«گلدن گلوب» ۲۰۱۸ تحت تاثیر پرونده افشای جنسی

«ست مایرز» مجری مراسم «گلدن گلوب» از همان ابتدا با طعنه و کنایه‌های خنده‌دار به این موضوع پرداخت و گفت: «شب بخیر خانم‌ها و آقایان باقی‌مانده... به سال ۲۰۱۸ رسیدیم، ماری‌جوانا بالاخره آزاد شد و آزار جنسی بالاخره، ممنوع. سال خوبی خواهد شد.»

او همچنین ادامه داد: «امسال سال دروغ‌های کوچکِ بزرگ بود و همچنین سال بیرون رفتن. امسال سال سریال تلویزیونی «دروغ‌های کوچکِ بزرگ» و فیلم «برو بیرون» بود. دوره‌ای جدید آغاز شده و از دید من علت آن این است که یک مرد سفیدپوست بدجوری در هالیوود عصبی شده است.»

او درباره بر عهده گرفتن اجرای این مراسم گفت: «وقتی فهمیدم به عنوان مجری «گلدن گلوب» ۲۰۱۸ انتخاب شده‌ام، اول گفتم: وای امسال سخت‌ترین سال است برای اجرا.» منظور او از این حرف، اشاره به جای خالی «هاروی واینستاین» ـ تهیه‌کننده قدر هالیوودی ـ و چندین ستاره سینما و تلویزیون است که به دلیل متهم شدن به تجاوز و تعرض جنسی علیه زنان همکار و زیردست خود، از مجامع هنری کنار گذاشته شده‌اند.

وی ادامه داد: بعد صحبتی با همسرم و خانمی از همکارانم داشتم و بالاخره به این نتیجه رسیدیم که این یک فرصت است که بتوانم در زمان اجرا درباره چیزهایی حرف بزنم که در سال‌های قبل امکان آن وجود نداشت.

امسال مراسم «گلدن گلوب» در حالی برگزار شد که همه زنان و مردانی که از کمپین #MeToo حمایت می‌کردند، با لباس مشکی روی فرش قرمز ظاهر شدند. برندگان جوایز بخش‌های مختلف «گلدن گلوب» ۲۰۱۸ از جمله «نیکول کیدمن»، «ریز ویترسپون»، «الیزابت ماس»، «فرانسیس مک‌دورمند» و... همگی در زمان دریافت جایزه خود، سخنرانی با موضوع قدرتمندشدن زنان، برابری در جامعه و مبارزه با سوءاستفاده علیه زنان ایراد کردند.

نقطه اوج این سخنرانی‌ها، زمانی بود که «اپرا وینفری» ـ مجری سرشناس تلویزیونی و اولین زن سیاه‌پوست برنده جایزه «سیسیل بی. دومیل» ـ برای دریافت جایزه‌اش به روی سن آمد. «وینفری» این جایزه را به پاس فعالیت‌های شایسته و برجسته‌اش در دنیای سرگرمی دریافت کرد و به فهرست چهره‌های مطرحی همچون «مریل استریپ»، «دنزل واشینگتن»، «جورج کلونی»، «جودی فاستر»، «رابرت دنیرو»، «مارتین اسکورسیزی»، «استیون اسپیلبرگ»، «مورگان فریمن» و «وارن بیتی» پیوست.

«اپرا وینفری» که ۲۵ سال است تاک‌شوی تلویزیونی را با نام خود اجرا می‌کند و با چهره‌های مطرح دنیا مصاحبه کرده است، در ابتدای سخنان خود به کسب اولین جایزه اسکار توسط یک بازیگر سیاهپوست اشاره کرده و گفت: سال ۱۹۶۴ من دختری کوچک بودم که در خانه کوچک مادرم در میل‌واکی نشسته بودم و سی‌وششمین مراسم اسکار را از تلویزیون تماشا می‌کردم. «آنه بنکرافت» پاکت حاوی نام برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را باز کرد و با آن پنج کلمه تاریخ را ساخت: برنده جایزه «سیدنی پواتیه» است... من بارها و بارها سعی کرده‌ام توضیح دهم که آن لحظه، برای من که دختری کوچک بودم چقدر اهمیت داشت. من روی صندلی‌ ارزان خانه‌مان نشسته بودم و همان موقع مادرم با بدنی خسته از تمیز کردن خانه‌های مردم، وارد شد و تنها چیزی که می‌توانست بگوید تکرار حرف‌های «پواتیه» بود که می‌گفت: «آمین آمین». از این نکته غافل نیستم که این لحظه برای دختران کوچکی که دارند من را به عنوان اولین زن سیاه‌پوست برنده جایزه «دومیل» می‌بینند چقدر اهمیت دارد. برایم افتخاری است که این لحظه را با همه آن‌ها شریک شوم.

«وینفری» در ادامه به کمپین #MeToo اشاره کرد و از اینکه فضایی ایجاد شده که در آن زن‌ها اعتراض خود را بیان می‌کنند و مردها به آن‌ها گوش می‌دهند، ابراز خوشحالی کرد.

او ادامه داد: می‌خواهم بگویم امروز ارزش رسانه را بیش از هر زمان دیگری می‌دانم. در این دوره پیچیده به این فکر می‌کنم که گفتن حقایق، قدرتمندترین ابزاری است که ما داریم و من به طور ویژه‌ای به تمام زنانی که آنقدر احساس قدرت کرده‌اند که حرف خود را بلند بزنند و داستان‌های شخصی‌شان را با دیگران سهیم شوند، افتخار می‌کنم و از آن‌ها الهام می‌گیرم.

او همچنین در خلال صحبت‌هایش از زنانی سپاسگزاری کرد که سال‌های سال مورد سوءاستفاده و آزار قرار گرفته‌اند؛ زنانی همچون مادر خودش که به خاطر تأمین نیازهای فرزندان، پرداختن هزینه‌های زندگی و رسیدن به رویاهایشان، این مشکلات را تحمل کردند.

او سپس گفت:‌ زنانی هستند که ما هرگز آن‌ها را نخواهیم شناخت. مدت‌های مدید صدای زنان شنیده نمی‌شد و باور نمی‌شد که آن‌ها جرأت دارند مقابل قدرت مردان بایستند و حقایقی را افشا کنند. اما این دوران دیگر تمام شده است.

در این لحظه همه حضار به احترام سخنان «وینفری» روی پا ایستادند و دقایقی طولانی او را تشویق کردند.

«اپرا وینفری» در پایان گفت: الان زمانی است که هر زنی بگوید «من هم» (#MeToo) و هر مردی انتخاب کند که گوش کند. می‌خواهم همه دخترانی که در این لحظه و اینجا ما را تماشا می‌کنند بدانند که یک روز جدید در افق پیدا شده و سپیده این روز به خاطر زنان شگفت‌انگیزی که بسیاری از آن‌ها اینجا و در این اتاق هستند و مردان فوق‌العاده‌ای که سخت می‌جنگند تا به ما اطمینان دهند که ما را به زمانی خواهند برد که هیچ‌کس هرگز دوباره نگوید «من هم»، خواهد دمید.