جنایت شیشه ای تاسف آور در جنوب تهران

جام جم آنلاین: دیروز در جنوب پایتخت و در توهم شیشه، جنایت دیگری رقم خورد؛ مرد جوانی دختر پنج‌ ساله‌اش را از طبقه دوم به بیرون پرتاب کرد و دختر خردسال همسایه‌اش را با چاقو کشت تا جنایت شیشه‌ای دیگری تیتر روزنامه‌ها شود.

حتما شرح این حادثه تلخ را خوانده اید، خبری که هرچند جنون آمیز و شوک آور است، اما تکراری است و با مرور صفحه های حوادث روزنامه ها می توان از جزئیات ده ها نمونه از جنایت های وحشیانه ای باخبر شد که تحت تاثیر مواد روانگردان اتفاق افتاده است. خبرهایی که بیشترشان از کشته شدن بچه ها به دست یکی از اعضای معتاد خانواده حکایت دارد.

واقعیت اینجاست که این خبرها برخلاف فاجعه آمیز بودنشان فقط تا چند روز در کانون توجه مردم و مسئولان قرار گرفته و بعد از مدتی لابه لای خبرهای ریز و درشت دیگر به فراموشی سپرده می شود، به همین دلیل به نظر می رسد این اتفاقات ناگوار از سوی مقام های مسئول جدی گرفته نشده اند، زیرا اگر غیر از این بود بوی تند اسید از آشپزخانه های خانگی تولید شیشه به مشام نمی رسید و کارشناسان زمان دسترسی به این مواد روانگردان را حدود پنج دقیقه عنوان نمی کردند یا تجارت شیشه گزینه دوست داشتنی تبهکاران لقب نمی گرفت زیرا تا چند سال پیش وقتی برای تهیه خبر به دادسرای فرودگاه های کشور می رفتم همه خبرها به قاچاق شیشه از تایلند به ایران مربوط می شد، اما با لو رفتن فرمول شیشه در اینترنت در کمتر از یک سال ورق برگشت و تهیه شیشه درکشور آنقدر راحت شد که امروزه بسیاری از تبهکاران با قاچاق شیشه از ایران به کشورهای شرق آسیا رویای یکشبه میلیاردر شدن را در سر می پرورانند.

کار به جایی رسیده که اکنون فقط ۶۴ قاچاقچی ایرانی محکوم به اعدام در زندان های مالزی روزهای باقی مانده عمرشان را روی دیوارهای زندان خط می زنند.

همه این اتفاق ها گواهی است بر کم کاری برخی دستگاه های مرتبط با مواد مخدر، چون اگر این دستگاه ها فعالیت خود را همسو با یکدیگر انجام بدهند و برای کاهش عرضه مواد روانگردان گام های جدی تری بردارند، بی شک اوضاع بهتر از این خواهد شد.

این در حالی است که چنانچه این سازمان ها رابطه بهتری با رسانه ها برقرار کرده و درباره روش های توزیع این مواد که به جاسازی در نی های ساندیس هم رسیده است، اطلاع رسانی کنند، دیگر آمار معتادان به شیشه و جنایت های آنها تا به این حد خبرساز نمی شود.