تلگرام و مقایسۀ معیوب ایران و جهان

مهرداد خدیر در عصر ایران نوشت: دبیر شورای عالی فضای مجازی در برنامۀ «روی خط خبر» شبکۀ خبر سیما گفته اند:«تلگرام در هیچ کشوری پیام رسان غالبی نیست به جز ایران».

این سخن درستی است اما بخشی از واقعیت است و همۀ واقعیت نیست. در برخی کشورهای غربی سنت نیکویی رایج است به این صورت که وقتی شاهدی را به دادگاه فرامی خوانند از او می خواهند اولا «واقعیت را بگوید»، ثانیا «‌جز واقعیت را نگوید» و ثالثا «‌همۀ واقعیت را بگوید». چون ممکن است واقعیت را بگوییم اما «همۀ واقعیت را نگوییم». بر این پایه و به این بهانه می‌توان این نکات یا پرسش‌ها را هم دربارۀ این گفتۀ آقای ابوالحسن فیروز آبادی مطرح کرد. نکاتی که کمک می کند نه بخشی از واقعیت که همۀ واقعیت را ببینیم.

۱- آیا در کشورهای دیگر هم ممکن است در عین این که پارلمان و نهاد قانون‌گذار داشته باشند یک شورای عالی دربارۀ پیام رسانان تصمیم بگیرد یا از این نظر هم ایران ما مُستثناست؟

۲- آیا در کشورهای دیگر هم رسانۀ دیداری - شنیداری آنان انحصاری است و اجازۀ تأسیس رادیو و تلویزیون خصوصی نمی‌دهند تا مردم ناگزیر از مراجعه به فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی برای کسب خبر نشوند یا همه جا این طور است به جز ایران؟

۳- آیا جاهای دیگر هم رییس جمهوری و وزیر ارتباطات قول و تعهد می‌دهند فیلتر نکنند و دیگران از فیلترینگ قریب الوقوع سخن می گویند یا ما از این نظر هم متفاوتیم که درباره نرم افزار پیام رسان به جای نمایندگان قانون‌گذار و وزیر مجری دیگران نظر می دهند؟

۴- آیا جز این است که بخشی از غلبۀ تلگرام به خاطر فیلترینگ توییتر و فیس‌بوک و یوتیوب است و نمی‌توان تأکید رییس جمهوری بر انحصاری نبودن را به این معنی دانست که وقتی دیگران فیلتر می‌شوند تلگرام به صورت انحصاری در می‌آید؟

۵- یک‌جای دیگر را هم نشان بدهید که رییس جمهوری آن که هم‌تراز سران جهان می‌نشیند فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی و نرم‌افزارهای پیام‌رسان را شغل‌آفرین بداند و رییس شورایی که به موازات مجلس قانون‌گذاری می‌کند و به موازات وزارت ارتباطات می‌خواهد اجرا کند عامل بیکاری و ضد اقتصاد بداند.