جامعه آمریکا و سال سخت پیش روی ترامپ

اما جدا از جزئیات دروغگویی های دونالد ترامپ ، عملکرد یک ساله وی در سمت ریاست جمهوری آمریکا نیز تصویری جدید از زمام داری در این کشور را در آستانه ورود به دهه سوم قرن بیست و یکم نشان می دهد .ترامپ رئیس جمهور ، در حقیقت محصول خشم ، ناامیدی و سرخوردگی مردم آمریکا از سال ها سیاست بازی و فساد و زدوبند تشکیلات سیاسی در این کشور بوده است . برای سالیان طولانی ، نامزدها و احزاب دموکرات و جمهوری خواه با وعده اصلاح امور و ایجاد تغییرات با هدف ارتقای سطح معیشت مردم و رونق دادن به اقتصاد و کمک به فرهنگ وارد انتخابات می شدند و پس از کسب پیروزی ، وعده های پر رنگ و لعاب خود را کنار می گذاشتند .

حتی دل بستن به جوانی رنگین پوست - باراک اوباما - با شعار " تغییر " نیز نتوانست آن گونه که ملت آمریکا تشنه آن بودند ، تغییر ایجاد کند . از این روز ، در اوج ناامیدی و استیصال از ناکارآمدی و فساد واشنگتنی ، به ناگاه فردی ظهور کرد که خود را سوپرمن وار ، ناجی ملت معرفی می کرد و شعارهایی همچون " آمریکا را دوباره شکوهمند خواهیم ساخت " سر داد .ملت خسته از فقر ، بیکاری ، فساد و رانت خواری طبقه " یک درصدی " این بار تصمیم گرفتند قالب های تحمیل شده از انحصار چرخش قدرت را بشکنند و به فردی رای دهند که جزئی از سیستم یا به عبارت دیگر ، جزئی از تشکیلات سیاسی موسوم به " دولت عمیق " نبوده است .

انتخاب آنان دونالد ترامپ ، میلیاردری جنجالی با زندگی شخصی آلوده به فساد بود . مردی که با فرار مالیاتی ثروتی کلان اندوخته بود و به عنوان یکی از ستاره های پول ساز صنعت سرگرمی از تحقیر زنان ، جوانان ، رنگین پوستان ، مهاجران و به طور کل هر غیر خودی آمریکایی ابایی نداشت . مردم آمریکا روز هشتم نوامبر ۲۰۱۶ ترامپ را برگزیدند تا از ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ آمریکا را دوباره شکوهمند سازد .اکنون نزدیک به یک سال از چنین روزی می گذرد . آمریکای کنونی تحت ریاست دونالد ترامپ ، نماینده جریان ملی گرای آمریکایی ، فاصله زیادی با شکوهمندی وعده داده شده دارد .آمریکای کنونی بر سر هویت ملی ، دوپاره شده است . ظهور جریان های راست گرای نژادپرست که با وعده های ضد مهاجرتی ترامپ قوت گرفته و هویت چند نژادی و چند مذهبی آمریکا را به چالش کشیده اند .

دادگاه ها بر سر فرامین ممنوعیت سفر، با دولت فدرال وارد منازعات حقوقی شده و برخی از شهرها و ایالت ها از اجرای دستورالعمل های ضد مهاجرتی دولت ترامپ سرباز زده اند . از دوران مبارزات جنبش حقوق مدنی در دهه ۱۹۶۰ تاکنون ، چنین انشقاق سیاسی - حقوقی در جامعه آمریکا سابقه نداشته است .وضعیت اقتصادی مردم آمریکا نیز تغییر چندانی نکرده است . گرچه میزان بیکاری کاهش یافته و رونق به وال استریت برگشته است اما در عین حال ، فقر در آمریکا چنان روبه گسترش بوده که سازمان ملل برای نخستین بار نماینده ویژه برای بررسی تاثیر فقر در آمریکا بر حقوق شهروندی مردم این کشور تعیین کرده است .

گزارش های اولیه این گزارشگر سازمان ملل نیز از وخامت فقر و فقدان دسترسی به امکانات اولیه زندگی در برخی از مناطق آمریکا حکایت دارد . از جمله این که فقیرترین منطقه بین تمامی کشورهای توسعه یافته جهان ، منطقه ای از ایالت جنوبی آلاباما معرفی شده است . این در حالی است که اجرای قانون جدید مالیاتی و حذف احتمالی قانون بیمه های درمانی مقرون به صرفه موسوم به "اوباماکر" از سال ۲۰۱۸ ، به وخیم تر شدن فقر بین فقیرترین و آسیب پذیرترین اقشار آمریکا خواهد انجامید. با این حال ، شاید هیچ بخشی از زندگی سیاسی - اقتصادی مردم آمریکا به اندازه سیاست خارجی و دیپلماسی در دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ دچار افت و تزلزل نشده است .

کشوری که روزگاری الگوی حداقل نیمی از جهان بود و با یک اشاره غیر مستقیم منویات خود را در سازمان ملل به تصویب می رساند ، بر سر موضوعی همچون آینده اسرائیل و قدس ، شکست تاریخی را متحمل شد . ۱۴ عضو از ۱۵ عضو شورای امنیت سازمان ملل آشکارا علیه موضوعی رای دادند که رئیس جمهوری آمریکا شخصا آن را تایید کرده بود . نیکی هیلی ، نماینده آمریکا در سازمان ملل ، رای منفی اعضای شورای امنیت سازمان ملل را به تصمیم ترامپ در به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت اسرائیل توهین شخصی به رئیس جمهوری آمریکا توصیف و تهدید کرد واشنگتن چنین اقدامی را تلافی خواهد کرد . با این حال شکست در شورای امنیت سازمان ملل با شکست بزرگ تری در مجمع عمومی همراه شد ، آن هم در شرایطی که حتی فقیرترین اعضای سازمان ملل نیز زیر بار تهدید بی سابقه دونالد ترامپ برای انتقام جویی مالی از مخالفان پایتختی قدس نرفتند .

به هر حال در یک سالی که سپری شد ، شکوهمندی دوباره به آمریکا برنگشت . این ناکامی ، زنگ خطر را به صدا در آورده که دولت مستقر همچون دولت های قبلی ، در نخستین انتخابات میان دوره ای خود ، شکست خورده است و چه بسا کنترل کنگره را از دست بدهد که در چنین صورتی ، از دست رفتن کاخ سفید در سال ۲۰۲۰ دور از انتظار نخواهد بود . البته تا آن زمان ، فرصت بسیار است. با این حال آن چه اکنون اهمیت دارد ، افزایش ملموس و مشهود از ناامیدی و سرخوردگی میلیون ها شهروند آمریکایی است که به امید وعده های ترامپ به پای صندوق های رای آمدند تا زندگی بهتری را رقم بزنند . از دست رفتن این امید ، جامعه آمریکا را با بحران های بزرگ تری مواجه خواهد کرد .