نگرانیِ تشکل‌های محیط زیستی چیست؟

اين نگراني چيست؟ اعلام شده كه سيد‌امامي جاسوس بوده و خودكشي كرده است. اغلب حاميان محيط زيست اما در پذيرش اين خبر ترديد دارند. حتي عده‌اي معتقدند اين فضاي سنگين امنيتي كه عليه دستگير‌شدگان به راه افتاده در اصل متوجه حاميان محيط زيست و اقليم ايران است.

آنها مي‌گويند اين انجمن‌هاي محيط زيستي بودند كه نگران تعرض‌ها به محيط زيست بودند، اين تعرض‌ها را دايم به مقامات گزارش مي‌دادند يا در عرصه عمومي اطلاع‌رساني مي‌كردند. حالا با ماجرايي كه پيش آمده، آنها نگرانند چشم ناظران محيط زيست به روي اتفاقات مخرب و سرنوشت‌سازي كه در اقليم ايران در شرف وقوع است، بسته شود.

بعد من از آنها مي‌پرسيدم چرا اين‌طور فكر مي‌كنيد؟ آنها جواب مي‌دادند كه شما به محتواي تبليغات صدا‌‌و‌سيما و اشخاص ذي‌ربط توجه كنيد؟ در اين تبليغات حساسيتي راجع به حفاظت از محيط زيست و اقليم ايران و اهميت تقويت نهادهاي مدني كه چشم ناظر بر محيط زيست‌اند نمي‌شود. مستقيم و غير‌مستقيم، به طور موازي دارد تبليغ مي‌شود كه كساني كه دنبال حفظ محيط زيست و حيوانات در طبيعت هستند اينها همه بالقوه نوعي جاسوس‌اند و سرنوشت نافرجامي دارند. در اين آشفتگي رسانه‌اي كسي نمي‌گويد كه ما با كساني كه در نگهداري دكتر سيد امامي قصور داشته‌اند، برخورد قانوني مي‌كنيم بلكه عمدتا و به خصوص صدا و سيما فقط روي جاسوسي و خودكشي تاكيد مي‌كند.

آنها مي‌گويند منابع رانت در ايران فقط «نفت» نيست بلكه «اقليم» ايران يكي از منابع رانت است و تعرض به منابع طبيعي بدون حضور و نظارت انجمن‌هاي محيط زيستي آرزوي نيروهاي رانت‌خوار است.

اين انجمن‌ها به‌شدت نگران آينده انجمن‌هاي محيط زيستي و نحوه برخورد با فعالين محيط زيستي هستند. آنها بيم دارند كه اثبات جرايم جاسوسي براي عده‌اي فعالين محيط زيست تا آنجا پيش برود كه حتي اصل فعاليت حفظ و حراست از محيط زيست تحت‌الشعاع قرار گيرد.