عبدی: جامعه مستعد یک انقلاب اجتماعی است

خبرگزاری ایرنا:سه ماه پيش فوكوياما در كنفرانس حكومت جهاني كه در دوبي برگزار شده بود، چالش‌هاي پيش‌روي جهاني‌سازي در زمينه‌هاي اقتصادي، امنيتي و اجتماعي را شرح داده و در تحليل وضعيت ايران گفته بود: «ايران داستان متفاوتي از تونس دارد، يك انقلاب اجتماعي در زير پوست اين كشور در حال وقوع است. ايران يكي از بهترين كشورها در حوزه آموزش در خاورميانه است. حدود ۶۰ درصد فار غ التحصيلان در ايران را زنان تشكيل مي‌دهند. كه اهل مدارا با ساختار محافظه‌كار و سنتي (روستايي) حاكم بر ايران نيستند. اين كشور در حال رفتن به سمت نوعي انفجار است.» عباس عبدي در اين خصوص اظهار داشت: «با يك بحران و بن بست مواجهيم كه شواهد آن را از سال‌هاي گذشته بارها در قالب فروپاشي اجتماعي يادآوري كرده‌ام در اين خصوص برخي بر اين ديدگاه هستند كه نبايد اصطلاح فروپاشي اجتماعي براي اين موضوع به كار برده مي‌شد و به جاي آن بايد از بحران انسجام اجتماعي سخن به ميان مي‌آمد كه اين نقددرست است.»

او ادامه داد: «اگر از اين زاويه نگاه كنيم ما به سمت بن بست حركت مي‌كنيم و جامعه هم در مواجهه با اين بست سكوت نمي‌كند و واكنش‌هايي از خود نشان مي‌دهد و اميدواريم اين واكنش‌ها به گونه‌اي باشد كه اين بن‌بست شكسته شود و به مسير بهتري حركت كند.»

اين فعال سياسي اصلاح‌طلب همچنين بر وجود راه‌حل مشكلات در داخل كشور تاكيد كرده و گفت: «راه‌حل در ايران وجود دارد و صرفا سياسي است و ربطي به مسائل خارجي ندارد بلكه مسائل و مشكلات خارجي فقط اين مسائل را تشديد مي‌كند. دولت فكر مي‌كرد با پرداختن به سياست خارجي و اقتصاد مي‌تواند سياست داخلي را به جلو ببرد در حالي كه بنياد يك جامعه بر سياست داخلي شكل مي‌گيرد.»

او همچنين با اشاره به تحليل فوكوياما از وضعيت ايران در ادامه تشريح كرد: «چرا در ايران ما از انقلاب اجتماعي سخن مي‌گوييم به خاطر اينكه عنصري در سياست مانع بروز خواسته اجتماعي شده است و اگر اين مانع وجود نداشت، روند جامعه به طور عادي پيش مي‌رفت و تغييرات تدريجي در آن صورت مي‌گرفت. پس همه اينها تحت تاثير مسائل سياسي است و ديدگاه فوكوياما نيز در نهايت مفهومي سياسي است و نوعي شكاف را بين ساخت قدرت و گروه‌ها جديدي كه در جامعه هستند، توضيح مي‌دهد.»

وي افزود: «اين نه انقلاب اجتماعي كه سياسي است و با وضعيتي كه ما در جامعه داريم بسيار خطرناك است و بايد تلاش كنيم شرايط را به سمتي ببريم كه علاوه بر پاسخگويي و احترام به مطالبات مردم در حوزه‌هاي مختلف، شكاف ايجاد شده را در يك زمان‌بندي معقول كاهش دهيم.»