فراکسیون امید بالاخره چند نفرند؟

اولین بار در اولین روزهای تشکیل مجلس دهم بود که اختلافات معلوم شد. اصلاح‌طلبان می‌خواستند با ورود رئیس مجلس را تغییر دهند. محمدرضا عارف نفر اول انتخابات تهران در برابر علی لاریجانی نامزد شد. عده‌ای تصور می‌کردند اختلاف رای این دو رقیب بیشتر از 10 رای نیست. اما عارف 103 رای آورد و علی لاریجانی با 173 رای سومین دوره ریاست خود را آغاز کرد. مصطفی کواکبیان یکی از نمایندگان تهران آن روز گفت که 50 نفر از کسانی که با لیست اصلاح‌طلبان به مجلس راه پیدا کردند، به لاریجانی رای داده‌اند. اتفاقی که برای اصلاح‌طلبانی که تصور می کردند توانسته اند در مجلس اکثریت را داشته باشند خوشایند نبود. آنها فهمیدند در بهترین حالت تعدادشان همان 103 نفری است که به عارف رای داده اند.

کم اثر بودن اصلاح‌طلبان مجلس در دیگر تصمیم گیری های سیاسی مجلس هم نمود پیدا کرد. در دومین انتخابات هیات رئیسه مجلس محمدرضا عارف حاضر به رقابت با لاریجانی نشد و نامزد نشدن او مانع از آن شد که تعداد آرای خالص اصلاح‌طلبان، ریزش ها و رویش ها مشخص شود. با این حال اصلاح‌طلبان که در انتخابات هیات رئیسه اول توانسته بودند 5 کرسی را از آن خود کنند این بار 2 کرسی را از دست دادند.

چند روز قبل از انتخابات هیات رئیسه نیز زمزمه هایی شنیده می شد که احتمالا علی مطهری و مسعود پزشکیان نواب رئیس یک سال گذشته از سمت خود کناره گیری کنند. با این حال گفت‌و‌گوهایی که بین فراکسیونها شد، مطهری و پزشکیان را بر صندلی نایب رئیسی حفظ کرد. آخرین موضوعی که انتقاداتی را متوجه اصلاح‌طلبان مجلس کرد، رای نیاوردن حبیب الله بیطرف، گزینه پیشنهادی حسن روحانی برای وزارت نیرو بود. انتقادات این بود که هم تعدادی از اعضا غیرتشکیلاتی عمل کرده‌اند و هم آنکه فراکسیون امید برای رای آوردن این وزیر لابی نکرده است. هرچند بعضی از نمایندگان مجلس دهم برای اولین بار ردای نمایندگی بر تن می کنند و در مقابل اعضای فراکسیون های دیگر تجربه کمتری داشته باشند اما اگر تعداد اصلاح‌طلبان مجلس چیزی نزدیک به همان یک سوم باشد هم عددی نیست که بتوان در تصمیم گیری ها آن را دست کم گرفت.

محمدجواد فتحی از اعضای فراکسیون امید گفته: از ابتدای تشکیل مجلس دهم 40-30 نفر به فراکسیون امید نرفته اند. البته او گفته تعداد اعضای اولیه فراکسیون تغییری نکرده است. عبدالکریم حسین‌زاده، عضو هیات رییسه فراکسیون امید نیز یکی دو روز پیش گفته بود: تعداد کسانی که فرم عضویت فراکسیون امید را امضا کرده‌اند، حدود 110نفر است. با این حال بعضی از نمایندگان می‌گویند همکارانی دارند که در همه فراکسیون های مجلس رفت و آمد دارند. به هرحال بحث اینکه فراکسیون امید باید اعضای خود را معرفی کند بالا گرفته است. بعضی نمایندگان «امیدی»‌ها می گویند این شفاف‌سازی به زودی انجام می‌شود و اعضای اصلاح‌طلب راستین مجلس اعلام می‌شود. با این اقدام به نظر می‌رسد افرادی که با عنوان اصلاح‌طلبی وارد مجلس شده‌اند اما راه دیگری پیش گرفتند، برای انتخابات آینده مجلس نه تنها با سوالاتی رو به رو هستند بلکه احتمال رای آوری‌شان نسبت به انتخابات 94 کمتر می‌شود.

عبدالله ناصری، فعال سیاسی اصلاح‌طلب به فرارو از ضرورت شفاف‌سازی فراکسیون امید سخن می‌گوید. این فعال سیاسی می‌گوید: فراکسیون امید باید لیست خود را منتشر کند تا همه کسانی که پایبند به منشور فراکسیون هستند مشخص شود. طبیعتا آن موقع کسانی که با لیست امید به مجلس رفتند اما در فراکسیون حاضر نشدند برای جامعه شفاف می شود.

ناصری ادامه می دهد: انتشار این لیست در عمل خیلی نمی تواند باعث اتفاق شود یا از اتفاقاتی جلوگیری کند. حتی ممکن است در انتخابات بعدی هزینه هایی هم داشته باشد و کسانی که نامشان رسما به عنوان نماینده اصلاح‌طلب معرفی می شود نتوانند از فیلترهای انتخاباتی عبور کنند. کار سیاسی هزینه‌دار است اما این شفاف سازی اکنون یک مطالبه عمومی است. نکته مهم هم این است که افکار عمومی را باید نسبت به فعالیت سیاسی یک فراکسیون اشراف داشته باشد. وقتی ما در زبان از شفاف‌سازی صحبت می کنیم در عرصه سیاسی هم باید به آن پایبند باشیم. بنابراین اصلاح‌طلبان مجلس نباید از این بابت نگران باشند.

این فعال سیاسی معتقد است با شفاف سازی، مردم به کسانی که با لیست امید به مجلس رفتند اما راه دیگری انتخاب کردند بی‌اعتماد می شوند. شورای عالی سیاست گذاری هم باید برای انتخابات 98 تدابیری بیندیشد تا لیست های خود را حساب شده تر تهیه کند. اما در نظر داشته باشیم شورای عالی سیاست گذاری، شورای مشورتی و یا جبهه اصلاحات در صدد این نیستند که حلقه ائتلاف را تنگ کنند بلکه به دنبال این هستند که حلقه ائتلاف وسعت پیدا کند.