مهران مدیری، مرد بی‌رقیب دنیای سرگرمی

رویداد۲۴: سال نود و شش سال چندان شلوغی برای مهران مدیری نبود. اما در همین سال نود و شش برای مدیری اتفاق ویژه‌ای اُفتاد، مدیری بالاخره اولین فیلم سینمایی‌اش بنام ساعت پنج عصر را ساخت. این اتفاق یکی از مهم‌ترین اتفاقات سینمایی سال نود و شش بود.

مهران مدیری در سال‌های گذشته بارها برای ساخت فیلم سینمایی دورخیز کرده بود اما به دلیل مشغله‌های فراوان در تلویزیون و شبکه نمایش خانگی نتوانسته بود اولین فیلم سینمایی خودش را بسازد. این طلسم بالاخره در سال نود و پنج شکسته شد. مدیری برای ساخت فیلمش عجله نکرد. آن را سر صبر ساخت. عطای حضور در جشنواره فیلم فجر را به لقایش بخشید تا مراحل فنی اولین فیلم سینمایی‌اش سرصبر و با حوصله انجام شود. همین مسئله اکران فیلم را به سال نود و شش موکول کرد.

مدیری حواشی را به خوبی کنترل کرد و مردم را مشتاق اکران نگه داشت. با گروه همیشگی بازیگرانش به اضافه یکی دو چهره جدید کار کرد. مشخص بود که می‌خواهد قدم اول را آرام و مطمئن بردارد. نمی‌خواست سابقه این همه سال سریال‌سازی در سینما به باد برود. اما همین احتیاط بیش از حد کار دستش داد و ساعت پنج عصر علی‌رغم نکات مثبتش اثر چندان خوبی از کار در نیامد. در ساعت پنج عصر می‌شد تلاش‌های مدیری را برای انجام یک کار متفاوت مشاهده کرد. داستان فیلم مایه‌های تلخ و ابزوردی داشت. مدیری قهرمان بوروژوآ مسلکش را در موقعیت سخت‌تری قرار داده بود و توانسته بود بعضاً موقعیت‌های جالبی را برای قهرمانش تدارک ببیند.

اما مشکل از همین‌جا آغاز شد، فیلم در بهترین حالت یک تله‌فیلم تلویزیونی بود نه یک فیلم سینمایی. ساختار اپیزودیک فیلم هم کمکی به ساعت پنج عصر نکرده بود. فیلم از فیلم‌نامه آشفته و کم‌مایه و اجرای تلویزیونی‌اش ضربه خورده بود. هرچه به پایان فیلم نزدیک می‌شدیم موقعیت‌ها جذابیت خودش را از دست می‌داد و دست مدیری را برای تعریف یک داستان منسجم خالی می‌گذاشت. اما همین فیلم با تمام ضعف‌هایش از نود درصد کمدی‌های روی پرده بهتر بود و لااقل سر و شکل داشت و حداقل‌هایی در آن رعایت شده بود.

مدیری نویسنده و کارگردان هنوز از مدیری بازیگر فاصله دارد. ساعت پنج عصر نه این‌که فیلم بدی باشد، منتها چنین فیلمی برای مدیری با آن هوش و قریحه سرشار دستاوردی محسوب نمی‌شود. مدیری باید از یک نویسنده قهار در کنار خودش استفاده کند، کسی مثل پیمان قاسم‌خانی که بتواند ایده‌های مدیری را پرورش دهد. زوج قاسم‌خانی-مدیری در تلویزیون جواب داد. مدیری به این زوج‌سازی در سینما هم احتیاج دارد. اما معجزه اصلی خود فیلم ساعت پنج عصر نبود بلکه فروش آن بود. ساعت پنج عصر بیش از نه میلیارد تومان فروخت. فیلم به هیچ‌وجه ظرفیت این همه فروش را نداشت. یک کمدی سیاه نه چندان خوش‌ساخت بود که لحظات طنز در آن اندک بود. چیزی که مردم را برای تماشای این فیلم به سالن‌های سینما کشاند نام مهران مدیری بود.

