صیدِ نتانیاهو از سفر به روسیه ‏

پایگاه خبری انتخاب: رای الیوم در مطلبی به قلم خالد الجيوسي نوشت: تحلیل هایی که دو روز پیش از سفر نتانیاهو به روسیه ‏مطرح می شد، حکایت از آن داشت که نخست وزیر ‏اسرائیل در اثرگذاری بر پوتین ناتوان است و نمی ‏تواند معادله ای را طراحی کند که در ضمن آن روسیه ‏از سوریه و ایران دست کشیده و به نتانیاهو چراغ ‏سبزی برای ادامه حمله به پایگاههای سوریه بدهد. ‏این تحلیل ها همچنین نشان دهنده آن بود که ‏فرماندهی روسیه قصد واگذاری اس ۳۰۰ به سوریه را ‏دارد و ظاهرا نتانیاهو موفق شده است پوتین را در ‏مورد عدم واگذاری این موشکها قانع کند.‏

صحبتهای مسئولان روسیه در روز جمعه نشان می دهد که ‏قطعا نتانیاهو خواسته خود از این سفر را محقق کرده ‏است که همانا ممانعت از واگذاری موشکهای اس ۳۰۰ به ‏سوریه است، همچنانکه ولادیمیر کوجین، معاون همکاری ‏های نظامی پوتین پس از سفر نتانیاهو تصریح کرد هیچ ‏مذاکره ای در مورد ارائه موشکهای اس ۳۰۰ به سوریه ‏انجام نمی شود.‏

مساله عجیب در این میان آن است که روسها همچنان ‏سوریه را هم پیمانی می دانند که امکان قطع حمایت ‏از آن نیست و هر گونه تهدید جدی برای موجودیت ان ‏می تواند موجب بروز برخورد بزرگی بین آمریکا و ‏روسیه در میدان سوریه شود!‏

بنابراین، نتانیاهو توانست آمریکا را در مورد خروج ‏از توافق هسته ای قانع کند، همانطور که در قانع ‏کردن روسها در مورد موشکها نیز موفق عمل کرد.‏

در شب موشکباران، پس از انتظاری طولانی ‏در جولان اشغالی سینه های ما خنک شد و دریافتیم که ‏رژیم صهیونیستی سست تر از لانه عنکبوت است، و حتی ‏پناهگاه های این رژیم مجهز به آب و برق نبود؛ امری ‏که مسئولان این رژیم غاصب را بر آن داشت درخواست ‏ترک پناهگاهها را کنند.‏

در این شب مبارک، ما اعراب به مقاومت ایمان ‏آوردیم. برخی بر این عقیده اند که هم پیمان روسی ‏سوریه کاملا در کنار آن ایستاده و نتانیاهو از سفر ‏مسکو دست خالی بازگشته است؛ اما در واقع روسیه نقش ‏بی طرفی را اتخاذ کرده و در شب وقوع درگیری، هر دو ‏دولت ایران و اسرائیل را دعوت به خویشتنداری کرد، ‏گویا این دولتها هر دو، هم پیمان روسیه هستند. به ‏این ترتیب اتهاماتی که در مورد جانبداری شدید ‏روسیه از محور مقاومت مطرح می شد، از بین می رود و ‏روایتهایی که مبنی بر چراغ سبز روسیه به ایران ‏برای پاسخ به حمله اسرائیل است، پایان می یابد.‏

به عقیده ما، این اقدام، به منزله پیام ایران بود ‏برای هم پیمان روسی اش؛ پیامی بر این اساس که پاسخ ‏انتقام جویانه آنها به تجاوز اسرائیل به پایگاه تی ‏فور، بر حسب اولویتهای ایران، اراده و زمان بندی ‏های ویژه آن انجام شده است، نه طبق محاسبات پوتین ‏و نتانیاهو، که در شب گذشته اش صورت گرفته بود.‏

این بی طرفی ناپسند که برخی تحلیلگران آن را مبهم ‏توصیف می کنند، برای ما قانع کننده نیست و چه بسا ‏ما را به یاد این سخن سید حسن نصرالله در مورد بحران ‏سوریه می اندازد، که گفت:«روسیه عضو محور مقاومت ‏نیست، بلکه تنها دولت بزرگی است که منافع ‏استراتژیکی در سوریه دارد». شاید تکرار این جمله ‏برای فهم تفکر روسیه کافی باشد. فلسطین تنها توسط ‏خود مردان آن، مردان مقاومت و دولتهای حامی آن ‏آزاد می شود.