احمدی نژاد می خواهد بر خلاف مسير شنا كند

محمد شمس در روزنامه قانون نوشت: چرا جناح‌های راست، چپ و میانه با اظهارت او مخالفند؟ به نظر می‌رسد، سخنان هرازگاهی ريیس‌جمهور پیشین و به دنبال آن عدم رضایت جناح‌های فعال در جمهوری اسلامی از محتوا و شیوه بیان حرف‌های محمود احمدی‌نژاد، گواه یک موضوع مهم است؛ احمدی‌نژاد با هیچ‌کدام از جناح‌های سیاسی، تجانس ندارد.

به تعبیر دیگر، درصورتی‌که احمدی‌نژاد و یارانش کوچک‌ترین هم آهنگیِ سیاسی با این جناح‌ها داشته باشند، هرگز رفتاری مانند آنچه در مناظرات انتخاباتی سال ۸۸ علیه اصلاح‌طلبان یا سخنان اخیر آنان (احمدی‌نژاد و یاران) علیه برخی مقامات رسمی و غیررسمی، نخواهند داشت. گویی، احمدی‌نژادی‌ها پرچم‌دار جبهه جدیدی در سپهر سیاست هستند که نه چپ، نه راست و نه میانه ( حامیان حسن روحانی) است. گرچه در قدرت نبوده و تعدادشان نيز اندک است ولی بدون تردید این اقلیت در سیاست داخلی و آینده نظام تاثیر گذارند.

جناح‌های سیاسی تا کجا از احمدی‌نژاد استقبال می‌کنند؟

تجربه نشان داد که کنش اکثریت جریان راست در ایام انتخابات ۸۸ و اتفاقات پیش و پس از آن در حمایت از محمود احمدی‌نژاد و اظهاراتش علیه جناح رقیب (چپ و میانه) و همچنین رفتار جناح چپ و میانه که احمدی‌نژاد را وسیله‌ای قرار دادند تا در چند انتخابات اخیر بر اصولگرایان بتازند، گواه آن است که هر جناحی احمدی‌نژاد را تا آنجا می‌خواهد که دیگری را به‌وسیله آن تخریب کند و به این ترتیب از این نمد کلاهی برای منافع و مطامع سیاسی خود بدوزد.

معنایش آن است که هریک از آن‌ها، احمدی‌نژاد را به‌عنوان رُل بازدارنده جناح دیگر می‌خواهند.چرا احمدی‌نژاد دیگر برای هیچ جناحی قابل تحمل نیست؟

مادامی‌ که احمدی‌نژاد بر چپ‌ها می‌تاخت، جناح راست و به ويژه هر سه قوه (قضاییه، مجریه و مقننه) یک‌صدا با او همراه شده و گاهی در رقابت برای سرکوب اصلاح‌طلبان به‌عنوان جناح رقیب، گوی سبقت را از یکدیگر می‌ربودند. در مقابل، امروز که احمدی‌نژاد و یارانش به قوه قضاییه و برخی سران جناح راست هجوم می‌برند، بسیاری از چپ‌ها و افراد به‌اصطلاح میانه‌رو، این قوه و اصولگرایان را نسبت به حمایت‌های گذشته‌شان از احمدی‌نژاد ملامت می‌کنند. نتیجه آن شده که همه جناح‌های فعال در جمهوری اسلامی مخالف احمدی‌نژاد و یارانش هستند.

اما نکته ظریف‌تر آن است که راز این مخالفت آن‌ها (جناح راست و به‌طور مشخص قوه قضاییه و مقننه، جناح چپ که مخالفان سنتی احمدی‌نژاد هستند و حامیان حسن روحانی به‌عنوان جناح میانه) با احمدی‌نژاد در این است که در وهله نخست، احمدی‌نژاد دیگر ابزاری نیست تا جناح رقیب را به‌وسیله اش قلع‌وقمع کرد و دوم، در اين اواخر احمدی‌نژاد حرف‌هایی می‌زند، مواضعی اختیار می‌کند و چراغ تاریکخانه‌هایی را روشن می‌کند که نباید!

انتظار جناح‌های سیاسی از ريیس‌جمهور پیشین

رفتار احمدی‌نژاد نشان می‌دهد او با دیگر ريیس دولت‌های جمهوری اسلامی تفاوت دارد. فرکانس سیاسی احمدی‌نژاد با هیچ جناح و مسئول سیاسی در داخل یکسان نیست. همین موضوع سبب شده تا مسئولان کشور مواضع و سخنانی بی‌سابقه علیه یک ريیس‌جمهور پیشین ایراد کنند. برای نمونه، دادستان کل کشور، محمود احمدی‌نژاد را به دروغ‌گویی، قانون‌گریزی، تخلف و بسیاری از این صفات متهم کرده و از او خواسته تا سر عقل بیاید! اما به‌راستی، انتظار سیاسیون از احمدی‌نژاد چیست؟ سرعقل‌آمدن احمدی‌نژاد از نظر جناح‌های سیاسی چه معنا و مفهومی دارد؟ به‌راستی چرا و چگونه انسانی بی‌عقل، هشت سال ريیس عالی‌ترین دستگاه اجرایی کشور بود؟

چرا زمانی که احمدی‌نژاد بر کرسی ریاست جمهوری نشسته بود، اصولگرایانی که امروزه او را به انواع صفات رنگارنگ متهم می‌کنند، شاهد آن‌همه قانون‌گریزی و تخلف از سوی او بودند ولی هیچ‌گونه اعتراض و کنکاش و کنشی از سوی آن‌ها انجام نشد؟ چرا دولت به‌عنوان نماینده میانه‌روها و جناح چپ تا این اندازه از کارنامه احمدی‌نژاد بهره‌برداری سیاسی می‌کنند؟ و به‌راستی شخصی که عقل درست و حسابی ندارد در «مجمع تشخیص مصلحت نظام»، چه می‌کند؟

سخن آخر