پاسخ هادی حجازی‌فر به منتقدان پرکاری اش

سینما دیلی: اول باید تشکر کنم از دوستانِ سینمادیلی که لایِ پوششِ بی وقفه و خستگی ناپذیرِ اخبار و سفرنامه هایِ فیلمِ محترمِ #خفه_گی محبت کردند و به فعالیت های منِ تازه از راه رسیده و بازیگرِ فیلم چندارگانیِ ماجرای نیمروز پرداختند و ان شالله چراغ سینما و سینماها همیشه روشن و پُرنور باشد .

اما در ادامه به جهت علامتِ تعجب موجود در تیترِ مطلب و اِبرازِ نگرانیِ دلسوزانه و مشفقانه در پایانِ مَطلب و همچنین دوستی های مسبوق به سابقه عزیزانِ سینما دیلی ، لازم دیدم ضمن تصحیحِ آمارِ اعلام شده ، توضیح کوتاهی داشته باشم . فیلم های دارکوب ، آستیگمات و همچنین سریال نفس مربوط به سالِ گذشته بودند که مجموع حضورِ من در این پروژه ها سیزده جلسه بوده است . سه جلسه دارکوب ، دو جلسه آستیگمات و هشت جلسه سریالِ نفس .

حضور در نقش های کوتاهِ سه سکانسی صرفا تلاشی برای تجربه و شناخت بود که فارغ از نتیجه و ترس اتفاق افتاد که اگر نگرانِ جایگاهِ فرضی و ذهنی بودم نقش های کوتاه و حتی خنثی را قبول نمیکردم ." پرواز به وقتِ شام" و در حال حاضر "شاه کش" تنها کارهای من در سالِ جاری بوده است . امیدوارم زَمان و بُدو بُدوهای دَمِ جشنواره اجازه حضورِ تقریبا همزمان در فیلم های لاتاری و واسطه را هم به مَن بدهد تا با حضور کوتاه یا بُلندم بتونم بخشی از این پروژه ها باشم ، یاد بگیرم و انشالله تاثیر گذار باشم . هر چند این حضور بدونِ کمکِ ابر و باد و مه و خورشید وفلک تقریبا نَشدنی است .

در جهانِ بازی اگر جز لذت درونی و شناخت، اتفاق های پیرامونی پر زَرق و بَرقش برایم جذابتر شود ، لحظه ای تردید در تَرک نخواهم کرد . صادقانه میگویم که هیچ جایگاهی برای خودم متصور نیستم که بخواهم نگرانِ از دست دادَنش باشم و هَرگز بودن به هر بَهایی از جمله خبر ساختن از بی خبری و ژست های کج و مَعوج گرفتن را به دغدغه های کوچک و بزعم خودم شریفِ تاتری نخواهم داد.

هر حضوری ، حتی پرشُمار، صرفا برای یادگیری است و اگر نتیجه کسبِ دانشِ نداشتهِ دوربین باشد ، چرا که نه ! پس می شود در مسیرِ آزمون و خطا حتی به انتخاب های اشتباه هم افتخار کرد . تذکرِ هر انحرافِ کوچکی از مسیرِ گفته شده سپاسِ قلبی مرا در پی خواهد داشت. با تشکر . هادی حجازی فر بازیگر و کارگردان تاتر