آنچه نمی‌گذارد خارجی‌ ها با پول به ایران بیایند

روزنامه همدلی در گزارشی به ابهام های تامین مالی در ورود شرکت‌های خارجی به ایران پرداخت و نوشت: پیش بینی بازارهای سرمایه مولفه هایی دارد که نه تنها با اشراف به محیط فعالیت تامین منابع مالی و جذب سرمایه گذاری امکان پذیر است، بلکه می‌تواند جریان اتفاقات و عکس العمل‌های آتی فعالان این عرصه را در واکنش به تغییرات محیطی می‌تواند آشکار سازد به گونه ای که حتی تاریخ تحقق برخی اتفاقات را هم قابل پیش بینی می‌شود.

وقتی در محیط این فعالیت قرار می گیری در جریان اتفاقات پیش رو و عکس العمل ها آتی فعالان این عرصه در واکنش به تغییرات محیطی برایتان ملموس خواهد بود لذا این پیش بینی ها کار سختی نخواهد بود. در زندگی امروز کسب اطلاعات و استفاده موثر و مربوط نقش بسیار موثری در تصمیم گیری آتی شما دارد لذا با اندک محاسبات آماری و تلاش از به دور بودن فضای تبلیغاتی امکان این پیش بینی ها بسیار موثر خواهد بود.

وی در ادامه با طرح موضوعی مساله به بیان چگونگی این پیش‌بینی می‌پردازد و تصریح می کند: قبل از سال ٢٠٠٨ و تقریبا اواخر سال ٢٠٠٧ محیط فعالیت تامین منابع مالی روند بسیارمطلوب و روبه رشدی داشت که ناشی از عوامل زیر بوده است: رتبه اعتباری کشور رتبه قابل قبولی از نظر سازمان کمکهای اقتصادی و مالی( OECD) بود، به طبع همین موضوع رتبه ایران نزد موسسات بیمه صادراتی OECD رتبه 4 بود. در تکمیل حلقه تامین منابع مالی سازندگان و یا ارائه دهندگان خدمات، موسسات بیمه صادراتی و اعتبار دهندگان بایستی کاملا از پذیرش هر گونه ریسک احساس راحت و امنیت داشته باشند رتبه اعتباری در هر کدام از عوامل این حلقه تاثیر خاص خود را دارد، مثلا موسسات بیمه صادراتی در محاسبه حق بیمه Insurance premium و اعتبار دهندگان در هزینه های تامین مالی و سازندگان و ارائه دهندگان در محاسبه ارزش افزوده مورد انتظار خدمات را در نظر می گیرند وقتی موضوع شرایط سیاسی و اقتصادی مطرح است صرفا مربوطین کشور ما نمی شود بعنوان مثال بحران اقتصادی اروپا و امریکا در سال ٢٠٠٨ بی تاثیر در روند اعطای تسهیلات توسط اعتباردهندگان نبود.

مدیر بازرگانی و مور بین الملل هلدینگ خلیج فارس یک سال قبل از به نتیجه رسیدن توافقات هسته ای عدم امکان دور زدن تحریم ها را مطرح کرده بود و اذعان داشته بود که به این صورت امکان تامین منابع مالی وجود ندارد که مورد انتقاد شدید برخی رسانه ها قرار گرفت ولی بعدها نظر وی تقریبا اثبات شد. وی در اینباره می‌گوید: با در نظر گرفتن تاثیر پذیری شرایط سیاسی بر محیط فعالیت در عرصه تامین منابع مالی و جذب سرمایه‌گذاری در مقایسه با دیگر فعالیت ها براحتی می شد که چنین روندی را پیش بینی کرد. اما در نظر داشته باشید که مفروضات بنیادین این حرفه مانند علم فیزیک و شیمی برمبنای اصولی نیست که قابل اثبات باشد ولی به عبارتی بدیهی است و مورد قبول بنیان گذاران قوانین قواعد این حرفه است.

وی درباره فقدان اعتبار دهندگان در محافل بین المللی در راستای تامین منابع مالی و جذب سرمایه گذاری تصریح می‌کند: در آن مقطع بروز نبودن و عدم اتصال سیستم بانک‌های داخلی به شبکه بانک‌های اروپایی، در همین مقطع و در ادامه وجود توافقنامه بانک‌های پرایم با OFAC با اعتبار نوامبر ٢٠١٧ و عدم اطمینان آنها از تمدید مجدد آن، نگرانی اعتبار دهندگان از اعمال جرایم، خطر پذیرش ریسک (جرایم بیشتر از حجم مبادلات)و نیز خطر از دست دادن بازار مالی امریکا توسط اعتبار دهندگان بنام- عدم اعلام هر گونه تغییر در محدودیت های اعلامی به بانکها توسط OFAC و در نتیجه همه موارد بالا عدم تکمیل حلقه تامین منابع مالی بدلیل نبود بانک‌ها علی‌رغم تمایل سازندگان و موسسات بیمه صادراتی به ورود به بازارهای ایران با توجه به بازده نسبتا بالای مورد انتظار، بارها عرض کردم انتظار تامین مالی را در فواصل زمانی و مقاطع زمانی مختلف باید انتظار داشت در مقطع فعلی امکان تامین منابع مالی به شکل میان مدت و بلند مدت تقریبا زودتر از نوامبر ٢٠١٧ ودر قالب اعتبار خریدار نمی توان داشت ولی امکان تامین مالی به شکل کوتاه مدت و یوزانس وجود دارد که الحمدالله با زحمات همکاران در هلدینگ خلیج فارس اتفاق افتاد.

٢-١ تامین اعتبار به اتکا عوائد حاصل از صادرات و در قالب اعتبار خریدار"Structured Finance"

٢-٢ تامین اعتبار در قالب پیش فروش محصولات "Pre-ExporFinance"امکان این نوع تامین مالی آن هم فقط به شکل کوتاه مدت و با اتکا به اعتبار خریدار محصول در امکان تامین منابع مالی در شرایط فعلی می تواند اتفاق بیافتد ٢-٣ تامین منابع مالی در قالب Usanse در ازای خرید تجهیزات؛ ساز و کاری که اکنون در هلدینگ خلیج فارس مورد استفاده قرار می گیرد.

مشایخی در باره چشم انداز سرمایه‌گذاری در ایران می گوید: تعاریفی که به ذهن بنده از منظر جذب سرمایه‌گذاری می رسد کمی با تعاریف معمول متفاوت است در موضوع سرمایه‌گذاری و در قالب مشارکت بازهم مقوله تامین منابع مالی جهت مشارکت سوال جدی است .اگر شرکت‌های بزرگی نظیر BASF علیرغم میل باطنی هنوز مشارکت خود را در ایران شروع نکرده اند به همان دلیل ابهامات تامین مالی است .البته ورود شرکت‌ها به ایران مخصوصا غول های نفتی نظیر توتال بسیار مثبت است‌.جذب سرمایه گذار یعنی استفاده از منابع مالی خارجی ( utilize نمودن منابع مالی خارجی در قالب های مختلف) در اجرای پروژه ها مورد مشارکت.