داستان تلخ پلاسکو به روایتی دیگر

یکی دیگر از عمده مشکلاتی که خانواده‌های شهدای پلاسکو با آن مواجه بوده و همچنان نیز هستند، موضوع «شهید نامیدن» این نیروهای فداکار است. درحالی‌ که در فرهنگ غیررسمی جامعه، اکثریت مردم، قهرمانان حادثه پلاسکو را بدون کمترین تردیدی، شهید دانسته و حتی در بسیاری از موارد نیز، شهادت این افراد را برابر با شهادت در راه دفاع از کشور می‌دانند، اما این موضوع هنوز برای برخی نهادهایی که مستقیما مسئولیت حمایت‌های مالی از این خانواده‌ها را برعهده دارند، بعد از یک‌سال همچنان در ‌ها‌له‌ای از ابهام به سرد می‌برد.
شاید در‌ ظاهر امر، «شهید نامیدن» قهرمانان آتش‌نشان، تنها از لحاظ لغوی مرتبه والای این عزیزان را خاطرنشان کند، اما در باطن امر، به واسطه شهید نامیده شدن این مردان فداکار، خانواده‌های آنها قادر خواهند بود از برخی حمایت‌های سازمان‌ها و نهادهای مربوطه ازجمله بنیادشهید و امور ایثارگران برخوردار شوند تا شاید بخش کوچکی از دغدغه و غم این خانواده‌ها که به واسطه از دست‌دادن نان‌آور خانواده ایجاد شده است، کاهش یابد. درحالی‌ که هیچ‌یک از نهادها و سازمان‌ها اعم از دولتی و عمومی، منکر این واقعیت نیستند که آتش‌نشانان فداکار در راه انجام‌وظیفه خود شهید شده‌اند، اما در عمل به واسطه ظهور برخی عناوین و تعابیر جدیدی همچون «شهید خدمت» که برای چنین عبارتی در «آیین‌نامه تعیین و احراز مصادیق شهید و ایثارگر» جایگاهی تعریف نشده است، خانواده‌های داغدیده قهرمانانِ آتش‌نشان از حمایت‌های بنیادشهید و امور ایثارگران محروم مانده‌اند؛ گرچه به ادعای رئیس بنیادشهید و امور ایثارگران، شهدای آتش‌نشان حادثه پلاسکو با دیگر شهیدانِ آتش‌نشانی تفاوت داشته و ایثارگری‌شان به حد نهایت رسیده است، اما در عمل حمایت‌های این بنیاد تنها در خلال اجازه دفن این شهدا در قطعه ٥٠ بهشت‌زهرا که مربوط به شهدای منا می‌باشد، ظهور پیدا کرده است...

درکلام آخر نیز باید به این موضوع توجه داشته باشیم که دسته‌بندی شهدا در دو طبقه شهدای رزم و شهدای خدمت و عدم ارایه تسهیلات به شهدای خدمت مشابه با شهدای رزم، تنها اعتماد و اعتقاد مردم را هدف قرار می‌دهد؛ چراکه نیت عملِ این قهرمانان، یکسان بوده و دفاع از جان و مال هموطنان یکی در مقابل آتش و دیگری در مقابل دشمن بوده است.