چرا صنایع کوچک در ایران خیلی زود می‌میرند؟

خبرآنلاین: بایزید مردوخی،اقتصاددان می گوید:« شیفتگی استراتژیست های ما نسبت به صنایع بزرگ ،سبب شده تا هیچ گاه توجه جدی به صنایع کوچک و متوسط صورت نگیرد.»

این کارشناس باسابقه برنامه و بودجه درباره مصائب توسعه صنایع کوچک در ایران اظهارداشت:« یکی از موانع توسعه صنایع کوچک و متوسط در ایران، دولتی بودن صنایع اسـت که مساله ساز است؛چون دولت درآمد نفت دارد و منطق اجتماعی حکم می کند که این درآمد را صرف ایجاد زیرساخت ها کند،لذا صنایع کوچک دیده نمی شوند. چون صنایع بزرگ دولتی وارد تولید می شوند و واحدهای کوچک به حاشیه می روند،بنابراین می توان گفت که صنایع کوچک و متوسط هیچگاه از یک حمایت منطقی از سوی دولت ها بهره مند نبوده اند.»

او با اشاره به اینکه توسعه صنعتی ایران به مفهوم امروزی سابقه چندانی ندارد و حداکثر به صد سال گذشته برمی گردد،خاطرنشان کرد:«در این مدت غیر از تعدادی واحد صنعتی بزرگ، همه واحدهای صنعتی ما کوچک و متوسط بودند؛در حال حاضر هم هم بیش از ۹۰ درصد کارگاه های صنعتی ما در حیطه واحدهای کوچک و متوسط تلقی می شوند.»

این استاد بازنشسته اقتصاد دانشگاه تهران با بیان اینکه یکی از مشکلات صنایع کوچک در ایران این است که مدت کوتاهی بعد از تولد بی مقدمه می میرند،یادآورشد:« نقصی که در ترکیب صنایع کوچک و متوسـط ما وجود دارد در ارتباط شان با صنایع بزرگ خلاصه می شـود. صنایع بزرگ معمولا در پایین دست خودشان تعداد کثیری صنایع کوچک ایجاد می کنند،حال آنکه در کشور ما ارتباط لازم بین صنایع بزرگ و کوچک برقرار نیست. »

او اضافه کرد:«صنایع بزرگ ما عمدتا بر پایه جایگزینی واردات ایجاد شده اند به این معنا که واحدهای صنعتی ما به جای اینکه کالاهای واسـطه ای و مواد اولیه مورد نیاز خود را از طریق واحدهای کوچک و متوسط تامین کنند، آنها را از بازارهای خارجی وارد می کنند.»

مردوخی یکی از خلاهای توسعه صنعتی را تکمیل پیوند صنایع بزرگ با مواد اولیه و کالاهای واسطه ای صنعتی ذکر کرد و گفت:« یکی از این پیوندها می تواند،برقراری پیوند بین صنایع ساختمانی باشد،به طوری که در حال خاضر بیش از ۱۰۰ صنعت کوچک ذیل صنعت ساختمان فعالیت دارند و این رشته بسیار توسعه یافته است.پیوند بین این صنایع می تواند الگویی برای سایر صنایع باشد.»