موضع ترکیه در قبال ناآرامی‌های اخیر ایران چیست؟

انتخاب: با افزایش تنشها در ایران و کشته شدن چند نفر از تظاهر کنندگان، سیاستمداران ترکی با دقت ‏حوادثی که در کشور همسایه شان در حال رخ دادن است را بررسی می کنند. در پی حمایت ترکیه ‏از انقلابی که معارضان در سوریه ترتیب دادند و نتایج منفی که برای ترکیه داشت، این دولت سعی ‏می کند در قبال مسائل منطقه و حوادث مشابه در دیگر کشورها، با تامل بیشتری موضع گیری کند؛ ‏چرا که موضع آن در مورد سوریه، دشواریها و مشکلات امنیتی، نظامی و اقتصادی زیادی برایش به ‏دنبال داشت. ‏

القدس العربی در ادامه نوشت: این حوادث و نتایج، مسئولان ترکی را بر آن داشت تا پیش از اتخاذ هر گونه موضعی در مورد تجمعات در ایران، درنگ کرده و درست یک هفته پس از آغاز، وزارت خارجه ترکیه در ‏بیانیه ای محتاطانه دعوت به آرام کردن اوضاع کرده و تمایل دولت ترکیه برای ادامه استقرار در ایران ‏را اعلام نمود.‏

به دنبال این بیانیه، وزیر خارجه ترکیه در تماسی تلفنی با همتای ایرانی اش به بررسی تحولات ‏داخلی ایران پرداخت و رسانه های ترکیه این تماس را به منزله پاسخی به تماس ظریف با مسئولان ‏دولت ترکیه، در شبی که کودتا در این کشور به وقوع پیوست، می دانند؛ تماسی که طی آن وزیر ‏خارجه ایران بر ایستادگی در کنار دولت ترکیه تاکید کرد.‏

روزنامه نگاران ترکی مساله مهم برای دولت ترکیه در خصوص حوادث ایران را عدم دخالت خارجی ‏در آن می دانند؛ چرا که این امر باب دخالتهای مشابه در مسائل داخلی ترکیه را به دنبال خواهد ‏داشت.‏

ایشان بر این عقیده اند که دولت ترکیه نگران آن است که هر گونه تحولی در نزاع دایر در ایران تاثیر ‏امنیتی و اقتصادی خود را بر ترکیه بگذارد.‏

بسیاری از اهالی رسانه و نویسندگان ترکی معتقدند ترکیه به حوادث ایران از باب تجربه ای که در ‏سوریه دارد می نگرد و به حفظ استقرار در منطقه و جلوگیری از ظهور یک بحران جدید، اهمیت ‏زیادی می دهد.‏

با وجود تضارب فراوانی که بین منافع ترکیه و ایران است، و علاوه بر اختلاف نظرهای آنها در مورد ‏پرونده های بزرگ در منطقه، آنکارا و تهران ائتلافی را براساس منافع سیاسی و اقتصادی خود در ‏منطقه بنیان نهادند و همین مساله ترکیه را بر آن می دارد که از تحرکاتی که می تواند جبهه نبرد ‏تازه ای را در منطقه ایجاد نماید، حمایت نکند.‏

دیگران بر این عقیده اند که ممکن است ترکیه موضع دیگری دارد، اما آماده آن نیست که از هر گونه جنبشی که تنها منجر به هرج و مرج شود، حمایت کند؛ از این رو، به حمایت از استقرار و بقای نظام در ایران گرایش دارد.‏