حداکثر چقدر می‌شود سر و ته آویزان ماند؟

جام جم آنلاین - ترجمه صدیقه سخندان فداکار: از این که وارونه بایستید می‌ترسید؟ در این حالت احساس می‌کنیم سرمان می‌خواهد منفجر شود! گویی همه بزاق دهان وارد بینی می‌شود یا مثل این است که چشم آدم می‌خواهداز حدقه بیرون بزند و کف زمین بیفتد!

نگران نباشید. هیچ یک از این موارد رخ نمی‌دهد. اما قرار گرفتن در وضعیت وارونه بی‌ضرر هم نیست. وارونه‌بودن برای مدت طولانی موجب از بین رفتن چشم‌هایتان نمی‌شود (هر چند در برخی افراد سبب از دست دادن موقت بینایی می‌شود)، اما در نهایت شما را می‌کشد.

در سال ۱۳۸۸/ ۲۰۰۹ مردی به نام جان جونز، اهل ایالت یوتا در آمریکا پس از تحمل ۲۸ ساعت معلق ماندن در حفره‌ای عمیق و تنگ درگذشت. امدادگران تلاش کردند سریع عمل کنند، اما قطر حفره بسیار کم بود و آنها نتوانستند او را قبل از مرگ به دلیل خفگی نجات دهند. این نشان می‌دهد ریه‌های انسان برای قرار گرفتن در بالای دیگر اعضای بدن آفریده شده‌ است.

ریه‌ها ظریف هستند و آسیب‌دیدنشان زیر اعضای سنگین‌تری مانند کبد و روده‌ها ـ که به طور عادی زیر ریه‌ها قرار دارند ـ‌ زیاد طول نمی‌کشد. این مشکل زمانی که شما در وضعیت شیبداری قرار بگیرید و پای شما قدری بالاتر از سرتان باشد پیش نمی‌آید، بلکه وقتی سر شما به‌طور مستقیم پایین پاهای شماست، ریه‌ها براحتی نمی‌توانند با توجه به فضای موجود اکسیژن کافی جذب کنند.

اما این فقط ریه‌ها نیستند که شما باید هنگام سر و ته بودن نگران آنها باشید. بدن انسان طوری آفریده شده که وقتی راست ایستاده‌ایم، قلب ما خون را در همه اندام‌ها گردش می‌دهد تا در پاهایمان جمع نشود. اما این رویکرد مانند یک خیابان یکطرفه است، یعنی بدن ما برای جمع‌شدن خون در سر و مغز ساخته نشده است. وقتی این اتفاق می‌افتد، ترتیب کار اندام‌ها به هم می‌ریزد. از جمله قطع شدن جریان خونی که می‌تواند به خونریزی مغزی منجر شود.

در ضمن قلب را فراموش نکنید. پزشکان متخصص معتقدند علت فوت در بیشتر مرگ و میرهای ناشی از وارونه آویزان ماندن، نارسایی قلبی است. وقتی سرپایین هستید، پمپاژ قلب شما کاهش می‌یابد و شروع به دریافت خون بیشتری می‌کند تا بتواند فعالیت خود را مدیریت کند. ولی سرانجام توانایی خود را برای رساندن خون به همه اندام‌های اصلی بدن از دست می‌دهد.

وارونه ماندن همیشه بد نیست!

از عجایب روزگار این است گرچه معلق ماندن گاهی فرد را می‌کشد، ولی اگر شما این کار را در زمان کوتاهی انجام دهید، می‌تواند به سلامت شما کمک کند. قرار گرفتن بدن در وضع معکوس، موجب تقویت جریان خون از سمت پاها و لگن به طرف قلب و ریه‌ها می‌شود، جایی که به اکسیژن تازه نیاز دارند. مطالعات نشان داده با گذشت زمان، وارونه ماندن کوتاه مدت می‌تواند به افزایش ضربان قلب کمک کند. به طور کلی با افزایش استقامت و استفاده مؤثر و بیشتر از اکسیژن ضمن ورزش به بدنتان کمک کنید.

جولی فیلیپس که مربی یوگاست، می‌گوید: وارونه‌سازی بدن در بسیاری موارد مفید است. این عمل موجب پاکسازی سیستم لنفاوی و به طور کلی تحریک اندام‌های حیاتی می‌شود. وی اضافه کرد: آنها که یوگا کار می‌کنند در یک دوره زمانی طولانی ۱۲ دقیقه‌ای در معرض وارونه‌سازی بدن هستند و حتی کسانی هستند که برایش زمان نگه می‌دارند. افرادی که از این روش استفاده نکردند، به درمان نیاز پیدا کردند. بنابراین اگر چه این توقف معکوس می‌تواند خطرناک باشد، اما عملا بسیار نادر است که فردی در نتیجه آن بمیرد.

برای مثال افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی در این گونه شرایط خیلی سریع‌تر می‌میرند و جوانان و افراد سالم در چنین وضعیتی بیشتر از سالمندان و بیماران زنده می‌مانند. آیا شما هم از وارونه قرار گرفتن در ترن هوایی می‌ترسید؟ خب این غیرممکن نیست. در سال ۱۳۷۵/ ۱۹۹۷ گروهی از مردم در یک شهربازی دقیقا یک ساعت و نیم در چنین وضعیتی قرار گرفتند و خوشبختانه همه زنده ماندند.

فیلیپس می‌گوید: ما در کلاس‌های یوگا برای ورزشکاران پنج دقیقه ـ و گاهی اوقات بیشتر ـ برای وارونه ماندن زمان می‌گیریم و به آنها می‌گوییم در طول زمان وارونگی هر لحظه احساس کردند دیگر نمی‌توانند در آن حالت باقی بمانند، می‌توانند از آن وضع خارج شوند. جالب است بدانید در روم باستان برای مصلوب کردن یک شخص، اگر هدف این بود که فرد را سریع‌تر بکشند عمل اعدام بیشتر به‌صورت وارونه آویزان کردن اجرا می‌شد.