گرین‌ کارت‌ دردسرساز سیاستمداران ایرانی

مجله مهر: از انتخابات مجلس نهم افشاگری درباره گرین کارتی که برخی سیاستمداران ایرانی دارند مرسوم شد. در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم باز باب این نوع افشاگری باز شد و حالا در آستانه رای اعتمادی که مجلس باید به وزیران پیشنهادی روحانی بدهد بار دیگر پرونده گرین کارت ها باز شده است.

ابتدا عماد افروغ در گفت وگو با یک هفته نامه از گرین کارتی که یکی از نمایندگان مجلس دارد پرده برداشت و نسبت به تعبات آن هشدار داد. او سپس در یک گفت وگوی دیگر درباره اسم این نماینده گفت که «اسم این نماینده را از آقای مطهری و دیگر نمایندگان منتقد دولت بپرسید. شما مطمئن باشید که یکی از نماینده‌های مجلس گرین کارت دارد و خودش نیز عنوان کرده که گرین کارت دارد».

او این نماینده را از طیف وکیل الدوله ها می نامد و در جایی دیگر اعلام می کند که به دلیل تضاد ماهوی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با قانون اساسی آمریکا، طبعاً دارندگان گرین کارت که با تعهد به رعایت قانون اساسی آمریکا و حتی قوانین منطقه‏ای و محلی و اجتناب از اقدام غیر قانونی علیه آن، واجد آن شده‏ اند، فاقد صلاحیت قانونی لازم برای نمایندگی مردم در مجلس هستند.

دارم که دارم

مرتضی آقاتهرانی نام این نماینده بود که خود او در یک نشست خبری تلویحا تایید کرد که گرین کارت دارد اما درباره این گرین کارتش توضیحاتی داد و گفت که گرین کارت یک کارتی است که حق ورود و خروج و کار را به فرد می‌دهد و ضوابط خاص خودش را دارد، که تمام شرایطش هم موجود است و تقریبا مثل کارت‌های افغانی‌هایی است که به ایران می روند و می ‌آیند اما کسی که سیتیزن و شهروند آنجا می‌شود، باید برود در مقابل کتاب مقدس و پرچم آن کشور قسم بخورد و دفاع کند.

مرتضی آقا تهرانی که پیش تر در واکنش به این خبرها گفته بود که «گرین کارت دارم که دارم» این بار اظهار داشت که من که تا به حال قسم نخورده‌ام به عمرم در برابر پرچم امريكا و کتاب مقدس آنها قسم نخوردم، همه جا هم تعهدم به اسلام عزیز بوده، هست و خواهد بود، صحبت‎ها و سخنرانی‌هایم هم در امريكا بوده و هست.

ماجرا چنان بیخ پیدا کرد چهره هایی که نامشان در فهرست جبهه پایداری مجلس نهم آمده بود از جمله مهدی کوچک زاده و ناصر سقای بی ریا به حمایت از آقاتهرانی برآمدند. بی ریا درباره این موضوع گفت: در نیویورک نیز کارمندان ما در هیات کنسولگری و سفرای بین المللی که در سازمان ملل هستند نیز بعضا گرین کارت دارند. گرین کارت یک مدرک سکونت در کشور آمریکا است که به کسانی که در آنجا ساکن هستند اجازه می دهد تردد بدون تقاضای ویزا داشته باشند.

براساس تعریف ویکی پدیا گرین کارت یا کارت سبز به کارتی گفته می‌شود که نشان دهنده اقامت دائم در ایالات متحده آمریکا است.

گرین کارت آمریکا در واقع اجازه اقامت دائم، کار، تحصیل، زندگی و مسافرت به آمریکا و استفاده از مزیت شهروندی آمریکا بدون تحمل زمان طولانی و هزینه بسیار است. دریافت این کارت از طربق کانال‌های خانوادگی، پناهندگی، شغلی و قرعه‌کشی امکان پذیر است. یكی دیگر از راههای دریافت كارت سبز اثبات برجستگی علمی یا ورزشی، مثلا از طریق داشتن ركوردهای بین المللی است.

خودشان را برای گرین کارت می کشند

ماجرای گرین کارت یکی دیگر از اعضای جبهه پایداری در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم رنگ و رو گرفت. با معرفی باقری‌لنکرانی به عنوان نامزد اصلی این جبهه، خبر گرین‌کارت آمریکایی او و حضور پدرش در آمریکا مطرح شده است.

باقری لنکرانی در واکنش به این سخنان گفت که شایعه کردند خانواده ما تشریفاتی است تا به این وسیله مرا تخریب کنند در حالی که ما از خانواده قانعی برخوردار هستیم و این را از نعمات خداوند می‌دانیم، حتی دوباره گفتند چرا با پدر خود ارتباط دارم. برای اولین بار این موضوع را می‌گویم که بعد از وزیر شدن در حاشیه جلسه‌ای حجت‌الاسلام گلپایگانی مرا دیدند و گفتند حالا که وزیر شدی و پدرت نیز خارج از کشور است خیال نکنید باید مراوده‌ات را قطع کنی بلکه باید رابطه‌ات بیشتر شود و وظیفه دینی حکم به این کار می‌کند لذا بنده بنابر وظیفه دینی ارتباط با پدرم را حفظ کرده‌ام.

وزیر بهداشت دولت نهم گفت که: در حالی که خیلی افراد خودشان را برای گرین کارت آمریکا می‌کشند من در ایران ماندم و با افتخار برد تخصصی خود را دریافت کردم.

