقتی جلسه رای اعتماد وزرای پیشنهادی برگزار شد ۱۶ نفر از ۱۷ نفر آنها از مجلس رای اعتماد گرفتند.

به نظر شما نقش فراکسیون‌های سیاسی مجلس در نتیجه آرای حاصله چقدر بود؟

نمایندگان هم در قالب فراکسیون‌ها و هم در قالب کمیسیون‌ها بررسی‌های خود را انجام می‌دهند. برآیند نظرات نمایندگان در فراکسیون‌های سیاسی مشخص می‌شود، آنجا نظرات جمع‌بندی شده و یک نتیجه‌ای حاصل می‌شود؛ بنابراین نظر فراکسیون‌ها موثر بود. البته بعضی مواقع اتفاق خاصی می‌افتد مثل اتفاقی که برای آقای ‌بیطرف رخ داد.

درباره آقای ‌بیطرف نمایندگان استان چهارمحال و بختیاری و خوزستان اعتراضاتی داشتند. آقای ‌بیطرف ادعا کرد «آنها از او مطالبه‌ای درباره ترکیب مدیریت وزارتخانه داشتند که هیچ‌گاه آن مطالبه مورد قبولش نخواهد بود.» همین مساله در تصمیم فراکسیون‌ها یک خللی وارد کرد وگرنه آقای ‌بیطرف از مجلس رای اعتماد می‌گرفت.

علت اینکه آقای بیطرف رای اعتماد نگرفت، مسائل سیاسی بود یا منطقه‌ای؟

نمی‌گویم سیاسی نبود چون بعضی‌ها نیز سیاسی نظر می‌دهند، بر همین اساس درباره آقای ‌بیطرف هر دو علت صادق شد، یعنی هم مسائل سیاسی و هم مسائل منطقه‌ای موثر بود؛ یعنی اگر مسائل منطقه‌ای نبود آقای ‌بیطرف رای اعتماد از مجلس می‌گرفت.

برخی اصلاح‌طلبان خارج از مجلس یکسری انتقادهایی را به فراکسیون امید وارد کردند و گفتند اگر این فراکسیون قوی عمل می‌کرد، آقای ‌بیطرف می‌توانست از این مرحله عبور کند، نظر شما چیست؟

خیر، این دوستانی که چنین گفتند با فضای مجلس آشنایی نداشتند. آقای ‌بیطرف کاملا با استغنا برخورد کرد. بعضی از وزرا خیلی لابی و با نمایندگان صحبت کردند اما آقای ‌بیطرف با یک عزت نفس بالایی برخورد کرد و خیلی برایش مساله نبود که به هر قیمتی رای جمع کند. خواست با همان سلیقه مدیریتی که دارد نظر مجلس را درباره خودش بگیرد.

حالا بعضی از وزرای پیشنهادی شاید در مذاکره قول بدهند که هرچه نمایندگان بگویند می‌پذیرند اما آقای ‌بیطرف چنین رویکردی نداشت. بالاخره نمایندگان مشکلات منطقه‌ای دارند شاید بر همین اساس درخواستی بکنند که با دیدگاه کارشناسی یک وزیر نخواند. آقای ‌بیطرف در چنین موقعیتی خیلی صریح می‌گفت «نه این کار درستی نیست اگر وزیر هم بشوم انجام نمی‌دهم.

می‌خواهید به من رای بدهید نمی‌خواهید رای ندهید». علت دیگر آن بود که عده‌ای از نمایندگان انتقاداتی داشتند و فکر می‌کردند انتقادات‌شان درست است. مثلا یک جریانی بود که می‌خواست کل اشکالات سدسازی را گردن آقای ‌بیطرف بیندازد. معتقدم آن زمان که سدسازی انجام می‌شد خیلی از مباحثی که مثلا در موضوع محیط زیست الان مطرح است، آن موقع مطرح نبود.

همان‌طور که گفتم برخی از نمایندگان نیز ‌بیطرف را اصلاح‌طلب می‌دانستند و روی حساب بحث سیاسی به او رای ندادند. بعد بحث منطقه‌ای مطرح شد. آقای ‌بیطرف ۱۳۳ رای موافق کسب کرد، این نشان می‌دهد که علاوه بر اعضای فراکسیون امید، نمایندگانی از فراکسیون‌های دیگر هم به آقای ‌بیطرف رای موافق دادند. البته اگر خود آقای ‌بیطرف احساس می‌کرد و به ما می‌گفت فراکسیون امید بیشتر تلاش می‌کرد. ما فکر می‌کردیم آقای ‌بیطرف رای لازم را برای وزارت دارد.

