بهبودی: شهرت، همه دنیای برخی بازیگران است

رضا بهبودی بازیگر سینما و تئاتر با اشاره به اینکه همواره برای انتخاب نقش‌هایش وسواس و دقت داشته است، از اینکه دنیای برخی از بازیگران را فقط پول و شهرت گرفته، انتقاد کرد.

سینماسینما: رضا بهبودی بازیگر سینما و تئاتر با اشاره به اینکه همواره برای انتخاب نقش‌هایش وسواس و دقت داشته است، از اینکه دنیای برخی از بازیگران را فقط پول و شهرت گرفته، انتقاد کرد.

به گزارش سینماسینما، رضا بهبودی بازیگر سینما و تئاتر درباره انتخاب نقش‌هایش گفت: «اینکه سراغ هر فیلم یا نقشی نمی‌روم دلیل دارد. ترجیح می‌دهم با عشق کار کنم تا اینکه صرفا دیده شوم. سعی می‌کنم به حرفه و هنری که در آن فعالیت دارم به صورت واقعی وفادار بمانم. قطعا هنرمندان بر اساس کارنامه کاری که دارند سنجیده می‌شوند.

نمی‌توانم بگویم بازیگر خاصی هستم، اما بسیاری از مواقع مبتنی به این اصل هستم که نقش هایم را دقیق و با جرئیات کامل در نظر بگیرم. به نگاهی که دارم وفادار هستم و البته تا اینجا نیز هزینه‌های زیادی پرداخته‌ام. شاید دلیل اصلی من برای انتخاب نقش به علاقه‌مندی‌ام به ادبیات باز می‌گردد. قبل از اینکه در دوران مدرسه وارد تئاتر شوم به داستان و خواندن رمان اهمیت زیادی می‌دادم.»

او ادامه داد: «در آن سال‌ها به شعر معاصر و شعر کلاسیک خودمان اهمیت زیادی می دادم. بعد نوبت به آشنایی با شعر در سراسر دنیا رسید که ترجمه های بی نظیر احمد شاملو نیز این میان تاثیر گذار بود. می خواهم بگویم این علاقه مندی و وسواس برای بازی و انتخاب نقش از جهان ادبیات سرچشمه می گیرد. ادبیات باعث می شود شما در زندگی شخصی‌تان نیز دچار حساسیت‌هایی شوید.

شما وقتی در سن پانزده سالگی کتاب «پر» ماتیسن را می‌خوانید، متوجه می شوید باید برای همیشه خواندن چنین رمان‌هایی را فراموش کنید. یعنی در این مقطع است که شما باید سانتیمانتالیسم دور بزنید و به سراغ کتابهای جدی تر از نویسندگان مهم تر بروید. یا زمانی که با شعرهای مهدی سهیلی آشنا می شوید می دانید که دیگر اینگونه شعرها را باید کنار بگذارید و چیز دیگری بخوانید. می‌روید به سراغ شاعران مهم تر و کسانی که چیزی برای گفتن دارند.»

بهبودی درباره تلفیق ادبیات و تئاتر و بحث سلبریتی بودن در سینمای ایران گفت: «وقتی که وارد دانشگاه شدم با خودم فکر می کردم که باید ادبیات نمایشی بخوانم. یعنی علاقه به ادبیات و تئاتر را با انتخاب رشته ادبیات نمایشی گره زدم البته این تصور من بود. اما به هر حال کارگردانی خواندم و بیشتر بازی کردم.

اگر قرار است بازیگر خوبی باشیم و ذهن و بدنمان را ارتقا بدهیم حتما باید قدرت ادراکمان را نیز افزایش دهیم. یعنی در یک کلمه می‌توان گفت بازیگری یعنی ادراک درست و استفاده بهتر از آن در بازی. اگر بازیگر فکر کند که فقط باید ابزارهای بیانی خود را رشد دهد قطعا از مسائل دیگر عقب می ماند. البته هستند بازیگرانی که با ظاهر می توانند بار کمی بار به دوش بکشند. اما هنر بازیگری قطعا چیز پیچیده تری است.

قرار نیست پولمان را بگیریم و برویم خانه تا کار بعد شروع شود. برای همین هم هست که هر بازیگر نمی تواند به سراغ نمایشنامه ها یا فیلم های سینمایی چیپ و سطح پایین بروند. شهرت و پول دنیای خیلی از بازیگران امروز ما شده است.»

بهبودی درباره سینمای هنرو تجربه گفت: «هنرو تجربه باعث شده که من مقاومتم را نسبت به سینمایی بدنه حفظ کنم. دوستانی که جوان هستند و با زبان خاصی با سینما در تعامل هستند می‌توانند به راحتی در این بخش از سینمای ایران فعالیت کنند. سینمای هنروتجربه و فیلمنامه‌هایی که در آن نوشته می‌شود بسیار جذاب‌تر از این فیلمنامه‌های مرسوم سینمای بدنه است.

شاید در هنرو تجربه نقص هایی از بابت فیلمسازان را جوانان وجود داشته باشد اما من به آنها بیشتر احترام می گذارم زیرا علاقه و انگیزه آنها مثال زدنی است. ادراک در این بچه‌ها دیده می شود. البته من از هنرو تجربه ناراحت هم هستم زیرا چند سال پیش در فیلم «در میان دیوارها» همکاری داشتم. این فیلم کاملا مستقل ساخته شد. بسیاری از عوامل حتی پول هم نگرفتند. اما باز هم چند شب قبل شنیدم که از منظر داوران هنرو تجربه مورد تایید قرار نگرفت. درباره این موضوع واقعا غمگین هستم.»