هارد دیسک‌های ۲۰ ترابایتی از جنس شیشه!

وب سایت فارنت - حسین سلطانلو: در سال‌های اخیر، نرخ افزایش چگالی هارددیسک‌ها دچار کاهش فراوانی شده است؛ باوجود این‌که شرکت‌هایی مثل سیگیت و وسترن دیجیتال، هارددیسک‌های با ظرفیت بالایی معرفی کرده‌اند.

درحالی‌که شرکت‌های بزرگ به سمت تولید هارددیسک‌هایی با ظرفیت ۲۰ ترابایت حرکت می‌کنند، استفاده از لایه‌های شیشه‌ای نیز یکی از نیازهای ضروری برای ساخت چنین ظرفیت‌هایی به حساب می‌آید.

در حال حاضر فقط لپ‌تاپ‌ها از هارددیسک‌های شیشه‌ای استفاده می‌کنند که مزیت‌های زیادی نسبت به آلومینیم دارد. اول این‌که شیشه استحکام بیش‌تری نسبت به آلومینیم (در ضخامت‌های کم) دارد و همین باعث می‌شود تا بتوان از لایه‌های نازک‌تر استفاده کرد.

سطح شیشه نیز بسیار صاف‌تر و صیقلی‌تر از آلومینیم است و می‌توان آن‌ها را نسبت به آلومینیم، فشرده‌تر ساخت. هم‌چنین شیشه در برابر گرما، افزایش سطح کم‌تری دارد و باعث مشکلات کم‌تری در زمینه‌ی انبساط حرارتی می‌شود. نهایتاً به‌دلیل سبک‌تربودن شیشه، نیاز به انرژی کم‌تری برای چرخش دیسک‌های شیشه‌ای نسبت به دیسک‌های آلومینیمی است.

شرکت ژاپنی Hoya، اعتقاد دارد که تولیدکنندگان فعلی هارددیسک‌ها از دیسک‌های شیشه‌ای ۳.۵ اینچی این شرکت برای ساخت ظرفیت‌های بالاتر استفاده خواهند کرد. این شرکت نمونه‌های اولیه‌ای از دیسک‌های شیشه‌ای تولید کرده است که ضخامت ۰.۵ میلی‌متری و ۰.۳۸۱ میلی‌متری دارند.

برای مقایسه بد نیست بدانید که دیسک‌های آلومینیمی فعلی، ۰.۶۳۵ میلی‌متر ضخامت دارند.گرچه درون هارددیسک و بین این دیسک‌ها باید فاصله‌ی کوچکی باشد، اما همین کاهش ۴۰ درصدی ضخامت باعث می‌شود باعث می‌شود که تعداد دیسک‌های بیش‌تری قابل جای‌گیری در همان ابعاد باشد.

هم‌چنین لایه‌های شیشه‌ای برای استفاده همراه با فناوری HAMR که در آن از لیزر برای حرارت‌دادن و نوشتن اطلاعات روی دیسک استفاده می‌شود، کاربرد دارند. گفتنی‌ست که سیگیت قصد دارد اولین هارددیسک‌های مجهز به فناوری HAMR خود را تا سال ۲۰۱۸ عرضه کند و بتواند تا سال ۲۰۲۰، ظرفیت ۲۰ ترابایتی را تأمین کند.

یکی از دلایلی که می‌تواند استفاده از دیسک‌های شیشه‌ای را منطقی نشان دهد، این است که صنعت هارددیسک برای رقابت با SSDها تنها یک راه دارد و آن هم ظرفیت ذخیره‌سازی بیش‌تر است. استفاده‌ی بسیار گسترده از سرویس‌های ابری و ظهور راهکارهای پشتیبان‌گیری اینترنتی از اطلاعات باعث شده است تا افزایش فضای ذخیره‌سازی در سرورها به یک نیاز مبرم تبدیل شود. از طرفی شرکت‌ها ممکن است برای ذخیره‌سازی اطلاعات از حافظه‌های SSD و NAND استفاده کنند.

بااین‌حال شرکت‌هایی مثل سامسونگ تنها صحبت‌های بزرگی درباره‌ی حافظه‌های عظیم NAND می‌کنند و در مرحله‌ی عمل می‌بینیم که هیچ‌گاه به محصول تجاری تبدیل نمی‌شوند. دلیل این امر یک چیز است: هزینه‌های آن‌ها بسیار بالاست و تقریباً هیچ‌کس نمی‌تواند از عهده‌ی آن بر بیاید.

هم‌زمان با این‌که فاصله‌ی قیمتی بین هارددیسک‌ها و SSDها در حال کاهش است، اما شاهد این هستیم که مشکل قدیمی هارددیسک‌ها نیز برای SSDها در حال ایجادشدن است و ساخت این حافظه‌ها در ظرفیت‌های بالا سخت و هزینه‌بر است. بااین‌حال نیاز بازار در حال حرکت به‌سوی حافظه‌ی SSD است، ولی هم‌چنان نیاز به هارددیسک‌ها برای پشتیبان‌گیری و ساخت آرشیو وجود خواهد داشت.

در بلندمدت هارددیسک‌ها تبدیل به حافظه‌های پشتیبان خواهند شد و تنها راه ادامه‌ی فعالیت این صنعت، افزایش ظرفیت است. هم‌چنین هارددیسک‌ها مشتریان خود را از دست نمی‌دهند و مشاغلی هستند که در آینده نیز از هارددیسک‌ها استفاده خواهند کرد؛ حتی اگر استفاده از دیسک‌های شیشه‌ای آن‌ها را گران‌تر از SSD کند.

در آینده‌ی نزدیک نیز اختلاف قیمت بین هارددیسک و اس‌اس‌دی برای ظرفیت‌های کم شکسته می‌شود و انتخاب بین آن‌ها دیگر وابسته به قیمت نخواهد بود. نهایتاً با میزان داده‌های تولیدی در عصر امروز، نیاز به حافظه‌های ذخیره‌سازی به این زودی از بین نخواهد رفت.