رفتارشناسی کرباسچی نسبت به شهرداری تهران

رویداد ۲۴ نوشت: با مشخص شدن ٧ کاندیدای شهرداری تهران شاید هیچ فردی مانند غلامحسین کرباسچی شهردار پیشین تهران و دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی نسبت به انتخاب شهردار جدید پایتخت حساسیت نشان نداده است. از انتقادهای او نسبت به نجفی تا تخریب اعضای شورا به خاطر عدم رای به محسن هاشمی و حال حمایت های عجیب و غریب از محمود حجتی، همه نشان از علاقه وافر کرباسچی به موضوع انتخاب رییس ساختمان بهشت است.

موافقان آقای دبیرکل معتقدند این حساسیت ناشی از دلسوزی است و منتقدان نیز می‌پرسند چرا در این مورد خاص حساسیت کرباسچی بیش از دیگر چهره‌های اصلاح طلب بوده است!

در رفتارشناسی سیاسی کرباسچی نسبت به شهرداری تهران باید به چهار نکته مهم توجه کرد.

نخست اینکه کرباسچی به پشتوانه ٩ سال مدیریت شهرداری تهران هنوز از نظر روانی احساس می‌کند در ساختار فضایی که برای او به مانند خانه پدری می‌ماند، باید دخالت کند و بازیگر نقش فرزند ارشد خانواده باشد. این در حالی است که از پایان مدیریت وی بر شهرداری تهران ۲۰ سال می‌گذرد و بی‌شک چالش‌ها و فرصت‌های شهر تهران نسبت به دوره او تفاوت‌های معناداری پیدا کرده است. نکته حائز اهمیت اینکه برخی از کارشناسان حوزه شهری عنوان می‌کنند پدیده‌هایی مانند تراکم‌فروشی که از مهم‌ترین چالش‌های شهر تهران به شمار می‌روند، ریشه در سیاستگذاری کرباسچی در شهرداری تهران دارد.

نکته دوم اینکه کرباسچی در مصاحبه‌ها و خصوصا یادداشت اخیر خود به صورت عیان محسن هاشمی را بهترین و ایده‌آل‌ترین گزینه برای شهرداری تهران معرفی کرده و عنوان دارد وی تنها برای جلوگیری از وجود تفرقه و دودستگی از کاندیداتوری برای شهرداری تهران انصراف داده است. به نظر می‌رسد قرابت فکری و سیاسی بیشتر محسن هاشمی با کرباسچی در حمایت او از هاشمی تأثیر گذاشته است. این در حالی است که هر دو این افراد دو پست کلیدی را در حزب کارگزاران سازندگی برعهده دارند. کرباسچی دبیرکل است و محسن هاشمی رییس شورای مرکزی حزب. در نتیجه از فحوای کلام کرباسچی چنین به نظر می‌رسد که او ترجیح می‌دهد شورای شهر فردی را به عنوان شهردار تهران انتخاب کند که از نظر فکری به وی نزدیک‌تر باشد.

نکته سوم اینکه کرباسچی ارتباط نزدیکی با سیاستمداران اصفهانی مانند عبدالله نوری و محمد عطریانفر(رییس شورای اول شهر تهران) دارد. او پس از توافق حزب اتحاد ملت و کارگزاران سازندگی در منزل عبدالله نوری نشان داد به دنبال شهردار شدن یک اصفهانی در تهران است. به همین دلیل نیز حزب کارگزاران سازندگی که اغلب اعضای موثر آن مربوط به حلقه اصفهان(کرباسچی، عطریانفر) و حلقه کرمان(محسن هاشمی، جهانگیری و مرعشی) هستند به صورت رسمی از محمود حجتی برای شهرداری تهران حمایت کرده‌اند. از سوی دیگر عملکرد حجتی با واکنش چندین باره مجلس مواجه شده است؛ واکنشي که یک بار نیز به استیضاح هم کشیده شده است، از این‌رو موقعیت خوبی در خانه ملت ندارد و براساس خبرهای غیررسمی به خاطر عملکرد نشاید مطلوبش وضعیت متزلزلی در دولت دارد و ممکن است در آینده اتفاقاتی درباره وی در دولت رخ دهد.

چهارم اینکه به نظر می‌رسد موضع‌گیری کرباسچی درباره شهرداری تهران بیش از هر چیز به جای آنکه عقلانی و کنشی باشد هیجانی و واکنشی است و تنها فضا را برای تصمیم‌گیری سخت‌تر می‌کند.

بدون شک فشارهای سیاسی و بیماری محمدعلی نجفی شوک بزرگی به شورای شهر و جریان اصلاحات وارد کرده و در چنین شرایطی بهتر است عقلای جریان اصلاحات فارغ از اختلاف سلیقه‌های سیاسی به یک جمع‌بندی برای پیدا کردن جایگزین مناسب برای وی باشند.

این در حالی است که همان‌طور که کرباسچی در یادداشت اخیر خود مطرح کرده یکسال از عمر شورای پنجم گذشته و شورای شهر سه سال دیگر بیشتر فرصت ندارد تا بتواند به مطالبات جدی مردم تهران پاسخ مناسب دهد.