پرفسور لطفی‌زاده، پدر «منطق فازی» درگذشت

ایسنا: پرفسور لطفی زاده، بنیانگذار منطق فازی، امروز پنجشنبه در سن ۹۶ سالگی در کالیفرنیا درگذشت.

فیروز نادری، دانشمند ایرانی در سازمان فضایی آمریکا(ناسا) این خبر را در صفحه شخصی خود در اینستاگرام اعلام کرده است.

پرفسور لطفی زاده که از به سبب دستاوردهایش در منطق فازی از شهرت جهانی برخوردار است، استاد بازنشسته علوم رایانه در دانشگاه کالیفرنیا برکلی(UC Berkeley) و مدیر "برنامه برکلی در زمینه محاسبات نرم" بود.

پرفسور لطفی‌زاده با نام کامل لطف‌علی رحیم‌اوغلو عسکرزاده زاده ۱۵ بهمن ۱۲۹۹ هجری شمسی در باکو جمهوری آذربایجان، ریاضیدان، عالم کامپیوتر، مهندس برق و استاد بازنشسته علوم کامپیوتر در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است.

لطفی زاده از پدری ایرانی (اردبیلی) و مادری روس در باکو در جمهوری آذربایجان متولد شد و تحصیلات اولیه خود را در باکو و تهران انجام داد. وی بیش از همه به خاطر طرح کردن ریاضیات فازی مشتمل بر مفاهیم مرتبط فازی همچون مجموعه‌های فازی، منطق فازی، الگوریتم‌های فازی، کنترل فازی و احتمالات فازی شناخته شده‌است.

گفته می‌شود نوآوری‌های پروفسور لطفی‌زاده، امکان‌پذیری یک پارادایم تازه در هوش مصنوعی را تبیین و رئوس کلی آن را ترسیم کرده ‌است.

لطفی‌زاده تحصیلات دبستان خود را در باکو آغاز کرد. پدر و مادر لطفی، در پی قحطی و نایابی ناشی از سیاست‌های تعاونی‌سازی دوران استالین، باکو را ترک کرده و به ایران و شهر تهران مهاجرت کردند. وی در این زمان ۱۰ ساله بود. وی در تهران در دبیرستان البرز(به نام پیشین: مدرسه مسیونری پرسبیتری) و در دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران ادامه تحصیل داد.

لطفی زاده در امتحانات دانشگاه تهران مقام دوم را کسب کرد. در سال ۱۹۴۲ رشتهٔ مهندسی برق را در این دانشگاه با موفقیت به پایان رساند و در دوران جنگ دوم جهانی و اشغال ایران توسط متفقین به ایالات متحده مهاجرت کرد. در مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (ام.آی. تی) ادامه تحصیل داد و در سال ۱۹۴۶ درجهٔ کارشناسی ارشد در مهندسی برق را دریافت نمود. به‌دلیل اقامت والدینش در نیویورک سیتی، از دانشگاه کلمبیا تقاضای پذیرش کرد و در مقطع پی اچ دی با یک منصب تدریس پذیرفته شد. در سال ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل و سال بعد استادیار همان دانشگاه شد.

لطفی زاده ۱۰ سال در دانشگاه کلمبیا تدریس کرد و در سال ۱۹۵۷ به درجهٔ استاد تمامی ارتقا یافت. او از سال ۱۹۵۹ در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تدریس کرده‌ است. او اثر پیشگامانه خود در زمینهٔ مجموعه‌های فازی را در ۱۹۶۵ منتشر کرد؛ اثری که در آن به شرح ریاضیات نظریه مجموعهٔ فازی پرداخت. او در ۱۹۷۳ نظریهٔ منطق فازی خود را طرح کرد.

وی در دانشگاه کلمبیا، با تدریس در زمینهٔ «تئوری سیستم‌ها» کارش را آغاز کرد. سپس به تدریس در چند دانشگاه معتبر آمریکا پرداخت. در سال ۱۹۵۹ به برکلی رفت تا به تدریس الکتروتکنیک بپردازد. از سال ۱۹۶۳، ابتدا در رشتهٔ الکتروتکنیک و پس از آن در رشتهٔ علوم کامپیوتر کرسی استادی گرفت.

پروفسور لطفی زاده دارای ۲۵ دکترای افتخاری از دانشگاه‌های معتبر دنیاست. او در سال ۱۹۷۳ به عضویت در آکادمی ملی مهندسی برگزیده شد. بیش از ۲۰۰ مقالهٔ علمی را به ‌تنهایی در کارنامهٔ علمی خود دارد و در هیئت تحریریهٔ ۵۰ مجلهٔ علمیِ جهان مقام «مشاور» را داراست. وی یکی از پژوهشگرانی است که دارای بیشترین ارجاع (highly-cited) در مقالات علمی دنیاست. لطفی‌زاده تا اکتبر ۲۰۱۴، ۱۴۰ هزار یادکرد در گوگل اسکالر داشته و نیز ۳۵۰ هزار مقاله دارای کلمهٔ «فازی» در عنوان خود داشته است. در اسفندماه ۱۳۹۴ دانشگاه تهران به عنوان اولین دانشگاه محل تحصیل او، ضمن برگزاری بزرگداشتی نشان دکترای افتخاری خود را به او اهدا کرد.

چندی پیش نیز خبر درگذشت پرفسور لطفی‌زاده به نقل از سایت دانشگاه تهران در محافل رسانه‌ای منتشر شد که البته با تکذیب اطرافیان وی، عذرخواهی دانشگاه تهران را به دلیل انتشار این خبر در پی داشت.