انقلابی‌گری همان پرخاش‌گری نیست

مصطفی داننده در عصر ایران نوشت: ۵ روز دیگر انقلاب، شمع کیک ۳۹ سالگی خود را فوت می‌کند. در این ۳۹ سال بسیاری خود را انقلابی دانستند یا نامیدند و به واسطه همین انقلابی دانستن خود بسیاری از رقبای خود را ضد انقلاب یا دست کم غیر انقلابی معرفی کردند.

برخی از انقلابی‌ها برای اینکه انقلابی بودن خود را نشان دهند شروع به برچسب زدن به مخالفین خود کردند. گویی برچسب زدن از ویژگی‌های یک انقلابی است.

وقتی تاریخ را مرور می‌کنی اما می‌بینی سران انقلاب به گونه‌ای دیگر رفتار می‌کردند. آنها نه تنها برای دوستان انقلاب که حتی برای شاه هم راضی به برچسب زدن نبودند. برای درک بهتر این معنا خالی از لطف نیست خاطره‌ای از شهید بهشتی نقل کنیم:

برخی از انقلابیون نزد آیت‌الله بهشتی رفتند و گفتند:« ...گفتند حالا كه «مرگ بر شاه» همه‌گیر شده؛ شعار جدید بدیم. شعار جدیدی که ساخته شده بود هم این بود:« شاه زنازاده است،خمینی آزاده است».

آیت‌الله بهشتی در واکنش به این شعار با عصبانیت می‌گوید:«رضاخان ازدواج كرده، این شعار حرام است. از پلكان حرام كه نمی‌شود به بام سعادت حلال رسید»

همانطور که می‌بیند یکی از مشهورترین انقلابی‌های تاریخ ایران حتی راضی نیست در برای شاه شعاری خلاف واقع داده شود. امروز اما داستان کمی متفاوت است. بسیاری از کسانی که خود را انقلابی می‌نامند به راحتی به واسطه اینکه انقلابی هستند از بزرگ و کوچک نظام را مورد نوازش قرار می‌دهند.

فکر می‌کنم احتیاجی نیست برای این سخن خود مثالی بیاورم که خود شما بهتر از هر فرد دیگری با این افراد و ادبیاتشان آشنا هستید.

رفتار این افراد باعث شده است بخشی از ما نسل سومی‌های انقلاب تا نام انقلابی‌گری به میان می‌آید آن را مساوی با تندروی یا پرخاش گری بنامیم. رفتار عده‌ای باعث شده است تا فردی خود را انقلابی می‌نامد به او بگوییم، پس تندرو هستی یا خودش خیال کند انقلابی‌گری همان پرخاش‌گری است.

اگر رفتار امام خمینی و آیات خامنه‌ای، بهشتی، هاشمی، مطهری و ... را معیار انقلاب بدانیم به جرات می‌توان بسیاری از این انقلابی‌های فریاد‌زن امروز را انقلابی‌نما نامید یا انقلابی‌هایی که انقلابی‌گری را همان پرخاش‌گری می دانند.

نکته جالب در این میان این است که بسیاری از کسانی که این روزها مدعیان انقلابی‌گری هستند در روزهای انقلاب در قبال انقلاب مردم سکوت کردند و حتی در برخی موارد مخالف آن بودند.

به اسم انقلاب به بزرگان نظام بی‌احترامی می‌کنند. مردم را ضد انقلاب معرفی می‌کنند. از دیوار سفارت بالا می‌روند و برای نظام هزینه ایجاد می‌کنند.

به نظر می‌رسد انقلابیون که از انقلابی‌های ابتدای انقلاب هم انقلابی تر شده‌اند در تلاش هستند تا با تفکر تند خود مسیر عقلانیت در کشور را مسدود و مسیر تندروی را باز کنند. اما نباید فراموش کنیم که امام و مقام معظم رهبری همیشه بر عقلانیت و اعتدال تاکید کرده‌اند.

کافی است سخنان و رسانه‌های این جریان را یک بار مرور کنید. یکی از روزنامه‌هایی که خود را نماد انقلابی‌گری می‌داند تقریبا هر روز تبدیل به برچسب‌نامه‌ای می‌شود که علیه این و آن منتشر می‌شود. این روزنامه به سیاستمدار یا هنرمند رحم نمی‌کند.

نسل من که نسل سوم انقلاب است برای شناخت انقلابی و انقلابی بهتراست برگ‌های تاریخ انقلاب اسلامی را ورق بزند و تا متوجه شود، انقلابی‌گری همان پرخاش گری نیست.