روزنامه اعتماد: فضای سیاسی آرام شده است

روزنامه اعتماد نوشت: اتمسفر سیاسی ایران این روزها کمتر ریه توده‌های اجتماعی را آزار می‌دهد و تفاوتی از زمین تا آسمان دارد با عصر انتخابات و ایام دولت اول حسن روحانی.

ديگر نه سيد ابراهيم رييسي خطابه‌اي بلند مي‌خواند در نقد روحاني و نه قاليباف دولتي‌ها را متهم به چهار درصدي‌ها مي‌كند. نه سعيد جليلي از اين شهر به آن شهر خدمت و خيانت اعتدال‌گرايان را روي ميز محاسبه مي‌برد و نه محسن رضايي توييت تذكر و توصيه براي دولت مي‌نويسد.

از سوي ديگر حرف و حديث اصلي در اردوگاه راستگرايان سياسي منحصر شده به اخباري در باب ضرورت بازسازي و نوسازي اصولگرايي و چرايي و چگونگي شكست‌شان در انتخابات رياست‌جمهوري.

حكايت اصلاح‌طلبان اما كمي متفاوت‌تر از اصولگرايان است. رفرميست‌هاي سياسي پس از پيروزي حسن روحاني در انتخابات رياست‌جمهوري و كسب موفقيت در انتخابات شورا‌هاي شهر و روستا گرفتار انتخاب شهردار و كادر اصلي مديريت شهري‌اند. فعل و انفعال اصلاح‌طلبان در قدرت البته شايد در چنين ساحتي زير ذره‌بين توده‌هاي اجتماعي و جوانان اصلاح‌طلب قرار گرفته اما همه آنها متفق‌القول به دنبال برداشتن گامي رو به جلو در راستاي اهداف و منافع جريان اصلاحات هستند. خاموش شدن موتور تخريب روحاني و دولت اعتدال در كنار محاسبه نفس اصولگرايان و تلاش اصلاح‌طلبان براي بهبود سازمان سياسي‌شان شايد اصلي‌ترين دليل حسن روحاني بود تا در آخرين گفت‌وگوي تلويزيوني خود با لبخندي توامان با رضايت بگويد: «فضاي سياسي، فضاي يك ماه گذشته را خيلي مي‌پسندم.»

رضايت روحاني از فضاي سياسي پسا انتخاباتي اما به واقع چه آبشخوري دارد؟ آيا به اصولگرايان توصيه‌اي شده تا تنها ناظر عملكرد دولت باشند و تيغ تيز نقد را از نيام بر نكشند يا آنكه هيات‌مديره جناح راست به ادراكي دقيق و صحيح از موقعيت سياسي و اجتماعي خود دست پيدا كرده و براي نجات به جاي حمله به دولت، آسيب‌شناسي از درون را در صدر سياست‌هاي خود قرار داده است؟ استمرار آرامش سياسي حاكم بر فضاي سياسي و مديريتي كشور چه منتفعان و چه متضرراني خواهد داشت؟ آيا تحليل سعيد حجاريان درست است كه گفته: همه با هم كنار آمده‌اند.

يا آنكه شفافيت وزن اجتماعي جناح‌ها و گفتمان‌هاي سياسي پس از انتخابات باعث شده تا توپخانه اعتدال گريزان اصلاح‌طلب ستيز از كار بيفتد و فتيله روحاني‌ستيزي پايين كشيده شود؟

٢- رعايت قواعد بازي سياسي و تن دادن به استانداردهاي رقابتي مبتني برمولفه‌هاي احترام متقابل، اخلاق‌گرايي، حسن‌ظن به جاي سوءظن و بدبيني بي‌ترديد بيش از همه ماشين تخريبگران را خاموش نگه خواهد داشت و كسب و كار آنان را به تعطيلي مي‌كشاند. تثبيت آرامش جناح‌ها و استمرار اعتدال در صحنه رقابت سياسي چيزي به دنبال نخواهد داشت جز مرگ سياسي جريان‌هاي بي‌شناسنامه‌اي كه همچنان بر طبل و صور دشمني‌ها و اختلافات و فاصله انداختن ميان اين دو جناح مي‌كوبند و مي‌دمند. بر همين اساس براي حفظ وضعيت سياسي حاكم و عبور نهايي از بن‌بست‌سازي‌ها واختلاف‌افكني‌هاي دو به هم زنان و كاسبان تنازع‌هاي جناحين كافي است تا هيات‌مديره منتخبي از سوي دو جناح وظيفه برگزاري نشست‌هاي اوليه و ارايه جغرافياي گفتماني و مطالباتي خود به يكديگر را بر عهده بگيرند تا پيش‌زمينه‌هاي حياتي تدوين منشور وفاق احزاب، تشكل‌ها و گروه‌هاي سياسي فراهم شود.

خلاصه آنكه شرايط براي برنامه جامع اقدام مشترك داخلي در دو حوزه اقتصادي و سياسي فراهم است. براي باز كردن گره‌هاي كور افتاده بر معاش مردم و گشودن درهاي بسته مدني، آزادي و دموكراسي، تحزب و مطبوعات تنها نبايد به انتظار روحاني و دولت نشست. رسالت و مسووليت احزاب و جناح‌هاي سياسي حكم مي‌كند كه هيات‌مديره جناح‌ها و سربازان آن براي كمك به ميدان عمل بيايند و راهكارها و راهبردهاي خود را الك كرده و در اختيار مديران كشور بگذارند تا قفل ركود اقتصادي و سياسي باز شود. براي تحقق برجام داخلي در دو حوزه اقتصاد و سياست دو شرط لازم بود: آرامش سياسي و همكاري جناح‌ها. اولي موجود است و براي دومي تنها چند قدم اراده نياز است. امروز چشم‌هاي نگران ايرانيان به گفتارها و رفتارهاي اهالي سياست دوخته شده. آنها انتظار مي‌كشند كه چه كساني براي استمرار آرامش سياسي موجود در كشور و برجام داخلي پيشقدم مي‌شوند؟