«پشیمان نیستم»، نشان تدبیر جامعه ایران

خبرگزاری ایرنا: تیترهای ناامید کننده از دولت گرچه در رسانه های سیاسی مخالفان چند روزی خودنمایی کرد اما هم جامعه و هم جریان حامی دولت به تبعات چنین نگرشی آگاهانه نگریست و بسیاری از نقدها از پشیمانی به مسیر عقلایی «پشیمان نیستم» بازگشت.

همان روزها شماری از تحلیلگران سیاسی که با نهاد قدرت در ایران، پارامترهای موثر بر آن و الزامات سیاست ورزی آشنا بودند، نسبت به افزایش سطح مطالبات در جامعه هشدار دادند. هشداری که این روزها و پس شش ماه از آغاز به کار دولت دوم روحانی در قالب های مختلف خود را نشان می دهد. طی ماه های گذشته مرزهای بین انتقاد و تخریب، منتقد و مخالف و رقیب در تفسیر و خبررسانی از عملکرد دولت ابهام آمیز بود. واژه پشیمان هم بر شدت این ابهامات افزود.

این میان نقش مدافعان دولت هم در عرصه اجرا و هم اطلاع رسانی چندان پرنقش نبود. دستاوردهای دولت یازدهم و برنامه های دولت دوازدهم زیر سایه سنگین بی اطلاعی جامعه احساس نشد و عدم ارائه آمار دقیق از دستاوردهای دولت به این ناامیدی و پشیمان انگاری کمک کرد. شرایط خاص اقتصادی که بخشی از آن در تصمیم گیری های دولت پیشین ریشه داشت، مشکلات پیچیده معیشتی را برای جامعه ایجاد کرد و این دغدغه ها ریشه یابی عمیق دلایل وضیعت موجود را برای عموم جامعه دشوار ساخت. زمانی که دولت در مرحله آوار برداری از این تصمیم های اشتباه بود، مطالبه ساخت از سوی جامعه مطرح شد و با نتیجه نگرفتن به انتقادهای تند منجر گشت. ایدئولوژی دولت از همان ابتدا دوری از حاشیه بود و این بی پاسخ ماندن بخشی از هجمه ها به همین دلیل موجب برخی سواستفاده ها از دولت شد.

باورپذیری ضرورت حضور همیشگی در مسیر سیاست و ناامید نشدن از آهستگی اصلاحات، رسالتی است که بزرگان جامعه سیاسی ایران، به ویژه حامیان دولت پس از موج پشیمان انگاری در پی آن هستند. رییس دولت اصلاحات ناامیدسازی مردم و کارزارهایی چون پشیمان نیستم را مصداق بارز دسیسه می داند، هرچند با انتقادهایی هم مواجه می شود اما کانون اظهاراتش نه در حمایت از شخص روحانی که در پشتیبانی از پیمان با امید است. بسیاری از چهره های اصلاح طلب نیز در رسانه های عمومی و شخصی به بازتعریف انتقادهای خود از دولت می پردازند، بازتعریف هایی که سوتفاهم پشیمانی از رای را رفع کرده و برای راه را بر سوء استفاده رقیب سد می کند. و این نشانگر تدبیری است که این بار نه دولت که جامعه برای تحکیم بنیان های مردم سالاری به کار بسته است.