سندروم ميان‌مايگی در سريال‌ سازی سيما!

در اين وضعيت جالب است كه رسانه ملي ميل زيادي براي كار با كارگردان‌هاي ضعيف يا ميان‌مايه از خود نشان مي‌دهد و غول‌هاي كارگرداني را منزوي كرده‌است و از آنها استفاده نمي‌كند. براي مثال ضياء‌الدين دري، سازنده سريال‌هاي موفق و پربيننده‌اي چون «كيف انگليسي» سال‌هاست بيكار و منزوي است يا بيژن بيرنگ به عنوان كارگرداني كه همه مردم ايران به خاطر سريال‌هاي موفق و خانوادگي «همسران» و «خانه سبز» از او خاطرات خوشي به يادگار دارند، سال‌هاست كار نمي‌كند. داوود ميرباقري مي‌گويد ۱۵ سال پيش فيلمنامه «سلمان فارسي» را نوشته و هنوز نتوانسته آن را كليد بزند. به اينها اضافه كنيد دوجين از فيلمنامه‌نويسان و كارگردان‌هاي موفق ديگري كه امتحان پس داده هستند و آنهار ا به كار نمي‌گيرند.

براي مثال سعيد مطلبي، نويسنده سريال پربيننده «ستايش» و سعيد سلطاني كارگردان اين سريال موفق اساساً نيروهايي هستند كه به كار گرفته نمي‌شوند. سري دوم سريال ستايش به علت آنچه «سطح پايين كيفيت!» خوانده مي‌شد، پس از مدت كوتاهي با دستور عزت‌الله ضرغامي، رئيس وقت صدا و سيما زود‌تر از آنچه تصور مي‌شد، متوقف شد. اين در حالي رقم مي‌خورد كه مردم اين سريال را دوست داشتند و ركورد تماشاگر را شكسته بود.
تلقي از شرايط حال حاضر در رسانه ملي وجود دارد با اين مختصات كه اراده نانوشته‌اي براي منزوي كردن نيروهاي نخبه و در عوض به كارگيري نيروهاي ميان‌مايه و ضعيف در رسانه ملي وجود دارد و در حال حاضر اين اراده حكمفرماست.

اميد مديران به «دور‌همي» و «خندوانه»