یکی از این ۱۰ گزینه، نخست وزیر عراق می‌شود

انتخاب: برزو درگاهی در فارین پالیسی نوشت: هنگامی که در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۰۶ نوری مالکی ناشناخته جانشین ابراهیم جعفری شد و همچنین در ‏سال ۲۰۱۴ پس از فروپاشی نیروی مسلح عراق در مقابله با داعش، حیدرالعبادی ناشناخته ‏با حمایت آمریکا - ایران و روحانیون ارشد نجف نخست وزیر شد؛ اگر این دو نمونه را در قالب یک الگو ‏در نظر بگیریم به دو نتیجه می‌رسیم: ۱- نخست وزیر آینده عراق از جامعه اکثریت شیعه خواهد بود ۲- اگر ‏حیدرالعبادی نباشد احتمالا نخست وزیر آینده برای عراقی‌ها و جامعه بین المللی ناشناخته خواهد بود. ‏

نویسنده در ادامه به ۱۰ شخصیتی که احتمال دستیابی به مقام نخست وزیری دارند اشاره کرده است: ‏

حیدرالعبادی: ائتلاف به رهبری حیدرالعبادی در انتخابات پارلمانی عراق به جایگاه سوم دست پیدا کرد، اما ‏همچنان وی به عنوان پیشتاز پست نخست وزیری مطرح است. حیدرالعبادی با تحصیلات عالیه در رشته ‏مهندسی برق با ۶۶ سال سن متولد یکی از خانواده‌های برجسته بغداد است. وی در دوره نخست وزیری ‏خود توانست حسن نیت همسایگانش از جمله ترکیه و عربستان سعودی را کسب کند و مهم‌تر از آن تنش ‏های فرقه‌ای را در عراق کاهش داد. مقتدی صدر و جناح سائرون قبل از کسب اولین جایگاه انتخابات ‏پارلمانی برای جلوگیری از قدرت هادی العامری خواهان تداوم نخست وزیری حیدرالعبادی برای دوره دوم ‏بودند؛ بنابراین دستیابی به ۴۲ کرسی در پارلمان عراق برای حیدرالعبادی ناامید کننده است. ‏

علی دوایی لازم: فرماندار ۵۳ ساله استان فقیرنشین جنوب عراق که در سال ۲۰۰۹ شانس نخست وزیری در ‏لیست صدر را داشت اکنون در انتخابات ۱۲ می‌با کسب ۵۴ کرسی بزرگترین بلوک را به دست آورده اند. ‏یک کارشناس عراقی بر این تاکید کرد: «برخورداری از حمایت لیست صدر برای وی یک مزیت بزرگی ‏است.» وی همچنین نامزد نخست وزیری در سال ۲۰۱۴ بوده است و او بیشتر به شخصیت سخت کوش، ‏صادق و مردمی دیده می‌شود. در حالی که سایر سیاستمداران عراقی در ترتیبات امنیتی ناشی از خودرو‌های ‏زرهی رفت و آمد می‌کنند وی بدون نیرو‌های امنیتی در خیابان‌های استان میسان رفت و آمد می‌کند. ‏دستاورد‌های او در استان میسان وی را به قهرمان ملی تبدیل کرده است. بر اساس گزارش نیویورک تایمز او ‏در جنوب عراق بزرگ شده است و در زمان صدام حسین در زندان بوده و علی رغم تحصیلات دانشگاهی ‏در مطالعات اسلامی در کارخانه قند کار می‌کرد. با این حال وی منتقدانی هم دارد: «چگونه ممکن است ‏فرماندار وقت خود را در خیابان‌ها می‌گذراند؟ اگر او شخص موثری بود می‌توانست وقت خود را شکل ‏دهی به سیاست صرف کند و اطمینان حاصل کند که افراد دیگرزباله‌ها را جمع آوری می‌کنند.» ‏

هادی العامری: شهروند بومی استان دیاله با ۶۳ سال سن؛ برای چندین بار وی مقام سیاسی و نظامی را تغییر ‏داده است و اکنون دوباره به سیاستمدار تبدیل شده است. بلوک سیاسی وی جایگاه دوم را در انتخابات ‏پارلمانی به دست آورد. وی را نزدیک به ایران می‌دانند و او در هنگام تهاجم آمریکا به عراق متحد تاکتیکی ‏واشنگتن بود و سپس به دشمن آمریکا تبدیل شد. همچنین آن‌ها در جنگ آمریکا علیه دولت اسلامی با ‏واشنگتن همکاری کرد. وی در کنار مردان اهل سنت به عنوان رهبر شبه نظایمان شیعه با شورشیان سنی به ‏مبارزه پرداخت. کارشناسان بر این عقیده هستند با کسب ۴۷ کرسی در پارلمان او شانس زیادی برای کسب ‏مقام نخست وزیری دارد، اما وی ممکن است ترجیح دهد در پشت صحنه حضور داشته باشد و یکی از ‏معاونان خود را برای تصدی این مقام معرفی کند. هادی العامری به خوبی فارسی صبحت می‌کند و روابط ‏بسیار نزدیکی با ایران و حزب الله لبنان دارد. اگر چه او از مواضع تند و شدید ایران علیه آمریکا خودداری ‏کرده است، اما قدرت یابی وی می‌تواند زمینه عصبانیت و ناراحتی آمریکا را فراهم کند. ‏

