تأملی در موضع انتخاباتی آقای عارف

هنوز دو سال و چند ماهی به برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی یازدهم باقی مانده است با وجود این، سخنان رئیس فراکسیون امید مجلس نشان می‌دهد انگار استارت آن انتخابات زده شده است. در این باره نکات زیر قابل توجه است.

غلامعلی دهقان در روزنامه ایران نوشت: هنوز دو سال و چند ماهی به برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی یازدهم باقی مانده است با وجود این، سخنان رئیس فراکسیون امید مجلس نشان می‌دهد انگار استارت آن انتخابات زده شده است. در این باره نکات زیر قابل توجه است.

۱- به نظر می‌‌رسد طرح موضوع انتخاباتی که قرار است دو سال و نیم دیگر برگزار شود نه کمی بلکه خیلی زودهنگام است! هنوز با مجلسی روبه‌رو هستیم که به نیمه فعالیت چهار ساله خود نرسیده است و ما از مجلس آینده سخن می‌گوییم! و این در حالی است که مردم نشان داده‌اند به کارکرد نمایندگان خود توجه و اهتمام دارند و عملکرد آنان را زیر نظر دارند و قول قطعی به کسی نداده‌اند که دوباره آنان را انتخاب کنند.

همان طور که پیش از این نتیجه انتخابات مجلس سوم اصولگرایان را غافلگیر کرد و نتیجه انتخابات مجلس چهارم اصلاح‌طلبان را. نتیجه انتخابات مجلس ششم برای خود اصلاح‌طلبان هم قابل پیش‌بینی نبود اما سه سال بعد در انتخابات شورای دوم خواب آن شکست سنگین را هم نمی‌دیدند. بنابراین به جای آنکه به آینده مجهول توجه کنیم، بهتر آن است حال را دریابیم تا دوباره دچار اصل غافلگیری نشویم. به قول سعدی: سعدیا دی رفت فردا همچنان موجود نیست/ در میان این و آن فرصت شمار امروز را

۲- آنچه در چند سال گذشته تحت عنوان ائتلاف انتخاباتی اصلاح‌طلبان و اعتدالیون و اصولگرایان معتدل صورت گرفت یکی از مقاطع درخشان عرصه سیاست ایران طی ۱۱۱ سال فعالیت انتخاباتی بوده است. ائتلافی که ثمره آن حاکمیت عقلانیت و اعتدال در عرصه تصمیم‌گیری کشور بوده است. اگر این ائتلاف نبود، برجامی هم نبود. آرامش سیاسی و ثبات اقتصادی هم نبود. ایران همچنان ناقض صلح جهانی و مشمول فصل هفتم بند ۴۱ و شاید ۴۲ شده بود. ایران‌هراسی به اوج خود رسیده بود و با ورود ترامپ به عرصه سیاست امریکا، شاهد اوج‌گیری تنش میان امریکا و ایران بودیم.

۳- پرسش اساسی این است: آیا ائتلاف فوق الذکر دیگر ضرورت ندارد؟ نگاهی به همین انتخابات ریاست جمهوری اخیر نشان می‌دهد رقیب ائتلاف انتخاباتی اصلاح‌طلبان و اعتدالیون و اصولگرایان معتدل نزدیک به ۱۷ میلیون رأی داشته. بنابراین توان رقیب را نباید دست‌کم گرفت. علاوه بر این، وقتی ما تجربه تراژیک انتخابات ۱۳۸۴ را داریم که به علت جدایی کاندیداهای همسو و هم‌افق کاندیدای رقیب با شکاف ایجاد شده به قدرت رسید آیا صواب است باز هم از تاریخ نیاموزیم. به قول حکیم طوس: آنکه ناموخت از گذشت روزگار/ نیز ناموزد از هیچ آموزگار

۴- امید است دیدگاه ریاست فراکسیون امید تحت تأثیر انتخاب رئیس مجلس دهم و حواشی آن نباشد. ایشان با انصراف تاریخی خود در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ نشان داد. یکی از چهره‌های جوانمرد عرصه سیاسی کشور است. بنابراین انتظار می‌رود آنچه بیان شده، دیدگاه نهایی وی نباشد. جریان اصلاحات طی چند سال گذشته نشان داده درک درستی از عرصه سیاسی کشور داشته و منافع ملی را بر منافع جناحی ترجیح می‌دهد.