جیرانی: سینمای اقتباسی در ایران هویتی ندارد

خبرگزاری صبا: رابطه ادبیات و سینمای ایران سال هاست قطع شده است.

در هالیوود و کشورهای صاحب سینما، همواره تئاترهای خوب را به فیلم های سینمایی تبدیل می کنند، جدای از آثار شکسپیر می توان به نمایش های «۱۲ مرد خشمگین» سیدنی لومت، «معجزه گر» آرتور پن، نمایشنامه های نیل سایمون و تعداد زیاد دیگری اشاره کرد.

با فریدون جیرانی درباره کمبود آثار اقتباسی از تئاترها در سینمای ایران، گفت و گویی انجام داده ایم که می خوانید:

جیرانی در این باره گفت:رابطه ادبیات و سینمای ایران سال هاست قطع شده . کوشش هایی برای اقتباس قصه ها و نمایشنامه ها در این زمینه شده، اما این اقدامات بسیار اندک بوده.

وی به یکی از دلایل مهم در این زمینه اشاره کرد و افزود: راهکاری در این زمینه به نظرم نمی رسد. در هالیوود ادبیات با سینما ارتباط نزدیکی دارد، در واقع رمان نوشته می شود برای ساخت فیلم که عنوان آن هم چاپ می شود. چنین شرایطی سال هاست در آمریکا حاکم است . رمان های مختلف را امتیازشان را می خرند و تبدیل به فیلم می کنند.

جیرانی تصریح کرد: سینمای اقتباسی در هالیوود و کشورهای صاحب سینما هویت دارد، اما در ایران هیچ وقت این هویت را نداشته! یا خیلی به ندرت در زمان گذشته بوده، مثلا داریوش مهرجویی و ناصر تقوایی از آثار غلامحسین ساعدی برداشت کرده و فیلم ساختند. این نمونه ها چند تایی بیشتر نبود. هرچند بعد از انقلاب آثار اقتباسی بیشتر شد، اما رابطه ادبیات و سینما در ایران رابطه ای قوی نیست!

این کارگردان با تاکید بر دلیل قطع رابطه بین ادبیات و سینمای ایران گفت: باتوجه به اینکه همیشه حوزه سینما نازل تلقی می شد و از طرف دیگر ادبیات برای خودش وجهه خاصی قائل بود، رابطه زیادی بین اینها برقرار نشده است.

جیرانی در پاسخ به این سوال که آیا سلیقه مخاطب در این امر دخیل است یا موضوع مربوط به صنعت فیلمسازی ایران می شود؟ توضیح داد: یک نوع سینمای «موج نو» قبل از انقلاب داشتیم که سینمای روشن فکری بود و شروع به اقتباس کردند. بعد از انقلاب سینما شکل و شمایلی در دهه ۷۰ و اواسط دهه ۶۰ پیدا کرد، بنابراین زمینه برای اقتباس ها آماده بود. اینکه در حال حاضر سلیقه مخاطب نازل است مسئله ای جدا دارد، اما بحث اقتباس مسئله دیگری است .از طرفی رمان هایی که نوشته شده خیلی متناسب برای سینما نیست. در واقع تعداد کمی از رمان ها را می شود تبدیل به فیلم سینمایی کرد . برخی از رمان ها نیز هزینه بسیاری زیادی دارد، مثلا سال هایی بود که می خواستند «سووشون» سیمین دانشور را بسازند، ولی به دلیل هزینه بسیار زیاد فیلم آن ساخته نشد.