اگر هر کسی جز مهران مدیری ساعت پنج عصر را می‌ساخت فیلم انقدر فروش نمی‌کرد. این نام مهران مدیری بود که مردم را به سالن‌های سینما آورد. بعد از ماجرای دانلود نکردن سریال قهوه تلخ این دومین دستاورد مهم مهران مدیری بود. زمانی مهران مدیری با حضوری ساده در مقابل دوربین از مردم خواهش کرد که سریال قهوه تلخ را قاچاقی دانلود نکنند و آن را به صورت قانونی تهیه نمایند. در یک اتفاق شگفت‌انگیز مردم هم به حرف مدیری گوش دادند و تا مدت‌ها سریال را کاملاً قانونی تهیه کردند. این بزرگ‌ترین دستاورد مهران مدیری در تمام این سال‌ها است.

مردم ایران به هیچ‌کس اندازه مدیری علاقه ندارند. سال‌ها حضور مهران مدیری در تلویزیون باعث شده مردم او را بخشی از خانواده خودشان بدانند. این مسئله را بگذارید در کنار جذابیت ذاتی مهران مدیری و توانایی‌اش در برنامه‌سازی تا متوجه شوید مهران مدیری هنوز هم موفق‌ترین ستاره سرگرمی‌ساز سینما و تلویزیون ایران است. مدیری امروز دیگر یک فرد نیست، یک برند معتبر و مطمئن است. بیشتر مثل آیکون پاپ است تا یک هنرمند. نامش با موفقیت گره خورده و هر جا که حضور داشته باشد به هر حال دستاوردی کسب می‌کند. ساعت پنج عصر هم از این قاعده مستثنی نبود و توانست چند رکورد بی‌نظیر از خودش به جا بگذارد.

بیشترین فروش در یک هفته با سه میلیارد و چهل و پنج میلیون تومان فروش، بیشترین رزرو آنلاین بلیط با سیصد میلیون تومان، بیشترین تعداد بیننده در روز اول اکران با شصت و چهار هزار و سیصد و سی بیننده در پانصد و بیست سانس، بیشترین تعداد سانس در یک سینما با پنجاه و چهار سانس و بیشترین فروش یک فیلم در روز اول اکران با هفتصد میلیون تومان رکوردهایی بود که ساعت پنج عصر از خودش به جای گذاشت. این رکوردها زمانی مهم می‌شوند که بدانیم ساعت پنج عصر سی درصد از توانایی‌های مهران مدیری هم نیست.

اما مدیری با همین میزان از وقت و انرژی می‌تواند کاری کند که هم فیلم رکوردهای مختلفی را جابه‌جا کند و هم بیش از نه میلیارد تومان بفروشد. هیچ‌کس دیگری جُز مهران مدیری توانایی انجام چنین کاری را ندارد. او خودش جایی بسیار بالاتر از تمام محصولاتی که تا به امروز ساخته می‌ایستد. از این منظر مهران مدیری یک استعداد تلف شده است، چون هیچ‌گاه کاری نساخته که همه توانایی‌های او را پوشش دهد. به همین مجموعه دورهمی نگاه کنید، تمام هویت این شو تلویزیونی مهران مدیری است.

او یک‌تنه بار این شو را به دوش می‌کشد و همه به خاطر اوست که این برنامه را نگاه می‌کنند. پس سال نود و شش با همه خلوتی‌اش سال پربازدهی برای مهران مدیری بود. او بالاخره فیلم اولش را ساخت و توانست لااقل در جذب مخاطب به موفقیت برسد. حالا باید منتظر مدیری جدیدی در سینما باشیم. کسی که می‌تواند فیلم خوب بسازد. مدیری برای رسیدن به نقطه اوج احتیاج به فیلمی دارد که کیفیت و جذابیت را با هم داشته باشد. او باید خودش را خرج محصولاتی کند که دربرگیرنده تمام توانایی او باشد. اگر چنین فیلمی ساخته شود نه تنها همه رکوردهای سینمای ایران شکسته می‌شود، بلکه همه -از منتقد تا تماشاگر عام- مدیری را تحسین خواهند کرد. مدیری برای ثبت چنین موفقیتی احتیاج به حوصله و توجه دارد. اگر او این حوصله و توجه را به خرج دهد ما کارگردان درجه یک دیگری در سینمای ایران خواهیم داشت بنام مهران مدیری.