دور زدن قوانین آمریکا

از گرین کارت محمد نهاوندیان رئیس دفتر رئیس جمهور برای اولین بار در سال ۸۵ صحبت شد. جایی که او در کسوت مشاور ارشد علی لاریجانی، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی به آمریکا سفر کرد و روزنامه فایننشال تایمز مدعی دیدار و رایزنی وی با مقامات و سناتورهای امریکایی شد. سفر در شرایطی انجام گرفت که اعلام شده بود مذاکرات ایران و آمریکا بر سر عراق انجام می شود و برخی معتقد بودند که نهاوندیان برای لابی گری درمورد پرونده هسته‌ای ایران به آمریکا رفته و توانسته است ارتباطات خوبی نیز برقرار کند.

در آن زمان علی لاریجانی درباره سفر مشاور خود به آمریکا توضیح داد که «از آنجایی که آمریکا به دیپلمات‌های ایرانی ویزا نمی‌دهد، ما از سفر محمد نهاوندیان به آمریکا استفاده کردیم تا مطالب مورد نظر خود را به محمدجواد ظریف نماینده ایران در سازمان ملل منتقل کنیم.» وزارت خارجه ایران رسماً اعلام کرد که سفر نهاوندیان شخصی است و هیچ ارتباطی به مناسبات دو کشور ندارد.

روزنامه واشنگتن تایمز فاش کرد که نهاوندیان دارای گرین کارت آمریکایی است و وزارت امنیت آمریکا نوشت: هیچ دلیلی برای محروم کردن محمد نهاوندیان از ورود به آمریکا در ماه گذشته نداشته است. در آن زمان کاندولیزا رایس وزیر خارجه وقت آمریکا وقتی در مقابل پرسش هایی درباره حضور محمد نهاوندیان در واشنگتن قرار گرفت از نهاوندیان به عنوان یک دیپلمات بلند پایه یاد کرد و گفت که دولت متبوعش تلاش خواهد کرده به پایه های حقوقی این مساله پی ببرد و اقدام مناسب را انجام دهد. این سخن رایس احتمالا به این معنی بود که آمریکادر صدد لغو کارت سبز "گرین کارت"نهاوندیان برآیند .

محمد نهاوندیان در جوانی از مبارزان انقلاب بود در ۲۶سالگی اش، بعد از انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی معاون هماهنگی وزارت بازرگانی شد و سپس معاون طرح و برنامه وزارت گردید. اما بعد آنجا را هم به خاطر اختلاف نظر با دیگران ترک کرد و برای ادامه تحصیلات اسلامی اش به قم رفت. و ۲ سال بعد یعنی در سال ۱۳۶۱ رهسپار آمریکا شد.

در آمریکا موسسه‌ای به نام تحقیقات و اطلاعات اسلامی در واشینگتن تاسیس کرد و با ۴۰ مرکز اسلامی آمریکا برای همکاری بین آنها ارتباط برقرار کرد. در نتیجه شورایی تشکیل شد به نام شورای همکاری اسلامی که هر ماه در یک ایالت جلسه تشکیل می‌داد. او ۸ سال با خانواده اش در امریکا به سر برد و فوق لیسانس و دکترا گرفت.

شایعه ای که ثابت نشد

محمد نهاوندیان تنها چهره ای نیست که در تیم حسن روحانی شایعه گرین کارتش این روزها پیچیده است. سایت ایران هسته ای چندی پیش خبری را منتشر کرد و نوشت که یکی از اعضای کلیدی تیم سیاست خارجی آقای روحانی چند ماه قبل قصد داشته به طور کامل جلای وطن کرده و در امریکا ساکن شود. بر اساس این گزارش، وی حدود ۳ ماه پیش در کنسولگری امریکا در یکی از کشورهای همسایه ایران حاضر شده و مصاحبه های لازم برای دریافت اجازه اقامت دائم را انجام داده است.

این ادعا ثابت نشد اما محمد ظریف گزینه حسن روحانی برای وزارت خارجه در جلسات کمیسیون امنیت ملی مورد پرسش هایی درباره شایعه گرین کارت داشتنش قرار گرفت. ظریف در توضیحات خود گفت که اینجانب هرگز گرین کارت نداشته و ندارم، در حالی که ۱۰ سال است شرایط دریافت آن را داشته‌ام؛ خانواده و فرزندانم در حالی در ایران زندگی می‌کنند که می‌توانستند در ایران نباشند، اینجانب پس از رجعت به ایران هرگز به آمریکا سفر نداشتم در حالی که از سه دانشگاه معتبر آمریکا برای تدریس دعوت داشتم.

ظریف با اشاره به ضرورت هماهنگی در سیاست خارجی نظام گفت که در تمام مراحل کاریم نظرات مقام معظم رهبری را عملیاتی کردم حتی اگر نظرم مخالف با نظر حضرت آقا بود و اینجانب با هر کسی در خارج از کشور در سطح سیاست خارجی ارتباط داشتم، اجازه داشتم.

ظریف از سال‌های ۵۷ تا ۵۹ مشاور سرکنسولگری ایران در سانفرانسیسکو بود و سپس از ۱۳۶۱- ۱۳۶۷ مشاور سیاسی، رایزن، کاردار نمایندگی در سازمان ملل - نیویورک را بر عهده داشت.

وی همچنین در سالهای ۱۳۶۷- ۱۳۶۸ مشاور وزیر وزارت امور خارجه، در سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۱ سفیر و معاون نماینده دائم ایران در سازمان ملل، در سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۸۱ معاون حقوقی و بین المللی وزارت امورخارجه، در سالهای ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۶ سفیر و نماینده دائم نمایندگی در سازمان ملل، از سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ دستیار ارشد وزیر وزارت امور خارجه و در سال ۱۳۹۰ معاون بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی بوده است.