تلاش برای ممانعت از کاندیداتوری لاریجانی

برای تحلیل این رفتار احمدی‌نژادی ها و شناختن جایگاه علی لاریجانی به عنوان اصولگرای معتدل، در میان احزاب سیاسی، کافی است تا گریزی به واکنش‌های چندگانه نسبت به حضور علی لاریجانی در انتخابات ۱۴۰۰ داشته باشیم.

صف آرایی صفر و صدی اصولگرایان در مقابل لاریجانی

اصولگرایان در رابطه با احتمال حضور لاریجانی در انتخابات ۱۴۰۰ متفاوت موضع گیری می کنند. در یک سوی میدان چهره های تندروی اصولگرایی و جمنا نشینان نشان دادند که همچون انتخابات مجلس دهم و ریاست جمهوری یازدهم و دوازدهم، چندان دلخوشی از لاریجانی ندارند و نگاه شان متفاوت است.

اما در مقابل این دیدگاه، اصولگرایان معتدل در انتخابات اخیر نشان دادند که هنوز چشم امیدشان به علی لاریجانی است و شانه به شانه لاریجانی معتدل در مسیر سیاست گام برمیدارند.

اختلاف سلیقه اصلاح طلبان بر سر لاریجانی

چپ نشینان ارودگاه سیاست نیز از اما و اگرهای حضور لاریجانی در انتخابات ۱۴۰۰ مستثنی نیستند. هر چند چهره ای در قد و قامت محمدرضا عارف با گفتن این جملات که « قطعاً ما کاندیدای اصلاح‌طلب خواهیم داشت. ما در شرایطی که رقیب حذف کامل ما را امضاء کرده بود، مشخصاً در سال ۹۲ حدود ۴ تا ۵ کاندیدا داشتیم. بنابر این درشرایطی که در گام‌های دهه ۹۰ موفق بودیم، آیا می‌توانیم در ۱۴۰۰ کاندیدا نداشته باشیم؟!‌ این امکان ندارد!» تلاش می‌کند تا میدان انتخابات را برای اصلاح طلبان بدون حضور افرادی همچون لاریجانی بچیند اما در مقابل برخی نظر دیگری دارند.

در واقع کارگزارانی‌ها که شیرینی همراه شدن با حسن روحانی چهره ای اصولگرا در انتخابات ۹۲ و ۹۶ را چشیده‌اند، به تکرار این داستان در انتخابات ۱۴۰۰ چندان بی تمایل نیستند.

اما در کنار تمام دیدگاه‌ها دو جریان سیاسی اصلاح طلب و اصولگرا، نگاه سومی نیز نسبت حضور علی لاریجانی وجود دارد، دریچه ای که در میان جار و جنجال های سیاسی احمدی‌نژاد پدید آمده است، تا جایی که محمدرضا ترقی عضو شورای مرکزی موتلفه نیز در این رابطه گفته است«این تلاش احمدی‌نژاد عمدتا به دنبال جلوگیری از مطرح شدن آقای لاریجانی برای انتخابات ریاست جمهوری آینده است.»

به عبارت دیگر هر چند احمدی‌نژاد این روزها به خارج از گود سیاست پرت شده است اما در تلاش است تا با گره زدن نام لاریجانی و انتخابات ۱۴۰۰ با نام خودش، کورسوی امیدی برای آینده سیاسی خود به پا کند.