علی علاوی: وی شهروند بومی بغداد با ۷۰ سال سن در وزارت دفاع، مالی و تجارت خدمت کرده است. ‏تحلیلگران بر این عقیده هستند که اگر آن‌ها به یک کاندیدای واجد شرایط نیاز داشته باشد او گزینه مناسبی ‏است. وی در سال‌های دوران صدام رساله‌های بر علیه وی به نگارش در می‌آورد که امروزه می‌تواند ‏پادزهری برای گفتمان خشونت‌های فرقه‌ای که به صحنه سیاسی عراق خسارت زده است باشد. اگر چه وی ‏از لحاظ سیاسی بیگانه است، ولی اخیرا به عنوان جانشینی برای حامیان حزب الدعوه دیده شده است. ‏

نوری المالکی: وی شهروند بومی ۶۷ ساله استان کربلا در سال‌های ۲۰۰۶ - ۲۰۱۴ نخست وزیر عراق بوده ‏است و در این دوره کشور شاهد بهبود زیرساخت و استاندارد زندگی بوده است، اما تنش‌های فرقه ای، ‏خشونت و فساد به اوج خود رسید. وی در انتخابات پارلمانی با ۲۵ کرسی به جایگاه چهارم دست پیدا کرده ‏اند. وی درطی این سال‌ها در مقابل سیاست‌های اهل سنت، کرد‌ها و همچین آمریکا و عربستان سعودی ‏مقاومت شدیدی کرده است. همچنین صدری‌ها به خاطر ارسال دستور وی به نیروی مسلح برای سرکوب ‏وحشیانه شورش سال ۲۰۰۸ این اقدام را محکوم کردند. اگر چه روحانیون ارشد نجف و کربلا این اقدام وی ‏را تایید کردند. ‏

صالح الحسناوی: شهروند بومی ۵۸ ساله شهر جنوبی عراق به عنوان یک تکنوکرات مستقل و وزیر بهداشت ‏سابق عراق می‌تواند گزینه دیگر صدری‌ها برای پست نخست وزیری باشد. وی همچنین در سال گذشته ‏نامزد عراق برای ریاست یونسکو بوده است. اما در دوره تصدی وی در وزارت بهداشت با موفقیت همراه ‏نبوده و بیمارستان‌های عراق همچنان آشفته و بی نظم و همراه با فساد و بی کفایتی است. ‏

عادل عبدالمهدی: در طی ۱۵ سال پس از سقوط صدام او به عنوان وزیر دارایی و نفت خدمت کرده است و ‏همچنین وی معاون رئیس جمهور هم بوده است. او تحت حمایت آمریکایی‌ها و ایرانی‌ها بوده است و ‏همچنین با حزب الدعوه رابطه نزدیک و دوستانه‌ای دارد. همچنین وی با جناح رقیب شیعه به رهبری عمار ‏حکیم که تنها ۱۹ کرسی در انتخابات پارلمان به دست آوردند ارتباط دارد. ‏

ایاد علاوی: وی توسط جرج بوش پسر رئیس جمهور آمریکا در سال ۲۰۰۴ به عنوان نخست وزیر دولت ‏موقت انتخاب شده بود. وی ۷۳ ساله اهل بغداد به عنوان جراح بازنشسته می‌تواند رقیب احتمالی برای ‏نخست وزیری در نظر گرفته شود. بلوک حامی وی تنها ۲۲ کرسی کسب کردند چیزی بسیار کمتر ‏ازانتخابات‌های قبلی. از جمله انتخابات ۲۰۱۰ که آن‌ها سهم بیشتری از کرسی‌ها را کسب کردند، اما در ‏نهایت مالکی بر اساس ائتلاف‌ها نخست وزیر شد.

طارق نجم: وی با ۷۲ سال سن یکی از وفاداران حزب الوعده است که می‌تواند نامزد بالقوه برای نخست ‏وزیری باشد. وی روابط سازنده‌ای با واشنگتن، تهران، آنکارا و همچنین روحانیون ارشد شیعه در نجف ‏دارد. تحلیلگران بر این عقیده هستند که وی می‌تواند نامزد قابل قبولی برای حیدرالعبادی و نوری مالکی ‏باشد. ‏

ضیاء اسدی: قانون گذار ۴۹ ساله بصره تحت حمایت شدید مقتدی صدر است و یکی از کارشناسان عراقی می ‏گوید که وی به انگلیسی مسلط است و می‌تواند پلی بین سطوح پایین شهر و دیپلمات‌ها و رسانه‌های بین ‏المللی عمل کند. ‏