حالا بعضی از اعضای فراکسیون امید، عضو فراکسیون زاگرس‌نشین‌ها بودند که بحث منطقه‌ای را دنبال می‌کردند و عده‌ای نیز بر همین اساس به عملکرد فراکسیون امید انتقاد می‌کنند که من معتقدم این مساله ربطی به فراکسیون امید ندارد. وقتی جمعی از نمایندگان مجلس دنبال مسائل منطقه‌ای رفتند این مساله چه ربطی به کلیت عملکرد فراکسیون امید و مدیریت آقای عارف پیدا می‌کند. نباید موضوعات را خلط کرد. کسانی هم که به عملکرد فراکسیون امید انتقاد می‌کنند با فضای مجلس آشنا نبودند.

پس انتقادهایی که به نحوه مدیریت آقای عارف وارد می‌شود، شما این انتقادها را قبول ندارید و معتقدید آقای عارف عملکرد خوبی داشته است؟

آقای عارف شخصیت کاملا دموکراتیک، اخلاق‌مدار و آگاه به مصالح کشور و نظام است و براساس مصالح کشور و نظام عمل می‌کند. در مجموع حضور آقای عارف را در رأس فراکسیون امید بسیار در کارکرد مجلس مثبت می‌دانم.

این انتقاد را که گفته می‌شود اگر آقای روحانی همان‌طور که تمام‌قد از آقایان زنگنه و آخوندی دفاع کرد از آقای ‌بیطرف حمایت‌هایش را اعلام می‌کرد، امروز آقای ‌بیطرف وزیر نیرو بود، قبول دارید؟

مجموعه عوامل دست به دست هم داد. آقای روحانی مطمئن بود که آقای ‌بیطرف از مجلس رای اعتماد می‌گیرد. آقای ‌بیطرف سوابق مدیریتی بسیار موفقی داشت. بیش از ۱۴۰ نفر از نمایندگان در موافقت با آقای ‌بیطرف ثبت‌نام کرده بودند تا در صحن علنی مجلس صحبت کنند.

به نظرم آقای روحانی احساس نمی‌کرد که لازم است بیشتر آقای ‌بیطرف را تقویت کند، تصور می‌کرد آقای ‌بیطرف مشکلی در اخذ رای اعتماد ندارد. اما امروز اگر بخواهیم خیلی جزیی بنگریم مشاهده می‌کنیم که عوامل بسیار زیادی ممکن است در رقم خوردن این نتیجه تاثیرگذار بودند.

اصلاح‌طلبانی که در این مدت انتقادهای تندی به عملکرد فراکسیون امید داشتند آیا فقط فضای مجلس را نمی‌شناختند یا به نوعی قصد و غرضی هم دارند که به این شکل فراکسیون امید را مورد هجمه قرار می‌دهند؟

بالاخره جبهه اصلاحات مثل جریان اصولگرا از طیف‌های مختلفی تشکیل می‌شود. لیست امید نیز برآمده از طیف‌های مختلف اصلاح‌طلبان است، منتها این مجموعه دید خاصی دارد، دیدشان نسبت به مسائل مثبت است و بیشتر به‌دنبال عقلانیت هستند.

به نظر شما رای نیاوردن یک وزیر پیشنهادی در مجلس این‌قدر جای بزرگنمایی و تحلیل دارد یا یک امر عادی و پذیرفته شده است؟

این اتفاق مرسوم است. در لیست وزرای پیشنهادی آقای روحانی اصلاح‌طلب شاخص آقای ‌بیطرف بود. حالا اگر وقتی می‌بینند از بین وزرای پیشنهادی فقط همین آقای ‌بیطرف رای اعتماد از مجلس نگرفت، طبیعی است که حساسیت نشان دهند و نگران شوند. ضمن آنکه فضای مجلس را نیز نشناسند. فراکسیون امید که در مجلس اکثریت نیست.

مجلس سه فراکسیون سیاسی دارد که تقریبا هر سه با هم برابرند. حالا هر زمانی از این نوع اتفاقات می‌افتد نمی‌دانم چه تصوری است که فکر می‌کنند اگر فراکسیون امید می‌خواست طور دیگری می‌شد. در هر موضوعی کافی است دو فراکسیون با هم هماهنگ کنند فراکسیون سوم در اقلیت قرار می‌گیرد.

انتظارتان از آقای روحانی چیست؟ آیا انتظار دارید برای وزارت علوم یا وزارت نیرو یک چهره اصلاح‌طلب معرفی کند؟

ما از آقای روحانی در درجه اول می‌خواهیم وزیر قوی که تعامل خوبی با مجلس دارد معرفی کند، طبیعتا علاقه داریم کسی که این دو ویژگی را دارد اصلاح‌طلب هم باشد. غالب پایگاه رای آقای روحانی اصلاح‌طلبی بود. اصلاح‌طلبان در انتخابات ریاست‌جمهوری تلاش کردند و پاشنه کفش‌های‌شان را به نفع آقای روحانی ورکشیدند، بنابراین انتظار است چند وزیر از طیف اصلاح‌طلب در داخل کابینه باشد.